Helen de Raad (65): “Ik woon samen met een heel lieve man. Hij heeft twee dochters en 5 kleindochters. Ik heb 2 dochters en een zoon plus 2 kleindochters en 3 kleinzonen.
Ik ben geboren in Australië en heb daar gewoond tot ik bijna negen jaar was. Ik was klein en tenger. Elke dag kreeg ik twee eetlepels ongezoete room. Wat vond ik dat lekker én bijzonder als kind!
Toen wij naar Nederland verhuisden, werd mijn grootvader onze huisarts. In plaats van slagroom moest ik suikerklontjes eten van hem, want ik was gevoelig voor insuline en om de haverklap had ik een hypo.
Ik heb altijd gemiddeld tussen de 52- 55 kg gewogen en at waar ik zin in had. Ik hoefde nergens op te letten. Maar…Ik ging nooit de deur uit zonder dat ik iets te eten bij me had. Intuïtief voelde ik aan dat ik eiwitten en vetten nodig had als ik in een hypo terecht kwam. Maar dat was niet overal in kleine hoeveelheden te koop en het duurt langer voordat de hypo weg is, terwijl met suiker dat veel sneller gaat. Onderweg, bij benzinestations, kon ik overal aan zoetigheid komen, zoals Mars of een Twix, wat dan wel snel hielp bij een hypo.
Tijdens mijn zwangerschappen kwam ik de eerste keer 12 kg aan en woog toen 61 kg. De andere twee zwangerschappen kwam ik slechts 8-9 kg aan en bleef daarmee onder de 60 kg lichaamsgewicht. De zwangerschapskilo’s verdwenen altijd in 6 weken.
Mijn tweede kind bleek al snel zeer allergisch te zijn. Ik gaf borstvoeding, maar zij had altijd buikpijn en krampen. Ik begon voedsel te elimineren, kwam bij een huidarts die mij verweet één van die overbezorgde moeders te zijn, want allergie bij kinderen, dat bestond niet. Ik kreeg zalf voor haar eczeem en verder moest ik mij niet aanstellen. Ook mijn huisarts geloofde mij niet.
Toen mijn kindje 12 maanden was, gaf ik nog steeds borstvoeding en at zelf alleen nog gekookte groenten en wat rijst. En ik was wanhopig, omdat ik het gevoel had dat dit ook niet goed was voor haar. Ik was wel vasthoudend om de juiste zorg te krijgen voor mijn kindje en bleef zoeken naar de juiste behandelaren.
In die tijd kwam ik een artikel tegen over een kinderarts aan het VU in Amsterdam die gespecialiseerd was in kinderen met voedselallergie. Ik mocht meteen met haar komen en hij nam 1,5 uur de tijd om naar mijn verhaal te luisteren. Ik huilde van opluchting.
Er werden huidtesten gedaan en bloedonderzoek. Daar kwam een torenhoog IgE-waarde (allergie waarde) uit. Niet te tellen, zo hoog. Meteen moest ik stoppen met borstvoeding en mijn kindje werd op een bijzondere melkvoeding gezet, Pregestimil. Dat was alleen verkrijgbaar bij de apotheek en kostte een vermogen. Langzaam konden we voedingsmiddelen toevoegen. Geen eiwitten, geen gluten.
Toen mijn meisje 1,5 jaar was, kreeg ze haar eerste anafylactische shock na het eten van een halve pinda. Voor mijn ogen ging ze ‘dood’. Ik heb razendsnel gehandeld. Gelukkig wist ik wat ik moest doen als IC-verpleegkundige. Ze is ‘gered’. Door deze ervaring werd ik fanatiek en ging ik alles lezen over gezonde voeding.
En het was een uitdaging om voor mijn dochter de juiste voeding klaar te maken: glutenvrij en ook zonder koemelkeiwitten, ei-eiwitten, soja-eiwitten, noten, pinda’s, schaal en schelpdieren. Noodgedwongen maakte ik alles van verse producten, verse kruiden en met specerijen, want doordat mijn dochter zo allergisch was (nog steeds), kon dat niet anders.
Terug naar mezelf. Toen ik 30 was kreeg ik last van buikpijn. Altijd buikpijn en kreeg ik brijige ontlasting. Ik voelde dat het niet goed was, maar mijn aandacht ging volledig naar mijn kindje en ik besprak mijn eigen problemen niet met de huisarts. Jarenlang heb ik hiermee rondgelopen.
Ik was matig met eten en drinken. Weinig tot geen tussendoortjes en als ik al eens chips at, dan bleef dat beperkt tot 1-2 handjes. Als ik chocolade at, bleef dat ook beperkt tot 1 of 2 blokjes puur. Koekjes en ander snoep at ik niet. Ik hield niet van frisdrank, ik dronk eigenlijk altijd thee of water.
Ik kookte altijd met verse ingrediënten, nooit pakjes of zakjes of iets dergelijks. Verse kruiden en specerijen. Allemaal dankzij mijn dochter. Maar in die tijd at ik uiteraard nog steeds brood wat ik heerlijk vond, en ook aardappels en rijst! Tussen de middag at ik regelmatig overgebleven aardappels of rijst, gebakken met een uitje op een boterham… verrukkelijk vond ik dat.
Mijn buikpijn en opgeblazenheid werden echter steeds erger. Vooral na de overgang. Ook bleven er toen voor het eerst van mijn leven kilo’s aan me plakken. Ik kocht het boek “koken zonder opvliegers”. Dat had veel inhoudelijke info over voeding, vitamines en mineralen plus recepten. Daar is mijn interesse voor gezonde voeding nog meer door gegroeid.
Een jaar voordat ik keto ging eten, kreeg ik soms last van maagzuur. Dat, en de gewichtstoename, vond ik erg vervelend. Wat ook niet veranderde, waren de onverwachte hypo‘s en de onzekerheid wanneer en óf er eentje zou komen. Dus nam ik altijd iets te eten mee als ik de deur uit ging.
Het is nooit in mij opgekomen dat ik buikpijn en een opgeblazen gevoel kreeg van het niet goed verteren van koolhydraten en gluten. Daar kwam ik pas 3,5 jaar geleden achter.
Ik ben naar een orthomoleculaire therapeut gegaan, omdat ik al decennialang slecht slaap. Een slaaponderzoek had uitgewezen dat ik gemiddeld 19 keer per uur wakker werd, aangetoond met ontwaakreacties in mijn brein. De medicatie die de slaap neuroloog voorschreef, was echter erger dan de kwaal en ik ben daar snel mee gestopt. Deze orthomoleculaire therapeut bleek vooral te adviseren over de Banting leefstijl, een koolhydraatarme/keto aanpak.
En zo kwam ik via Facebook al vrij snel bij TheNewFood terecht. Wat een fijne en deskundige informatie kwam ik hier tegen. En jullie benadering naar mensen die hulp nodig hebben om hun leefstijl te veranderen waardoor ze de kans krijgen om gezonder te worden, is respectvol, eerlijk en vriendelijk. De orthomoleculaire therapeut heb ik vaarwel gezegd nadat ik TheNewFood tegen was gekomen. Dit voelde veel beter dan haar commerciële aanpak.
Ik heb meteen de Vegastartgids en de Vegaspecial gekocht. Ondanks dat ik vegetarisch eet (al 25 jaar), heb ik daarna ook nog best veel van de andere TheNewFood boekjes aangeschaft. Ik pas de gerechten gewoon aan en ben daar inmiddels heel goed in geworden. Ook experimenteer ik naar hartenlust om sommige van de keto gerechten vegan te maken voor mijn dochter en ook lekkere keto-vegan-baksels te creëren.
Ik heb niet echt een favoriet recept. Wat ik verrassend vind zijn de vele recepten met bloemkool. Nooit kunnen bedenken dat je daar zoveel mee kunt. Bijvoorbeeld, huzarensalade van bloemkool, zo ongelofelijk lekker… En die maak ik vervolgens uiteraard vegetarisch.
Vroeger maakte ik al een pepersaus van ingedikte slagroom met verse pepers (geleerd van een kok), nu pas ik dit principe toe op alle sausjes! Lekker en zoveel gemakkelijker dan een roux maken enz. Het vlees dat in jullie recepten staat, vervang ik meestal met paddenstoelen, zoals Pruikzwam, Duinvoetje, shiitakes, Oesterzwam, Nameko-paddestoel, Koraalzwam, Eikhaas, enz. Ook gewone kastanjechampignons hoor.
Mijn man eet ’s avonds met mij mee. Hij eet nog wel brood. Maar net zoals ik, eet hij nooit meer pasta, rijst of aardappels. En ook hij wil niet anders meer. We zijn enorm tevreden met deze leefstijl. Ik maak alles zelf van verse producten. En we eten heel veel groenten, maar heel weinig fruit. En het gaat goed! Tegenwoordig doe ik door de week deelvasten, ik sla het ontbijt dan over. En in het weekend ontbijt ik samen met mijn partner.
Ik ben in de tussentijd 7 kg afgevallen. Ik heb geen buikpijn meer, geen opgeblazen gevoel of oprispend maagzuur meer. En het allerfijnst is wel, dat ik geen hypo‘s meer heb. Helaas zijn de slaapproblemen (nog) niet veranderd. Al jarenlang laat ik elk jaar een uitgebreid bloedonderzoek doen (inclusief vitamines en hormonen). Sinds twee jaar is vooral mijn cholesterolgehalte verbeterd! Fantastisch.
Ik vind de verhalen hier inspirerend omdat ze allemaal getuigen van doorzettingsvermogen en veerkracht. Je leest in de verhalen dat mensen hun zelfvertrouwen groeit. Juist ook door de moeilijke momenten te overwinnen. Ik heb heel veel respect voor de mensen die zichzelf een gezonder leven gunnen met een andere leefstijl. Gedrag veranderen is niet gemakkelijk.
Tot slot. Ik ben blij met de planner van TheNewFood! Die ga ik gebruiken zodat ik nog meer verschillende recepten uit jullie boekjes ga eten”.
TIP VAN HELEN
Voor iedereen die wil starten, gestart is of wil volhouden, maar dat niet altijd gemakkelijk vindt: je hoeft je niet te verantwoorden voor je keuze voor deze leefstijl. Ga je niet verdedigen maar stel een vraag terug aan degene, bijvoorbeeld: wat maakt dat je deze vraag aan mij stelt? Of: wat weet je over deze leefstijl (…. want blijkbaar heb je er wel een mening over). Of: zou het iets voor jou kunnen zijn? Ik weet wel een website waar je veel informatie kunt halen. Enz. En bedenk daarbij, dat je deze leefstijl start of volhoudt, omdat je gezond(er) wilt worden en blijven!