Selecteer een pagina
  1. Blogs
  2.  » 
  3. Rian
  4.  » RIAN BLOG 29 Paniek

RIAN BLOG 29 Paniek

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ZESENNEGENTIG ZATERDAG

We hebben geen wekker gezet en worden om half tien wakker. Beiden hebben we zalig geslapen na de heerlijke ontspannen dag van gisteren in de sauna. Zoals onze weerman al voorspelde doet het zonnetje al een poging om door te breken en is de temperatuur heerlijk. We ontbijten dan ook voor de camper.

Trappen

En dan op naar Nijmegen! Het is met de camper altijd even spannend of we wel een geschikte parkeerplaats vinden, maar ook deze keer lukt dit ons. En wat voor plaats. We staan direct aan de Waal en nog geen 100 meter vanaf de camper strijken we al neer op een terras aan het water. De vrachtschepen varen af en aan en dit is een geweldig schouwspel. Marja geniet van een kop koffie en ik van een cola.

We wandelen richting centrum en komen een paar heel hoge steile trappen tegen. Als ik daar zo tegen aankijkt, denk je: PFFFFF moet ik die echt op? Maar op het moment dat ik eraan begin, blijk ik zonder enige verzuring en met slechts een klein beetje versnelde adem zo boven te zijn. Dat was vroeger wel anders. Dan had ik zeker 1 of 2 tussenstops moeten maken en ook dan zou ik nog buiten adem zijn geweest. Wat een verschil!

Vest

We lopen verder en al snel lopen we via een gezellige markt het gezellige centrum in. Het ene terrasje sluit aan op het andere en ze zitten allemaal vol. Dit geeft zo’n heerlijke sfeer. We struinen wat straatjes af die nu niet eens al die bekende winkels hebben, maar waar veel aparte en/of alternatieve winkeltjes zijn. We gaan winkeltje in en winkeltje uit. Niet echt om iets te kopen, maar om ons te laten inspireren.

Geheel onverwacht vindt Marja in een van die winkeltjes een prachtig Tibetaans vest. Marja is er direct verliefd op. Ik wimpel haar ‘ach, ik heb het toch niet nodig’ snel weg en even later loopt zij blij mét vest de winkel uit. Als we langs een viskraam komen, nemen we beiden 2 harinkjes. Wat een traktatie is dat toch. En het kan gewoon! We wandelen nog heel wat straten door en als we wat moe worden, doen we weer een terrasje aan.

Tapas

Wanneer we in de camper zitten en de navigatie richting huis instellen, stelt Marja voor om uit eten te gaan. Natuurlijk zeg ik geen nee. Dat is dan de tweede keer deze week! Ook hier blijkt een Cubanita tapasrestaurant te zijn. Het lijkt Marja heerlijk, maar omdat ik er deze week al geweest ben, vraagt zij zich af of dit voor mij wel zo leuk is. Maar ik vind het geweldig! We bellen om te reserveren en gelukkig is er nog net 1 tafeltje vrij.

We rijden met onze camper naar het restaurant, dat iets buiten het centrum ligt en nog geen kwartier later zitten we al aan tafel. Marja besluit een lekker rood wijntje te nemen en ik kies voor Spa rood. We laten ons weer allerlei heerlijke gerechtjes voorschotelen en genieten beiden van de luxe dat zo lekker uit eten gaan dus gewoon kan binnen onze nieuwe levensstijl.

Twijfels

We zijn laat thuis en als ik eenmaal op de bank zit slaat de twijfel toe. Was het wel verstandig om nog een keer uit eten te gaan? Niet dat ik ook maar iets ‘gezondigd’ heb hoor, maar twee keer per week naar een restaurant, waar je veel meer eet dan thuis, is toch wat anders. Ik deel mijn twijfel met Matty. Ik krijg al snel een lieve, mooie bemoedigende reactie die maakt dat ik me de rest van de avond geen zorgen meer maakte.

Leef!

Matty schrijft: ”Rian, dit is een manier van eten voor je leven lang (hoop ik) en daar horen ook juist dit soort feestelijke avonden bij. Het kan zijn dat het afvallen dan 2 of 3 ons trager gaat of misschien valt dat zelfs mee. Maar is dat echt belangrijk Rian? Leef lieverd, Leef! Het is niet lijnen of leven met deze manier van eten. JE MAG BEIDE DOEN! En je doet het super, super, super goed”.

Na dit bericht voel ik me echt heel blij. Want zo is het. Dit is geen lijnen, dit is een levensstijl. Ik heb niet langer levenslang zoals met al die diëten die ik gevolgd heb. Dit is puur en gezond genieten. En ook al deed ik dit nu in een restaurant, nog steeds maak ik bewust die keuze.

DAG ZEVENENNEGENTIG ZONDAG

Ik word later wakker dan normaal, heerlijk uitgerust na een paar heerlijke dagen. Ik sla vandaag het ontbijt over. Matty heeft vanmorgen nog meer geschreven in onze chat: “Zo vaak zie ik dat mensen in een enorme “kramp” schieten als ze gaan lijnen. Zó bang om niet af te vallen…  Ik begrijp dat dit te maken heeft met alle teleurstellingen van eerder. Het is alsof je op een bewijs zit te wachten dat het ‘dus ook al niet werkt’.

Maar nu je hebt gezien dat het écht werkt, merk ik dat je daar iets in los hebt kunnen laten. Je hebt nu iets meer vertrouwen, maar komt nu het volgende stuk tegen. Hoe ga je deze aanpak inpassen in je ‘echte’ leven? WAT STA JE JEZELF TOE? WAT IS VERSTANDIG? WAT IS ONVERSTANDIG?”

Verstandig

Matty schrijft verder… ”Wat mij betreft is smokkelen altijd onverstandig. Ook als je verder bent. Je doet er jezelf en je lijf geen plezier mee. Maar is genieten van meer keto eten dan je nodig hebt onverstandig? Dat denk ik niet! Je doet het geweldig met deelvasten. Als je verder de eetmomenten weet te houden tot dat wat je lijf echt nodig heeft dan profiteert je lijf daar enorm van. Dit levert je zoveel gezondheidswinst op.”

Verder vervolgt zij nog tot mijn grote blijdschap en geruststelling: “Je lijf is nog steeds bezig om de schade in te halen van een leven lang verkeerd eten. Maar van die paar keer per maand (veel) meer keto eten dan je eigenlijk nodig hebt, daar loopt je lijf echt geen nieuwe schade van op. Dat is gewoon niet erg. Dat mag. Dat is leven!” Jááá… zo voel ik het ook! Maar, ik wil in dit leven niet meer onverantwoord met mijn lichaam omgaan.

Evenwicht

Nu ik me zo vitaal voel en zoveel meer energie heb en al zoveel ben afgevallen, wil ik dit voor geen goud meer kwijt. Maar dat vind ik spannend. “Ja”, Zegt Matty, “Het vinden van evenwicht hierin, is voor veel mensen lastig. Sommigen kunnen daar niet mee omgaan. Die denken dan elke dag of meerdere keren per week; ach… als het maar keto is dan mag het, ook al is het veel vaker en veel meer dan ik nodig heb.

En daar gaat het dan vaak mis. Want als je veel meer eet dan je nodig hebt, tja, dan slaat je lijf dat toch gewoon op als reserves en val je niet af, of kom je aan. Ook al is het keto. Met andere woorden: Af en toe meer eten dan je nodig hebt kan zéker. Maar dat heel vaak doen is niet slim.” 

Duidelijk

Ik ben blij dat Matty zo duidelijk is. Door deze uitleg weet ik ook waarom het jaren terug, toen ik ook eens koolhydraatarm probeerde te eten, mis is gegaan. Ik lette er toen alleen maar op dat een product niet meer dan 5 gram koolhydraten per 100 gram bevatte. Als dat zo was mocht ik het hebben en het maakte niet uit hoeveel ik daar dan van at. Ik propte me gewoon vol met alles wat mocht. Nou ja… wat ik dacht dat mocht. 😀😀

Ze heeft ook helemaal gelijk wat betreft die eerdere teleurstellingen met lijnen. Zo vaak dacht ik dat iets werkte en ik het levenslang vol kon houden, maar de realiteit was dat ik het nooit vol kon houden, weer dubbel aankwam en een enorm gevoel van falen had. Weer mislukt, dacht ik altijd. En nu het zo ontzettend goed gaat, wil ik het natuurlijk niet weer verpesten. Daar ben ik dan blijkbaar toch nog heel bang voor.

OMAD

Ik had me voor vandaag voorgenomen om in ieder geval tot het middaguur niets te eten om mijn darmen weer een beetje rust te geven. Ik heb daar geen moeite mee omdat mijn lichaam niet langer steeds om eten vraagt en ik me niet gammel voel. Meestal kom ik dan op 16 uur niet eten. Maar als ik tegen lunchtijd nog steeds geen trek heb, besluit ik er een aantal uren bij te pakken en vandaag alleen het diner te nemen.

Zo geef ik mijn lichaam even 24 uur eetrust. Matty noemt dit in de vastenspecial OMAD, een afkorting van One Meal A Day. Je kunt dat inpassen in je leven zoals het jou uitkomt. Het geeft je lichaam extra tijd en ruimte om op te ruimen en reserves te gebruiken. Na mijn etentje gisteren voelt dat heerlijk zo’n OMAD-dagje. Een mooie afsluiting van een geweldig weekend.

DAG ACHTENNEGENTIG MAANDAG

Het wordt voor ons beiden een drukke dag, die voor Marja ook nog enerverend is. Het huis van haar overleden broer wordt vandaag ontruimd en zij moet daar bij zijn. Daarna is de eindinspectie en dan valt deze deur definitief achter haar dicht. Je weet dat de dood definitief is, maar door deze actie, wis je als het ware zijn bestaan op aarde uit. 

Genieten

Eerst moet de auto voor de APK-keuring en daarna ga ik naar de opticien, waar mijn nieuwe bril klaar ligt. Als ik dan toch in het winkelcentrum ben, wip ik even bij de Etos binnen en koop ik heerlijke doucheschuim die in de aanbieding is. Van die dure, maar dan 2 voor de prijs van 1. Sinds ik zo goed bezig met mijn voeding, besteed ik veel meer tijd en geld 😊 aan mijn verzorging.

Niet dat ik me eerder niet goed verzorgde hoor, maar ik gebruik andere producten die goed voor mijn huid zijn en waar ik intens van kan genieten. Het is een soort beloning voor mij én mijn lijf. Marja vindt dit ook heerlijk. 

Inspectie

Ik ga langs de locatie in Rotterdam waar ik morgen met mijn nieuwe koor start. Ik wil graag even met eigen ogen zien hoeveel stoelen daar op anderhalve meter van elkaar kunnen staan en het geluid testen. Ik ben heel secuur als het gaat om zingen in grote groepen en laat beslist niet meer mensen binnen dan toegestaan en veilig is. Gelukkig is het een heel grote zaal en kan ik met gemak 40 stoelen kwijt. Dat geeft rust.

Er is ook een goed ventilatiesysteem die lucht afvoert en schone lucht naar binnen laat stromen. Daarbij kunnen de ramen open. Ik hoef me dus geen zorgen te maken. Nadat we even een proefopstelling hebben gemaakt en ik nog even genoten heb op het terras, ga ik snel boodschappen doen. Ik heb er niet veel zin in, maar ik wil niet misgrijpen. En mijn koelkast is leeg. Heel doelgericht loop ik mijn route door de supermarkt.

Koolhydratenlijst

Als ik thuiskom, ben ik echt wel een beetje afgedraaid, maar ga ik toch meteen koken. Ik maak een eigen gerecht met broccolirijst, kipfilet, wat gedroogde tomaatjes, wat champignons en pesto. Natuurlijk tel ik de koolhydraten nauwkeurig op. Voor de zekerheid kijk ik vaak nog even op de koolhydratenlijst van TheNewFood. Dit omdat de aangegeven hoeveelheden op het etiket vaak niet kloppen. Het kan soms veel schelen. 

Na het eten moet ik nog even wat teksten voor de koren uitprinten en daarna gaat mijn lichtje uit. Marja heeft het voor vandaag ook wel gehad. Ze is blij dat deze dag achter de rug is. Al die emotie kost heel veel energie. Er blijven voor haar nog een aantal zaken af te handelen en daarna zal het nog lang tijd nodig hebben voor dit allemaal verwerkt is. Nu is het een beetje overleven en doorgaan op wilskracht.

Morgen weegdag… ik vind het weer ontzettend spannend, na mijn twijfels deze week.