Ik ontving een blijmakende mail van Angela: “Ik ben al 45 jaar diabeet type 1 en eet nu volgens jouw boekjes. Een groot verschil in mijn diabetes instelling, ik heb minder pieken en meer energie ben zeer tevreden dat wou ik even laten weten.”

Ik word nieuwsgierig naar haar verhaal en nodig haar uit voor een interview. Ze gaat er heel graag op in want Angela vindt dat ‘de hele wereld’ dit moet weten!

Angela heeft al vanaf haar elfde diabetes type 1. In de loop van de 45 jaren die volgen worden haar bloedsuikers steeds instabieler en wordt Angela steeds zieker. Tot ze start met LCHF. Nu geniet Angela weer van elke dag, bruisend van energie en levenslust. Met veel minder insuline en in een veel betere gezondheid. Met goede hoop op een betere gezondheid in de toekomst!

‘We hebben er een diabeetje bij.’

Angela was 45 jaar geleden het tweede kind in het gezin met diabetes type 1. Een paar jaar nadat bij haar broertje diabetes 1 werd geconstateerd had Angela dezelfde symptomen: vermoeid, extreem gewichtsverlies en veel dorst.

Haar moeder zei dan ook meteen: ‘We hebben er een diabeetje bij!’ Het gezin was er al helemaal ‘op ingericht’. ‘In die tijd was het advies: als je diabetes hebt, dan mag je absoluut geen suiker. Het hele gezin at daarom geen suiker, alles wat mijn broer niet mocht, mochten wij ook niet.’ Ik wist dus al precies wat me te wachten stond. Ik leerde al snel om zelf insuline te spuiten.

Hoe minder suiker hoe meer energie

We aten niet alleen zonder suiker, alles moest worden afgewogen en berekend. Er stond altijd een weegschaal klaar. Als ik bijvoorbeeld een snee rozijnenbrood at, moest ik dat eerst wegen, dan wist ik hoeveel insuline ik moest spuiten.’ Angela merkte dat hoe meer zij zich aan haar dieet hield, hoe meer energie ze had. Maar het schommelde altijd. 

Van bijna niets naar alles

Toen kwam de insulinepomp en mocht ze steeds meer eten van de internisten. ‘Ik mocht meer suiker eten, en dat was goed nieuws, want ik was een echte snoepkont. Als ik een keer iets lekkers wilde, kon ik het gewoon bijpompen zodat mijn bloedsuiker niet zou stijgen.’ Ik was erg blij natuurlijk met zoveel vrijheid en het ging ook redelijk goed!

De jaren negentig: Geen suikervrije producten meer…

In de jaren negentig werd geadviseerd om geen suikervrije producten, zoals cakejes meer te eten. Omdat daar te veel vet in zou zitten. Het advies was dus om vet te laten staan en juist wél suikers te gaan eten en dan gewoon extra insuline bij te pompen (‘bijbolussen’) met de insulinepomp.

Ze ging zich er beslist niet beter door voelen. “Maar je went er aan dat je je nooit helemaal fit voelt. Ik leefde gezond en lette goed op mijn eten. Maar regelmatig werd ik ’s morgens wakker dat ik dacht: poeh, weer een dag. Dan sleepte ik mijzelf de dag door en lag ik ’s avonds uitgeput op de bank.  Toch dacht ikzelf nog steeds dat ik alles goed onder controle had.”

Een hartinfarct

Haar bloedsuikers werden steeds instabieler. Stress in haar privéleven maakte dat nog erger. Op een dag is ze aan het zwemmen met een vriendin als ze plotseling misselijk wordt en het gevoel krijgt dat er een olifant op haar rug drukt. Dit nare gevoel trekt weer weg maar s’ avonds komt het veel heftiger terug. Ze gaat even slapen en haar partner treft haar niet veel later bewusteloos aan.

De ambulance is snel ter plaatse, het blijkt een hartinfarct te zijn. Ze moet direct naar het ziekenhuis  en worden geopereerd. Ze blijkt 5 verstopte aderen te hebben. “De impact van dit alles  was enorm, ik was een wrak met bloedsuikers die schoten van heel laag naar heel hoog. Wat heb ik geknokt om er weer bovenop te komen!”

Diabetes is een sluipende moordenaar

Ze kreeg het advies om haar bloedsuikers stabiel te houden. “Maar HOE dat werd me niet verteld. Wel waarschuwde ze me dat diabetes een sluipende moordenaar is, zonder pardon. Je vaten, hart, netvlies, nieren, alles gaat op een gegeven moment stuk. En daar kon ik het dan weer mee doen.”

En het kwam allemaal uit, haar zicht verslechterde door problemen met het netvlies, de conditie van haar nieren gaat achteruit en ze krijgt steeds vaker hypo’s.  “Ik heb gelukkig vaak een engeltje bij me gehad, anders was ik er nu niet meer geweest.”

Bewusteloos langs de kant van de weg

Op een ochtend stapt Angela in de auto om boodschappen te doen. Een half uur later wordt ze bewusteloos in haar auto aangetroffen langs de kant van de weg. Ze heeft een hypo. “Ik blijkt daarvoor 7 kilometer te hebben rondgereden zonder er nog iets van te weten. Ik heb echt enorm geluk gehad dat het nog zo goed is afgelopen.

Ik kreeg steeds vaker van deze hypo’s, die ik niet van te voren voelde aankomen. Dat maakte me erg angstig en onzeker.” Gelukkig kon haar diabetesverpleegkundige een sensor regelen die haar bloedsuikers controleert en haar waarschuwt wanneer haar bloedsuikers te laag of te hoog of te laag zijn.

“Ik voelde me met die sensor wel weer wat zekerder, maar ik wist ook dat het zo niet door kon gaan met dat enorme schommelen van de bloedsuikerwaardes. Ik móest iets doen.”

Anders eten met behulp van TheNewFood

Angela wilde niet (weer) naar een dietist en ging in overleg met haar diabetesverpleegkundige die het advies gaf om koolhydraatarm te gaan eten met de aanpak en boekjes van TheNewFood om zo de bloedsuikers te stabiliseren.

Ze adviseerde een dietiste die ook enthousiast was over deze aanpak. “Daar schrok ik toch van. Koolhydraatarm eten? Ik wilde helemaal niet anders eten, ik wilde gewoon zijn, net als iedereen. Als kind en de vele jaren daarna had ik me al steeds moeten inhouden met eten, ik wilde niet weer zo’n heel andere manier van eten. Maar toch was ik ook nieuwsgierig geworden, mijn diabetesverpleegkundige had wel áltijd goede adviezen.”

Koolhydraatarm de feestdagen door

Ze besloot het dan toch een kans te geven. ‘Het probleem was nu, dat het bijna kerst was. Ik zag er tegenop om mijn dieet helemaal om te gooien zo vlak voor de feestdagen.” Ze kocht om te beginnen de kerstspecial en begon uit de special te koken. “Daarmee kwam ik de kerstdagen gemakkelijk door. Iedereen heeft er heerlijk van gegeten. En als je deze periode overleeft, dan kun je alles aan, dus ik ging door.”

De helft minder insuline

En het helpt! Haar bloedsuikers stabiliseren, ze merkt dat ze weer heel veel meer energie krijgt. Ze kan zich zelfs niet herinneren dat ze zich ooit zo goed heeft gevoeld! Vroeger was ze al blij als ze de dag doorkwam maar nu bruist ze van de energie.

“Ik ben altijd bezig met van alles, dat is altijd al zo geweest. Maar vroeger was ik totaal afgebrand na zo’n dag, dat is nu totaal anders. Ik ga nu ’s avonds gerust nog helemaal fit naar een vergadering.

Internist blij verrast!

Een paar maanden later bij de internist bleek dat haar HbA1c aanzienlijk te zijn gezakt. Van 75 is ze naar 50 gegaan. Haar internist was compleet verrast: ‘hoe doe je dat?!’ “Met TheNewFood dus! Hij was echt hartstikke tevreden en wilde meteen alles weten over deze aanpak.”

Stabiele bloedsuikers zijn van levensbelang

“Het is niet alleen dat ik nu veel minder insuline nodig heb, maar ook dat mijn bloedsuikers veel stabieler zijn. Ik realiseer me nu pas hoe ontzettend belangrijk dat is en wat het oplevert. Niet alleen veel meer energie maar óók maakt het de kans op complicaties en hart-en vaatproblemen heel veel kleiner. De kans dat ik ondanks mijn diabetes 1 toch zonder verdere problemen oud wordt is nu veel groter.”

De hele wereld moet het weten

“Eigenlijk zou elke diabeet verplicht moeten worden om koolhydraatarm te eten” zegt Angela. Maar ze merkt ook hoe moeilijk het is om anderen ervan te overtuigen. Zelfs haar broer en zus, die van dichtbij zien hoeveel beter zij zich is gaan voelen, zijn sceptisch. ‘Het eerste dat ze zeiden is: “denk je echt dat zo’n dieet je zicht kan redden?” Het antwoord is: ja! Inmiddels ben ik geopereerd aan mijn netvlies en heb ik het grootste deel van mijn zicht terug. Nu mijn bloedsuikers stabiel zijn is de kans op nieuwe beschadigingen als gevolg van de diabetes heel klein geworden.”

Ambassadeur van de levenslust

Nu is Angela een van de grootste ambassadeurs van de STARTGIDS-aanpak. “Ik val iedereen er mee lastig. Overal waar ik kom zeggen mensen: “Oh daar heb je TheNewFood weer, hahaha. Ik kan er niets aan doen. Ik ben zo enthousiast, ik heb mijn levenslust terug, iets wat ik nooit had durven dromen”.

Hoe ziet het menu van Angela er nu uit?

Daar ben ik wel nieuwsgierig naar en Angela vertelt het graag:
Eergisteren: Een schaaltje Griekse yoghurt met gebroken lijnzaad en suikervrije limonadesiroop. ’s Middags een sneetje koolhydraatarm brood met dik roomboter en volvette kaas en een beker kokosmelk. ’s Avonds frikadelletjes gebakken met zelfgemaakte mayonaise en komkommer, tomaat, sla en ui. En nog een glas droge witte wijn.
Gisteren: Een sneetje koolhydraatarm brood met roomboter en kaas, koffie met slagroom. ’s Middags een flinke schaal (250 mg) Griekse yoghurt met een scheutje siroop ’s Avonds uit de STARTGIDS: courgettesoep en andijvie stamppot bloemkool, met spekjes en roomboter.
Vanochtend: Een sneetje koolhydraatarm brood met roomboter en kaas. en tussen de middag heb ik een eierstruif gemaakt: drie eieren, crème fraîche en roomboter. Héérlijk!

 

Heb je nog vragen na het lezen van deze informatie? Stuur me even een bericht. Matty Barnhoorn TheNewFood