Selecteer een pagina
  1. SUCCESVERHALEN
  2.  » 
  3. DIABETES 2 OMGEKEERD
  4.  » Paul (72) verslaat diabetes met koolhydraatarme aanpak

Paul (72) verslaat diabetes met koolhydraatarme aanpak

Een paar jaar geleden werd bij Paul onverwacht diabetes type 2 geconstateerd. Hij moest direct aan de pillen, maar zijn bloedsuikers bleven maar stijgen. Wanneer Paul een artikel tegenkomt over een koolhydraatarme aanpak bij diabetes, besluit hij om dit te proberen. En met succes! Inmiddels is Paul alweer drie jaar van de diabetesmedicatie af. Zijn bloedwaardes zijn mooi laag en stabiel. Ik maak kennis met Paul via zijn vrouw Petra.

Mijn man is genezen van diabetes type 2

Begin oktober ontvang ik een e-mail van Petra: “Hoi Matty, mijn man is ook “genezen” van zijn type 2 diabetes dankzij de overstap op jouw aanpak. Hij is een moeilijke eter en miste erg zijn brood , nu bak ik soms speltbrood. Zijn bloedsuikers zijn mooi regelmatig en laag en zijn gewicht ook. Staan jullie hier niet achter? Want ik vind dit nergens terug.”

Ik laat Petra weten dat ik blij ben dat het zo goed gaat met haar man. En dat een koolhydraatarme/keto aanpak bij insulineresistentie en diabetes toch altijd maatwerk blijft! Meestal is het echt zaak om heel strikt koolhydraatarm te eten. Maar wat voor de één werkt, werkt net even anders voor de ander. Dat moet je toch zelf uitvinden. En zo kom ik in gesprek met haar man Paul, die graag zijn verhaal wil delen. 

“Ik dacht altijd dat ik zo gezond was!”

Paul (72) uit Enkhuizen heeft altijd veel aan sport gedaan. Tennis, golf, de vierdaagse lopen… Hij was ook altijd gezond tot hij drie jaar geleden plotseling een TIA kreeg, waarvan hij gelukkig weer goed herstelde. Maar in die periode werd ook ontdekt dat hij beginnende diabetes type 2 had, waarvoor hij medicatie kreeg voorgeschreven. “Dat was wel even schrikken. Voor ik die TIA kreeg dacht dat ik altijd dat ik zo gezond was!”

Ondanks de medicatie liepen de bloedsuikerwaardes steeds verder op. Hij herinnert zich dat op een gegeven moment, tijdens een vakantie, zijn bloedwaarde opliep naar 10, ondanks de pillen. Teruggekomen las hij een artikel over voeding en bloedsuikers. In het artikel adviseerden ze  koolhydraatarm te eten! “Ik ben dat advies eigenlijk meteen gaan volgen en binnen een paar weken kon ik stoppen met de diabetespillen en was mijn bloedsuikerspiegel gemiddeld 6,2.” 

Huisarts wil niet in gesprek over koolhydraatarm

Ik neem aan, dat zijn huisarts erg blij is met Paul en zijn koolhydraatarme aanpak! Maar dat valt tegen. ”Bij het diabetescentrum en de huisarts hebben we het weinig over het koolhydraatarme dieet. We hebben het al vaak geprobeerd, maar er is niet echt een ingang te vinden voor een gesprek. Ze schrijven liever metformine voor, of insuline, omdat koolhydraatarm/keto niet vol te houden is, zeggen ze. Onbekend maak dus nog steeds onbemind.”

Dat het niet is vol te houden, geldt zeker niet voor Paul en zijn vrouw. Voor hen is koolhydraatarm eten een levensstijl geworden. Voor Paul was het wel een hele omschakeling. Hij miste in het begin heel erg wit brood, kadetjes en aardappels.  Maar eten iedere dag heerlijk en “zelfs drinken we af en toe een glaasje wijn!” Fijne bijkomstigheid: Inmiddels is hij al negen kilo afgevallen. “Niet dat ik veel te zwaar was, maar dit is wel een gezonder gewicht.“ 

“Deze aanpak werkt best aanstekelijk!”

Paul beseft wel dat het heel fijn is dat ze dit samen kunnen doen. “Mijn vrouw heeft vanaf het begin meegedaan. Dat maakt het wel makkelijker, want  steeds elk apart koken dat houd je misschien niet vol. Zijn vrouw is zelf verpleegkundige, en weet dus als geen ander hoe belangrijk het is om de bloedsuikers goed in de gaten te houden!

Zijn succes levert veel positieve reacties op uit zijn omgeving. “In het begin niet hoor, mensen waren eerst nogal sceptisch, je leest ook van alles over koolhydraten. Tot ze de resultaten zien. Nu zijn er heel wat die al flink zijn afgevallen en gezonder zijn geworden, door ook volgens deze aanpak te gaan eten! Het werkt best aanstekelijk!”

 

Matty Barnhoorn
TheNewFood 

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar...

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. "Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten." Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen...

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op... Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt... Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan.

Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe. Ik voel dat ik deze 'misstap' nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn. Zonder ze 'weg te eten'.

 

Delen