In het jaar 2001 ben ik begonnen met koolhydraatarm eten. Ik viel ruim 30 kilo af en voelde me heel veel beter. Daarvoor had ik altijd maagpijn en allerlei andere lichamelijke klachten, die  allemaal binnen korte tijd verdwenen! En ik merkte ook dat als ik weer wat meer koolhydraten ging eten dat ik dan meteen ook weer moe en hongerig werd en weer snel aankwam. Ik besloot daarom om in het vervolg koolhydraatarm te blijven eten.

Dat is me tot op de dag van vandaag heel goed bevallen. Naarmate je langer koolhydraatarm, of eigenlijk LCHF (LowCarb HighFat) eet gaat het je steeds gemakkelijker af.  Je kan dan ook echt heerlijk eten met weinig koolhydraten en je voelt je nooit meer opgeblazen en moe na de maaltijd. Je slaapt beter en hebt veel meer energie.

LCHF eten is mijn levensstijl geworden. Ik vraag gerust om een paar blokjes kaas als andere gasten aan de taart zitten. Ik heb daar geen moeite mee, sterker nog; ik ben dan vooral heel erg blij dat ik geen taart hoef te eten, omdat ik weet hoe ik me daarna zou voelen! Zijn er alleen belegde broodjes voor de lunch? Dan eet ik alleen het beleg.

Toch aangekomen tijdens de overgang

Maar in de loop der jaren kwam ik heel langzaam toch weer wat aan. Vooral toen ik tegen mijn vijftigste in de overgang kwam ging het ineens snel. Even een paar weken heel basic eten met super weinig koolhydraten hielp me toen niet meer om die extra kilo’s kwijt te raken. Ik vond het enorm frustrerend omdat ik anderen wel kon helpen met afvallen maar mijzelf niet!

En het viel me op dat veel meer vrouwen op wat latere leeftijd weer zo’n moeite leken te krijgen met het op gewicht blijven. Ondanks een koolhydraatarme levensstijl.

Begin 2015 was ik in Kaapstad bij de vierdaagse LowCarb conferentie, de eerste ter wereld! Daar ontmoette ik ook de Canadese arts, nefroloog,  Jason Fung. Ik vroeg hem of hij kon verklaren waarom ik mijn gewicht niet meer onder controle kon houden, ondanks mijn strikte LCHF voedingspatroon. Jason Fung gaf aan dat stress (veel cortisol) een oorzaak zou kunnen zijn. Maar ook dat té vaak op een dag eten een belangrijke rol kan spelen, zeker bij vrouwen in en na de overgang.

Jason Fung is niet de enige, ook veel andere artsen en wetenschapper benadrukken dat heel vaak op een dag eten niet gezond is. Het zou insulineresistentie verergeren. En ook het immuunsysteem verzwakken. Als je erover nadenkt besef je dat het best wel raar en belastend is dat we de hele dag door aan het eten zijn. Zo is dat natuurlijk niet altijd geweest, heel vroeger moesten we eerst ons eten zoeken en kónden we niet eens de hele dag door eten. Minder vaak eten of deels vasten (intermitted fasting) blijkt ook gezonder.

Jason Fung is een groot voorstander van regelmatig vasten. Vasten kan de insulinegevoeligheid positief beïnvloeden. Hij adviseert ook zijn patiënten met diabetes om regelmatig te vasten. Op de website van Jason Fung vind je hier een hele reeks artikelen over.

Een typische goed vullende maaltijd, met spekjes, avocado, ei, champignons, tomaat, kaas en crème fraîche

Mijn LCHF lunch met spekjes, avocado, ei, champignons, tomaat, kaas, bosui, verse kruiden en crème fraîche

Terug in Nederland ben ik gaan experimenteren met vasten. Het was echt even zoeken naar hoe vaak en wanneer en wat ik het beste kon eten.

Uiteindelijk beviel het me het beste om elke dag rond vier uur ’s middags een uitgebreide LCHF maaltijd te nemen en verder niet. Ik at steeds ruim voldoende, zodat ik me echt heel erg verzadigd voelde. En het werkte.

Binnen een paar maanden was ik ruim 10 kilo afgevallen en voelde ik me nog energieker dan daarvoor.

Afvallen door te vasten of deelvasten (intermitted fasting)

Sindsdien raad ik mensen die moeilijk of niet meer afvallen aan om ook minder vaak te gaan eten. Meestal zijn het vrouwen vanaf een jaar of 45 die met een gewoon koolhydraatarm/vetrijk (LCHF) voedingspatroon toch moeilijk afvallen. Terwijl ze juist heel erg serieus hun best doen om consequent weinig koolhydraten te eten.

Om te beginnen kan je heel goed je ontbijt overslaan. Je eerste maaltijd op de dag wordt dan je lunch (let er op dat ook alles wat je tot die tijd drinkt geen voeding bevat, dus drink alleen water, zwarte koffie of thee!). Dat klinkt simpel en dat is het ook.

Je luncht dan uitgebreid met weinig koolhydraten en veel vet. ’s Avonds eet je een goed verzadigend diner en daarna eet je niet meer.

Vind je eigen ritme: eten in een venster of maar één keer per dag.

Je eet dus in een ‘venster’ van 6 tot 8 uur. En je vast 16 tot 18 uur. Dat went erg snel. Je zult al snel merken dat je niet alleen weer afvalt, maar ook veel meer energie krijgt. En je hebt verrassend genoeg tussendoor geen honger. Het is hooguit een beetje ongezellig als anderen wel eten en jij hebt alleen een kopje thee. Over je energie, ook als je ’s morgens al vroeg moet beginnen, hoef je je geen zorgen te maken.

Misschien vind je het prettig om door de weeks alleen te lunchen of alleen ’s avonds te eten en in het weekend gezellig samen drie keer per dag te eten. Die afwisseling kan ook erg goed werken. Je kunt tussendoor zelfs ook nog af en toe een hele dag niet eten!

 

Let op: Je eet minder vaak maar beslist niet heel weinig!

Onthoud altijd dat minder vaak eten niet hetzelfde is als heel erg weinig eten. Heb je tijdens het vasten de hele tijd honger dan eet je niet genoeg. Eet steeds ruim voldoende, met flinke porties en tot je echt goed verzadigd bent. Ook werkt het niet als je steeds tussendoor iets eet. Als je een periode vast betekent dat dat je echt helemaal geen voeding binnen krijgt.

Experimenteer met wát je eet. Krijg je snel honger na je maaltijd dan raad ik je aan om (veel) meer vet toe te voegen. Bijvoorbeeld meer kokosvet, roomboter, avocado, vet vlees (spek), vette vis, room en volvette kaas. Eieren kunnen ook goed verzadigen. Je kan je maaltijd afsluiten met een beetje Griekse yoghurt (10% vet), wat rood fruit, wat geschaafde amandelen en verse slagroom, eventueel gezoet met zoetstof.

Ik raad het nu steeds meer vrouwen aan en in de praktijk zie ik dat het vrijwel altijd werkt!

Heb je nog vragen over deelvasten? Laat het me weten.

 

Matty Barnhoorn
TheNewFood