Selecteer een pagina
  1. SUCCESVERHALEN
  2.  » 
  3. DIABETES 2 OMGEKEERD
  4.  » Femke stopt haar diabetes

Femke stopt haar diabetes

Femke (1988) heeft al haar hele leven CF (taaislijmziekte). Op haar 15de komt daar diabetes bij, als gevolg van de CF. Ondanks de insuline krijgt ze haar bloedsuikers niet onder controle. De vele hypers en hypo’s beheersen haar doen en laten. Femke wil zo niet verder leven en gaat zelf op zoek naar een oplossing. Ze start met de aanpak van TheNewFood. Al na een week zijn haar bloedsuikers laag en stabiel en kan ze helemaal stoppen met insuline.

Geboren met CF

“Vanaf m’n geboorte had ik altijd buikpijn en moest ik veel hoesten. Toen ik vier maanden was gingen mijn ouders hiermee naar de arts. Na wat onderzoeken (vroeger zat CF niet in de hielprik) kwam er dus uit dat ik CF (taaislijmziekte) heb.  Dit is een ongeneeslijke ziekte waarbij verschillende klieren in het lichaam, zoals in je longen, darmen en in organen, taai slijm aanmaken. 

Mensen met CF zijn doorgaans mager, omdat hun lichaam minder goed voeding kan opnemen en dus al snel energie tekort komt. Ik heb altijd flink moeten eten. En ik was altijd sneller vermoeid. Gelukkig kon medicatie de gevolgen van deze ziekte verder redelijk onder controle houden. Maar CF heeft invloed op allerlei organen, ook op de alvleesklier; die gaat dan minder goed werken en daardoor kun je diabetes ontwikkelen.”

Diabetes door de taaislijmziekte

“Mijn ouders wisten dat er een grote kans was dat ik diabetes zou krijgen, en hielden me goed in de gaten. Ik was 15 toen mijn moeder de symptomen van diabetes herkende. Alle alarmbellen gingen meteen rinkelen. Nog diezelfde dag ben ik opgenomen in het ziekenhuis en werd me verteld dat er geen weg terug was. Ik had een HbA1c van 75 mmol/L en ik moest direct begonnen met het spuiten van insuline.

Ik was heel kwaad dat mij dit was overkomen. Ik had al een chronische ziekte, en ik had er zo maar ineens nog één bij. Ineens had ik twee chronische ziekten, zonder dat ik hierop enige invloed had, terwijl veel mensen in mijn omgeving helemaal niks mankeerde. Dat vond ik oneerlijk. Met vallen en opstaan heb ik het geaccepteerd: ik zou de rest van mijn leven insuline moeten spuiten.”

Een leven vol hypo’s en hypers

“Ik probeerde toch te leven zoals ieder ander. Op vakantie in Italië werd ik verliefd op een Italiaan. Al snel verhuisde ik naar Italië om samen met hem een toekomst op te bouwen. We trouwden. Het leven daar is anders: het lukte me niet om het ritme dat ik in Nederland had aan te houden. Ik at niet meer op regelmatige tijden, mijn bloedsuikers schommelden daardoor enorm. Twee keer insuline spuiten was niet meer voldoende.

Ik moest vanaf dat moment vier keer per dag gaan spuiten om mijn bloedsuikers enigszins onder controle te houden. Dat hielp een korte periode. Maar na verloop van tijd kreeg ik weer steeds vaker hypo’s of hypers. Mijn bloedsuikers gingen alle kanten op. Het werd erger en erger. Ik moest steeds meer insuline gebruiken en daar had ik geen goed gevoel over. Ik werd geleefd door de diabetes en dat op mijn leeftijd.”

Op zoek naar een oplossing

“Op een dag was ik er zo klaar mee. Ik wilde de controle terug over mijn lijf! Ik ging op zoek naar een ‘natuurlijke manier’ om mijn diabetes onder controle te krijgen. Ik probeerde van alles. Van Paleo tot helemaal vegan. Dit werkte helaas allemaal niet. Mijn bloedsuikers bleven schommelen en ik had nog steeds dezelfde hoeveelheid insuline nodig. Toch bleef ik vertrouwen houden in een oplossing, dat gevoel was heel sterk.

En mijn gevoel klopte! Uiteindelijk kwam ik op de site van TheNewFood. De uitleg en de ervaringen van anderen met deze aanpak maakten me hoopvol. Je bloedsuikers verlagen door een koolhydraatarme/keto aanpak klonk zo logisch. Ik vond het wel spannend of dat bij mij ook zou werken, omdat ik geen doorsnee type diabetes heb. Ik bestelde de boeken en ben direct begonnen met de startgids weekmenu’s.”

Verbluffende resultaten!

“Ik draag een continue glucose meter, waarop ik ieder moment van de dag kan zien hoe mijn bloedsuiker is. Ik zag de bloedsuikers vanaf dag één gigantisch zakken. Mijn ervaring met het aanpassen van de hoeveelheid insuline op mijn voeding en wat ik hierover had geleerd in het ziekenhuis, kwamen nu goed van pas. Ik hield alles heel precies in de gaten.

Ik begon eerst met de snelwerkende insuline afbouwen en al na een paar dagen kon ik daar helemaal mee stoppen. Ik kon toen ook al meteen de langzame insuline afbouwen. De bloedsuikers bleven dalen. Binnen een week was ik helemaal van de insuline af. Het was geweldig. Ik voelde me zóveel beter zonder insuline en met stabielere bloedsuikers. Ik was de baas over mijn diabetes!”

Paniek

“Wat er toen gebeurde kan ik achteraf moeilijk uitleggen. Ik raakte in paniek. Na 18 jaar insuline spuiten was het heel gek dat het ineens niet hoefde. Het was te mooi om waar te zijn. Was het wel gezond wat ik deed? Waarom had ik dit nooit eerder gehoord? En waarom kreeg ik deze adviezen niet van mijn behandelaren. Mensen om mij heen maakte zich zorgen over mijn nieuwe manier van eten, dat kon toch niet goed zijn?  

Het vloog me allemaal aan en ik deed het domste wat ik kon doen… Ik ging weer terug naar ‘normaal eten’. Ik begon weer ‘gewoon’ koolhydraten te eten én insuline spuiten volgens het advies van mijn arts. Maar het ‘normale’ eten deed me geen goed. Ik voelde me al meteen weer vreselijk. Binnen een maand had ik weer heftige hypo’s en hypers. Mijn bloedsuiker schoot weer alle kanten op.”

Poging twee

“Ik wilde terug naar het gevoel dat ik had toen ik net begon met koolhydraatarm/keto eten: ik wilde mijn bloedsuikers weer onder controle hebben! Ik begon opnieuw met de weekmenu’s: poging twee dus! En dit keer wilde ik het volhouden, ik wilde écht kiezen voor mijn gezondheid. Ik besloot naar niemand anders meer te luisteren, alleen naar mijzelf en mijn lijf.

Ik heb me bij TheNewFood aangesloten bij een startgroepje en ben lid geworden van de speciale diabetesgroep van TheNewFood op Facebook. Dat ik hier altijd met mijn vragen terecht kon en er een zorgprofessional meekeek, gaf mij veel steun en vertrouwen. Hierdoor durfde ik het volledig aan te gaan en er ook echt blijvend voor te gaan! Wat ben ik blij met die keuze!”

Afvallen

“Net als veel anderen viel ik snel af met deze aanpak, zeker nadat ik met de insuline was gestopt. Maar afvallen is voor mij nou juist niet de bedoeling. Door de CF ben ik altijd al vrij mager. Ik kreeg van TheNewFood het advies om mijn menu aan te passen. Met meer vet dan aangegeven in de vorm van extraatjes, zoals de toetjes en shakes uit de boekjes en meer vet bij de maaltijden, zoals olijfolie over de groenten.

Zo heb ik mijn menu aangepast aan mijn persoonlijke behoefte en dat werkt heel goed. Maar nooit met extra koolhydraten hoor! Dat zal ik nooit doen, dat heeft immers direct invloed op mijn bloedsuikers. Maar op deze manier blijf ik nu mooi stabiel en op gewicht.”

Volop leven!

“Mijn leven is zoveel beter geworden! Voorheen deed ik vaak een powernap na de lunch, maar ik ben nu helemaal van die middagdipjes af. Ik kan weer heerlijk hardlopen. Eerst had ik tijdens en na het sporten veel last van enorme schommelingen waardoor ik er geen plezier meer aan beleefde. Maar nu ik geen insuline meer gebruik, hoef ik me ook geen zorgen te maken over een hypo. Het sporten is  weer leuk geworden! 

Ik verwacht niet dat deze manier van eten veel invloed heeft op mijn CF. Maar ik heb altijd een longfunctie van 92-96% gehad, dus dat merk je ook niet echt als dat iets beter of slechter wordt. Dat moet dan uit een longtest blijken. Ik ben benieuwd wat mijn arts ervan vindt. Door corona ben ik nog niet op controle geweest. Ik ben wel bang dat ze me weer aan de koolhydraten en insuline willen hebben. Maar dat ga ik niet doen.”

Heerlijk eten en koken

“Ik eet elke dag heerlijk én ik kan me weer uitleven in de keuken! Ik hield altijd al enorm veel van koken en bakken en dat doe ik nu weer volop! Ook mijn man geniet regelmatig mee, al wil hij als echte Italiaan tussen de middag wel zijn pasta eten. Hij vindt bijvoorbeeld de aubergine parmigiana (ovenspecial) en de  lasagne (startgids 2) erg lekker. Italianen zijn erg kritisch over eten, dus dat is een mooi compliment.

Er zijn zoveel recepten waarmee ik heerlijk aan de slag kan. Mijn vriezer ligt nu vol met lekkere dingen. Vooral de ontbijt en lunchspecial is mijn favoriet omdat er zoveel ‘hapjes’ in staan. Dat is ook handig voor als ik onverwacht weg moet of bij iemand ga eten, dan neem ik zelf wat mee. Er is keuze genoeg, ik kan weer genieten en hoef echt niks te missen!”

Stuur ook je diabetes met vakantie!

“Ik zit veel lekkerder in m’n vel en het voelt zoveel beter om geen bloedsuikerschommelingen meer te hebben. Dat vond ik zo vermoeiend. En dat is iets wat ik iedereen met diabetes gun. Het voelt voor mij alsof ik mijn diabetes op vakantie heb gestuurd. Het is er natuurlijk nog wel, maar zolang ik mijn bloedsuikers laag houd met keto eten, heb ik er geen last van. En hoef ik mijn bloedsuikers niet te verlagen met medicatie.

Als ik het kan, dan kun jij het ook! Gun jezelf ook vakantie van je diabetes en een fit en blij leven zónder diabetesmedicatie. Wil je starten met deze aanpak en heb je diabetes? Lees dan wel eerst het ‘stappenplan diabetes verslaan’, zodat je zeker weet dat je het goed aanpakt.”

NB Diabetes is niet altijd te genezen of te verminderen, kijk hier of jouw type diabetes te genezen is of te verminderen.

Femke is overtuigd van het feit dat iedereen met diabetes van deze aanpak moet weten. Hier wil ze zich hard voor maken. Inmiddels heeft ze zich aangesloten bij het team en de missie van TheNewFood. Femke houdt zich specifiek bezig met de instagram-pagina. Wij zijn heel blij dat Femke ons gevonden heeft en dat wij haar gevonden hebben! Samen kunnen we nog meer mensen helpen!

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar...

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. "Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten." Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen...

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op... Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt... Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan.

Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe. Ik voel dat ik deze 'misstap' nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn. Zonder ze 'weg te eten'.

 

Delen