Selecteer een pagina
  1. Blogs
  2.  » 
  3. Rian
  4.  » RIAN BLOG 19 Weegstress

RIAN BLOG 19 Weegstress

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ÉÉNENZESTIG ZATERDAG

Als ik wakker wordt voel ik meteen dat dit een heerlijke écht zomerse vakantiedag gaat worden!

Giethoorn

We gaan op de fiets richting Giethoorn. Het is een super toeristisch plaatsje en erg druk. Zelfs de boten moeten in file varen. Dat heeft op zich ook wel zijn charme, maar wij laten het bootje varen aan ons voorbijgaan en verkennen zelf Giethoorn. We pakken natuurlijk het eerste terrasje wat we tegenkomen. Er volgen later nog meer terrasjes, waarbij we steeds alleen wat drinken. 

Visvariatie

Eind van de middag genieten we van een bakje met visvariatie. Zalmbuik, haring en zalmsnippers. Dit allemaal puur en zonder saus. Terug bij de camper zitten we nog even in het zonnetje en pas tegen negenen ga ik koken. We hadden vanavond tartaartjes met wittekoolrijst met kaas en kruiden. Eenvoudig, maar ongelooflijk lekker.

Horeca

Het was op alle gebied een fijne en geslaagde dag, waarin ik weer niet bezweken ben voor alle verleidingen die aangeboden werden. In zo’n toeristisch oord draait alles om de horeca en staat op iedere hoek wel een ijsboer, een friettent, wordt het lekkerste gebak aangeboden en ruik je de pannenkoekenlucht van verre.

Het kostte me geen moeite om de verleiding te weerstaan, want eigenlijk is het niet echt een verleiding meer. Het is heerlijk om me zo sterk te voelen en precies te weten wat ik beslist niet meer wil. Mijn gezondheid heeft nu de hoogste prioriteit en dat is me alles waard. We genieten nog lang van deze zwoele zomeravond. 

DAG TWEEËNZESTIG ZONDAG

Uitslapen is er niet bij, want de zon staat pal op onze camper en het wordt al snel te warm. Geen punt, want zo is de dag lekker lang.

We stappen al vroeg op de fiets. Onze nieuwe e-bikes fietsen heerlijk en ook al geven ze natuurlijk ondersteuning, we moeten echt nog flink trappen. Als je niet trapt, komt de fiets niet vooruit. Wel kan je ervoor kiezen om je versnelling zo te zetten dat je bijna zonder belasting fietst, maar de trappers moeten blijven draaien. We zijn dus goed in beweging en we genieten van de wind door onze haren en het vrije gevoel.

Zadelpijn

Helaas heb ik wel wat zadelpijn, maar dat is een kwestie van blijven doen en wennen. Ik ben blij als we even neer kunnen strijken op een terrasje. Marja drinkt dan even echte koffie. In de camper hebben we oploskoffie, dus dan waardeer je zo’n lekker bakkie wel. Ik drink (hoe kan het anders) mijn lekkere Colaatje en we genieten van het uitzicht op een drukke sluis in Zwartsluis.

Picknicken

Door het mooie weer zijn er heel veel boten en het is leuk om te kijken hoe de ene boot nog mooier en groter is dan de andere. Als we later weer een stuk gefietst hebben, zoeken we een mooi plekje om te lunchen. Het fietsen zorgt er denk ik toch voor dat ik hier meer behoefte aan heb. Fijn dat dat dan ook kan. We picknicken met de kaas, komkommer en het eitje uit ons meegenomen lunchpakket. 

Leeg

Als we later weer verder rijden, wordt het nog wel even spannend. Onze accu’s lijken bijna leeg te zijn. Er staat flink wat wind en we moeten er niet aan denken om met tegenwind in dit open watergebied zonder ondersteuning te moeten fietsen. Daarom beperken we de hoogte van de ondersteuning maar een beetje en moeten we ons dus wel wat meer inspannen.

Gelukkig bereiken we de camping zonder helemaal op eigen kracht te fietsen. De accu’s leggen we direct aan de lader. Onze camping ligt aan het water en we nemen onze stoelen even mee om daar in het zonnetje naar de passerende boten te kijken.

Salade

Terug bij de camper maak ik een lekker voedzame salade. Op onze borden verdeel ik gesneden ijsbergsla en vervolgens schep ik er een mix van gekookte zalmstukjes, gesnipperde rode ui, snacktomaatjes, sojaboontjes en komkommer over. Daar overheen een heerlijk sausje gemaakt van mayonaise. Dit gerecht past helemaal bij deze zomerse dag.

Ik slik inmiddels al een paar dagen probiotica en mijn stoelgang begint weer op peil te komen. Ik ben nog niet helemaal van mijn opgezette buik af, maar het wordt al wel beter.

Meten

Ik ervaar het als moeilijk dat ik niets weet over mijn gewicht. Ik merk dat ik me best druk maak en bang ben dat ik niet afgevallen ben. Die weegschaal geeft me toch iedere keer de bevestiging die ik nog hard nodig heb. Wel weet ik dat ik echt niets verkeerd doe, alle koolhydraten keurig tel en nooit ‘zondig’. Misschien moet ik me morgen even meten en neemt dat iets van mijn onzekerheid weg.

DAG DRIEËNZESTIG MAANDAG

De wekker maakt ons al vroeg wakker. In de vakantie zetten we natuurlijk geen wekker, maar op de dag van vertrek is dat wel nodig. Want door de stilte om ons heen, worden we anders niet op tijd wakker. We houden niet van haasten, dus nemen de tijd. We eten rustig ons ontbijt. 

Ontbijt of lunch

De lunch sla ik vandaag over. Op andere dagen, wanneer ik het ontbijt oversla, dan lunch ik wel. Op dit moment kijk ik gewoon hoe de dag loopt. In de vakantie wil ik het mezelf zo makkelijk mogelijk maken. Soms haal ik de 16 uur vasten, soms ook niet. Waar ik van baal is dat ik nog steeds het gevoel heb dat ik ben aangekomen, maar misschien is dit helemaal niet zo. Ik zal echt geduld moeten hebben tot we weer thuis zijn.

Weegstress

Vanmorgen heb ik me wel even gemeten. Dit viel mee, maar ook tegen. Ik heb een aantal dagen een heel dikke en harde buik gehad en ben toen aan de probiotica gegaan. Toen was mijn buik echt veel dikker dan daarvoor. Nu is de spanning eraf, maar helaas heeft dit niet geleid tot het verlies van centimeters. Mijn buik heeft nog steeds een omvang van 126 centimeter en ook mijn taille is hetzelfde gebleven met 105 centimeter.

Er zijn in de toiletgebouwen van de campings geen grote spiegels, dus ik kan mezelf ook niet bekijken zoals ik thuis doe. Dan zie ik iedere verandering van mijn lichaam. In de kleding die ik op vakantie draag voel ik me ook wel minder flatteus en dat speelt misschien ook wel mee. Misschien zit het allemaal wel tussen mijn oren hoor. Maar het houdt me wel heel erg bezig.

Naar huis?

Het is zelfs zo erg, dat Marja vandaag voorstelde om een dag naar huis te rijden, zodat ik me kan wegen. “En dan neem je de weegschaal toch maar gewoon mee in de camper?” stelde zij voor. Als ik me dan direct ook in de camper weeg, dan weet ik of er veel verschil is met als de weegschaal in de (niet waterpas) camper staat. Maar ruim 2 uur naar huis rijden, een verloren dag en onnodige kilometers, gaat me te ver.

We gaan gewoon op weg naar onze volgende (boeren)camping in Wijster. Een prachtige tocht door het mooie Drenthe. We zijn al aardig bedreven in het rijden en manoeuvreren met de camper en voelen ons beiden heel ontspannen achter het stuur. 

Zomermarkt

Met gemak trotseren we heel smalle weggetjes en genieten volop. We komen onderweg een leuke zomermarkt tegen. Er worden veel ‘gezonde’ streekproducten aangeboden, zoals honing, stroopwafels, gedroogd fruit, dressings, jam, etc. Het ziet er allemaal zo lekker uit. Gelukkig heb ik geen moeite meer met het weerstaan van alle producten die aangeboden worden op zo’n markt.

Het is niet zo dat het me niet lekker lijkt. Voor mijn hoofd is het soms nog wel steeds een verleiding. Maar daar wil ik mijn lichaam gewoon niet meer mee vergiftigen. Het is zelfs zo erg dat ik me kan verbazen als ik iemand die net zo dik of dikker is dan ik ben van alles naar binnen zie werken. Dit terwijl ik me realiseer dat ik dit zelf ook altijd deed en de mensen dit bij mij ook gedacht kunnen hebben. 

Wereldplaatsen

We gaan langs bij Egypte, Moskou, Petersburg en Canada. De laatste wereldplaats, Engeland, slaan we over want de moeheid slaat een beetje toe. We gaan richting camping. We staan bij een boerderij en het is er allemaal heel goed geregeld. We hebben een mooie en ruime plaats en de sanitaire voorzieningen zijn prima. Na alles even verkend te hebben, ga ik koken. We eten weer een snelle maaltijd uit de zomerspecial.

Spannend!

We staan niet zomaar op deze camping in Wijster; iets verderop woont mijn zoon met zijn gezin. Morgen brengen we de dag met elkaar door. Daar verheugen we ons heel erg op. ’s Avonds gaan we uit eten in een pannenkoekenhuis, favoriet bij mijn kleinkinderen van 5 en 6. Voordat mijn zoon ging reserveren heb ik zelf online op de kaart gezien dat er ook voor ons geschikte dingen worden geserveerd. Meer dan genoeg zelfs!

We zijn goed voorbereid, maar ik merk dat ik het wel spannend vind.