Selecteer een pagina
  1. SUCCESVERHALEN
  2.  » 
  3. VEEL AFGEVALLEN
  4.  » Samen sterk en 100 kilo kwijt

Samen sterk en 100 kilo kwijt

Feonique (49) en Terence (44) waren beiden altijd al te zwaar. In de loop van de jaren kwamen er niet alleen kilo’s bij, maar ook steeds meer vervelende klachten. Zoals extreme vermoeidheid, pijnlijke gewrichten, maagzuur, eczeem en benauwdheid. De huisarts geeft aan dat ze moeten afvallen. Via een omweg komen ze bij TheNewFood terecht. Inmiddels zijn ze elk 50 kilo afgevallen, energiek en klachtenvrij. Feonique vertelt hoe dat ging…

Aanleg

Feonique: “Ik was als kind altijd al zwaarder, ik probeerde wel gezond te eten, maar moet eerlijk zeggen dat ik ook erg van snacken hield. Toen ik ging studeren werd mijn eetgedrag slechter. Als ik in de pauze wat ging eten, was het vaak bij de snackbar. Die zat daar lekker dichtbij. Ik was nooit lang verzadigd. Ik had al snel weer honger en zo ging dat maar door. In 2003 ontmoette ik Terence op dansles, we waren op slag verliefd.

We waren supergelukkig samen! Wij hadden zoveel leuke dingen met elkaar gemeen! Maar ook het overgewicht helaas. Hij hield net zoveel van eten als ik. Ik werd zwanger van mijn eerste dochter, hield veel vocht vast en groeide 35 kilo. Na de bevalling bleef ik veel zwaarder. Gelukkig gebeurde dat niet bij de zwangerschap van mijn tweede dochter.”

Gemak

“Ik had het druk met mijn gezin en kwam vaak pas laat thuis van het werk. Om dan nog warm te gaan koken en eten was gewoon te laat. Dan koos ik al snel iets wat makkelijk is, zoals een pizza of opgebakken aardappels.  En vaak haalde wij gewoon iets te eten. We hebben de patatkraam en de Chinees bij ons in de buurt rijk gemaakt. En soms had ik ook zelfs geen energie om nog wat af te halen of iets te bestellen. 

Zo sloop het gemak er steeds verder in. Samen werden we nog dikker. Dat niet alleen; we begonnen ook beiden steeds meer klachten te krijgen. Toen ik boven de 100 kilo kwam begon ik last te krijgen van kortademigheid en benauwdheid. Mijn lichaam zat ook onder het eczeem en ik had vaak opgezwollen voeten, doordat ik vocht vasthield. Het zingen en line dancen, wat ik beide graag deed, werd steeds lastiger.

Emotie-eten

“Terence lag soms nachtenlang wakker door het maagzuur. Zijn knieën deden ook constant pijn dus normaal lopen werd een opgave. Het was best een moeilijke periode, omdat al die klachten je ongelukkig maken. Ik had ook geen energie en was de hele dag moe. In 2019 zijn we in één jaar drie mensen verloren. Mijn schoonmoeder, mijn beste vriendin en mijn vader. Dat sloeg in als een bom, we gingen uit ellende meer eten. 

En dan verlies je het helemaal. Ik kon het vaak niet meer opbrengen om te koken. Regelmatig sloegen we het avondeten over dan aten we alleen snacks. Chips, toastjes en dat soort dingen. We waren onszelf een beetje kwijt. We dachten als de kinderen maar lekker in hun vel zitten, wij komen dan vanzelf wel. Je leeft op de automatische piloot. Ik had nog maar weinig energie voor alles en om überhaupt iets te ondernemen.”

Hulp

“Ik woog op een gegeven moment 124 kilo en Terence 148 kilo. We voelden ons zo slecht, we werden beiden zo ongelukkig door de hele situatie. We wisten dat het zo niet verder kon gaan. Iedereen kan je vertellen dat het mis gaat, maar je moet het zelf inzien. We gingen naar de huisarts. Ik kreeg medicijnen voor mijn benauwdheid en eczeem en Terence kreeg maagtabletten vanwege het zuur. Dat was het dan.

We kregen het dringende advies om af te vallen, maar ja; hoe dan? Geen enkel dieet heeft ons kunnen helpen. Ook de diëtiste niet. We moesten ons houden aan een soort puntensysteem, dan mag je maximaal 1500 calorieën per dag eten. Maar dan heb je echt niet genoeg gegeten. We hadden steeds honger en voelden ons slap en draaierig. Wat ga je dan doen? Juist ja: meer eten. Caloriearme diëten werkten gewoon niet.”

Redding

“Omdat ik zelf ook zing, volg ik zangeres Jannet Bodewes op Facebook. Zij deelde regelmatig updates over haar eigen ‘afvalavontuur’. Zij is 40 kilo afgevallen met de aanpak van TheNewFood. Haar verhaal hield ons bezig en uiteindelijk besloten we het een kans te geven. Slechter dan dit zouden we ons toch nooit kunnen voelen. Achteraf gezien is het de beste keuze geweest die we ooit hebben gemaakt!

We zijn 1 december 2020 begonnen met de weekmenu’s uit de startgidsen van TheNewFood. Ik vond het wel spannend, die eerste maaltijden, maar vond het eten meteen erg lekker. Ik zag aan het gezicht van Terence dat hij het eten ook heerlijk vond. Hij had zelfs in een lange tijd niet zo genoten, gaf hij aan! Ook de kinderen (nu 11 en 15) vonden het eten heerlijk. Ze vonden het ook fijn om een keer wat anders te eten.”

De weekmenu’s

We vonden het heerlijk en een verademing vergeleken met hoe een ‘normaal dieet’ eruit ziet. Het was in het begin gewoon raar dat je nu ineens wel vet mag eten. Met al die diëten mag dat niet. Maar dat was een kwestie van wennen en dat ging heel snel. We voelden ons er allebei al snel uitstekend bij! Ik merkte meteen dat ik energieker was. Ik kreeg weer zin om te koken en het koken kostte me geen moeite meer.

We waren echt blij verrast over de weekmenu’s: zo gemakkelijk afvallen en toch zo lekker eten! De gerechten zijn eenvoudig te maken en het is ook bepaald geen kwestie van volhouden, maar van puur genieten. We hadden al snel niet meer de hele dag honger. We hebben de weekmenu’s uit beide startgidsen een aantal keer gedaan en daarna zijn we zelf weekmenu’s gaan maken met ook de andere boekjes erbij.”

Gezonder 

“Ik kreeg niet alleen steeds meer energie, ik merkte dat ik ook steeds makkelijker kon ademen en dus de medicijnen kon ik afbouwen. Het zalfje voor de eczeem kon ik ook al snel laten staan, de uitslag verdween. En ik kon weer goed zingen! Ik zing al heel lang, sinds kort zelfs voor publiek. Maar eerder had ik veel last om mijn tonen lang aan te houden of om zuiver te blijven in de hogere tonen. Maar dat gaat stukken beter.”

Ook Terence leefde weer helemaal op. De pijn in zijn knieën werd steeds minder en het viel op dat hij veel beter kon slapen. Hij werd niet meer wakker door het maagzuur en kon zijn medicatie laten staan. Ook kreeg hij steeds minder last van rusteloze benen. Mentaal gingen we ons hierdoor ook steeds beter voelen!”

100 kilo! 

“We vielen geweldig af! Na zo’n 8 maanden waren we elk 50 kilo afgevallen. Samen 100 kilo dus. Dat klinkt toch eigenlijk te mooi om waar te zijn? Onze energie is honderd procent omgedraaid en we hebben ons nog nooit zo fit gevoeld. We gaan elke avond 3 tot 5 kilometer wandelen met de hond en hebben allebei geen pijn meer.

Een stuk fietsen van 10 kilometer is voor ons vanzelfsprekend. Eerst konden we niet eens normaal op de fiets stappen. Inmiddels doen we het al een tijd en als je me dit vorig jaar had verteld had ik je voor gek verklaard, maar het werkt echt! Het is een droom die uit is gekomen.”

De knop is om

We hebben geen echte eetbuien meer gehad sinds we zijn begonnen. Smokkelen deden we in het begin heel soms, maar dan hadden we gelijk weer een opgeblazen gevoel, slecht slapen en gelijk weer diarree. Dat doen we dus gewoon niet meer. En als ik nu wel eens die neiging heb dan pak ik weer even een broek van vroeger, maat 48/50, dan weet ik meteen weer waar ik het voor doe. 

Ik denk ook dat het zo makkelijk vol te houden is omdat we eigenlijk altijd verzadigd zijn door dit eten. Eten heeft ook een andere rol gekregen. We dachten altijd eten nodig te hebben om narigheid weg te eten. Maar eigenlijk heb je elkaar nodig om verder te kunnen. We hebben meer rust gevonden, we praten meer met elkaar. We zijn weer echt samen. We hebben uitgebreide gesprekken als we samen gaan wandelen.” 

De kinderen

“Ik merk ook een enorme verandering bij mijn dochters. Zij doen voor een groot deel mee met ons, al eten ze ook hun eigen dingen. Maar snoepen doen ze eigenlijk vrijwel niet meer. Ze snacken nog wel in het weekend, maar niet te vergelijken met vroeger. Ze voelen zich veel beter. Ook zij zijn heel erg blij met hun ‘nieuwe ouders’. We kunnen weer veel meer dingen met ze doen.

We gaan nu zelfs weer naar het pretpark met de kinderen. We waren hiervoor eerst te zwaar om in een attractie te passen. Dat was zo erg! Nu gaan we lekker met het hele gezin in de draaimolen of een achtbaan! Het leven is gewoon weer leuk geworden! Wij kunnen eindelijk een normaal leven leiden en onze kinderen zien dat het ook veel beter met ons gaat.”

Positief verrast

“Het is echt leuk om de positieve reacties te horen van mensen die ik tegenkom. Die vragen allemaal naar het geheim haha! Ik vertel ze dan over de startgidsen en TheNewFood en dat wekt altijd wel interesse op. Ook mijn huisarts is heel erg enthousiast over TheNewFood , want die ziet aan ons dat het echt werkt! Die is nu ook geïnteresseerd en wil meer weten over de aanpak!

Als we visite krijgen, kook ik gewoon iets uit de boeken en dan vragen ze achteraf allemaal om het recept! De visite is dan ook echt verbaasd over wat we allemaal kunnen eten en dat we dan toch afvallen. We zijn gek op de gado gado uit startgids 2. Dat is een gerecht dat wij allemaal lekker vinden en dit is inmiddels het favoriete gerecht van iedereen. Logisch want het is echt om van te smullen en ook nog eens supergezond!” 

Dit gun je iedereen! 

“Het is ook zo fijn om elke dag de positieve verhalen te lezen op Facebook van ‘medelotgenoten’ en te beseffen dat wij nu ook zo’n verhaal kunnen vertellen. Af en toe moet ik mezelf echt even knijpen om te weten of ik niet droom. TheNewFood heeft zoveel voor ons betekend. Dit gun ik iedereen! Dus als je de klachten herkent of ook veel te zwaar bent, geef deze aanpak dan alsjeblieft een kans. Je zal er geen spijt van krijgen!”

 

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar...

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. "Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten." Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen...

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op... Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt... Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan.

Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe. Ik voel dat ik deze 'misstap' nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn. Zonder ze 'weg te eten'.

 

Delen