Selecteer een pagina
  1. SUCCESVERHALEN
  2.  » 
  3. DIABETES 2 OMGEKEERD
  4.  » Henk kon zijn diabetes 2 stoppen

Henk kon zijn diabetes 2 stoppen

Henk (68) maakt verschrikkelijke dingen mee in zijn leven, waardoor hij maar bleef eten en alsmaar dikker werd. Ruim 20 jaar geleden kreeg hij diabetes 2 en hij werd steeds zieker en vermoeider. Afvalpogingen mislukten steeds, omdat hij zich dan nog slechter ging voelen. Tot hij de gezonde keto aanpak van TheNewFood tegenkomt. Al binnen twee weken kan hij stoppen met gliclazide en al snel valt hij heel veel kilo’s af.

Ik ging met Henk in gesprek over zijn strijd tegen de kilo’s en zijn diabetes. Zijn verhaal maakte veel indruk op me. Henk ging voor de volle 100% voor deze aanpak en dat heeft hem veel opgeleverd. Door diabetes 2 te stoppen heeft Henk zijn leven teruggekregen.  

Veel verdriet

“Mijn zoon overleed aan Leukemie en mijn andere zoon werd plotseling invalide. Dat zijn natuurlijk hele zware gebeurtenissen en iedereen gaat daar anders mee om. Ik ben een emotie-eter en die gebeurtenissen trok ik me verschrikkelijk aan. Ik kon dat niet afreageren dus ik ging hierdoor alleen maar meer en meer eten. Op een gegeven moment woog ik 122 kilo en dit is bij een lengte van 1.72 veel te zwaar. Ik was ook altijd moe.

Op een gegeven moment kon ik niet eens meer lopen. Ik kreeg zo een verschrikkelijke kramp in mijn benen door mijn gewicht. Toen bleek dat mijn bloedsuikers veel te hoog waren; ik had diabetes.  

Steeds meer medicatie

Ik moest beginnen met Metformine en de doseringen werden steeds hoger. Mijn waardes werden steeds slechter en op een gegeven moment kwam er Gliclazide bij. Ook daarvan moest ik steeds meer nemen. Ik kreeg ook cholesterolverlagers. De huisarts overwoog op een gegeven moment ook om de dosering daarvan te verhogen, omdat het maar niet beter werd. Ik kreeg iedere keer het advies om af te vallen.

Boterhammen en weinig vet

Ik heb verschillende diëtistes gehad. Meestal kreeg ik te horen dat ik vooral groenten, brood met mager beleg moest eten. Eén diëtiste wilde me aan de maaltijdvervangers en repen hebben. Daar ben ik niet eens aan begonnen, want dat was verschrikkelijk duur. Dat zag ik helemaal niet zitten. Uiteindelijk hielp het niet echt. En ik had altijd honger en voelde me moe en slap.  

Makkelijk afvallen

Ik kwam op een gegeven moment TheNewFood tegen op Facebook en dat trok meteen mijn aandacht! Ik las dat afvallen niet de oplossing is voor diabetes 2, maar het stoppen met eten van dingen die je bloedsuikers verhogen. Op die manier kun je snel medicatie afbouwen en dan gaat het afvallen ook veel makkelijker. Het klonk allemaal heel logisch. Ik las veel succesverhalen op de site van anderen. Dat wilde ik ook. 

Wij hebben de startgids besteld en begonnen met de weekmenu’s. Wij vonden het meteen al geweldig. Het eten is heerlijk en ik voelde me steeds verzadigd. Wat een verschil met al die diëten die ik heb gedaan.  Ons lievelingsontbijt zijn de pannenkoekjes, deze eten we vaak in het weekend en ook de andijviestamppot met spekjes is een grote favoriet. 

Weg met die pillen!

Mijn bloedsuikerwaardes daalden al direct. In de tweede week ben ik al gestopt met de Gliclazide. Op dit moment slik ik alleen nog maar 500 gram Metformine per dag en de praktijkondersteuner zei tijdens de laatste afspraak dat ik daar ook heel snel mee kan stoppen! Mijn cholesterolwaardes werden ook steeds beter en daardoor hoefde de dosering van de cholesterolverlagers ook niet meer verhoogd te worden.

Gelukkig stonden mijn praktijkondersteuner en diëtiste open voor deze aanpak. Mijn diëtiste heeft zelfs al eens een recept van TheNewFood uitgeprobeerd en vond het heerlijk. Het zou mooi zijn als iedereen met diabetes dit advies zou krijgen om volgens deze aanpak te gaan eten. Het levert zoveel gezondheidsvoordelen op, dit gun ik iedereen.

Een ander mens 

Ik ben nu anderhalf jaar verder en weeg nu 87 kilo. Ik ben er nog niet, maar het verschil is al enorm. Mijn broekmaat is van maat 58 naar maat 52 gegaan. Een overhemd kan ik nu in maat XL kopen terwijl dat eerst een maat met de meeste X-en was. Ik voel mezelf veel fitter dan eerst. Mijn vrouw en ik wandelen weer regelmatig zo’n 10 tot 15 kilometer. Dat ik dat ooit weer zou kunnen had ik nooit durven dromen! 

Regelmatig ga ik in de vroege morgen naar het bos om samen met mijn zoon de hond uit te laten. Mijn zoon in zijn scootmobiel en ik loop ernaast. We zijn al gauw drie kwartier onderweg en dat kost me geen enkele moeite!  Als de kleinkinderen hier zijn merk ook ik dat ik lekker met ze kan spelen. Ik heb weer energie om met mijn kleinzoon te gaan vissen. 

Eetbuien

Ik ben een emotie-eter. Voorheen at ik heel veel drop als ik het moeilijk had! Het was niet één dropje, maar ik at de zak helemaal leeg. Als ik nu merk dat ik door emotie wil eten, neem ik zo een heerlijke cracker uit de startgids. Dat helpt mij om niet terug te vallen, omdat het voor mij een heerlijke vervanger is! Of ik neem een extra blokje kaas of rookworst. 

Ik hoef verder ook helemaal geen koolhydraten meer te eten, ik mis het niet.  Vroeger dronk ik regelmatig bier en wijn, nu drink ik vaak thee en ik vind het nog lekker ook. Ik mis eigenlijk niets met deze manier van eten, het is heel makkelijk met al die lekker recepten.

Bij de huisarts zijn ze trots

De huisarts en de praktijkondersteuner zijn ook heel positief en enthousiast! De laatste keer dat ik bij de praktijkondersteuner was, zei ze dat ze zo ontzettend trots op me was! Ze gaf zelfs aan dat ze mij het liefst heel de dag op de praktijk zou willen houden. Dan kunnen andere patiënten zien hoeveel ik afgevallen ben, inmiddels 36 kilo! Mijn glucosewaardes liggen nu tussen de 5,6 en 6,5! Ik ga ze daar ook een startgids geven.

Samen sterker

Ook mijn vrouw doet mee, dat is toch wel erg fijn om het samen te doen. Zij is inmiddels 7 kilo afgevallen en zij blijft mooi op gewicht!  Ze voelt zich ook heel goed nu. Mijn dochter stimuleert ons er ook mee en is supertrots. Ze vroeg laatst aan mijn vrouw welke boekjes zij nog niet had van TheNewFood. Vervolgens kocht ze de boekjes die zij nog niet had voor haar verjaardag!

De vrouw van mijn broer had ik een tijd niet gezien. Die vroeg: “Wat is er met jou gebeurd joh?!” Ze was helemaal verbaasd toen ze zag dat ik zoveel afgevallen was en was benieuwd hoe ik dit bereikt had. Inmiddels is zij ook met de weekmenu’s aan de slag gegaan.

Het is niet moeilijk!

Het is echt een kwestie van beginnen en volhouden, want het is helemaal niet moeilijk! TheNewFood heeft me zo erg geholpen en dit gesprek waarin ik mijn verhaal mag doen, inspireert me alleen maar nog meer! Ik sta al een poos stil met mijn gewicht, maar ik heb nu nog meer zin om door te zetten en ook die laatste kilo’s kwijt te raken. Ik ben weer supergemotiveerd en ga het stappenplan uit de vastenspecial volgen. 

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar...

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. "Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten." Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen...

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op... Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt... Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan.

Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe. Ik voel dat ik deze 'misstap' nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn. Zonder ze 'weg te eten'.

 

Delen