Selecteer een pagina
  1. SUCCESVERHALEN
  2.  » 
  3. GEZONDHEIDSWINST BEHAALD
  4.  » Van hartpatiënt naar kerngezond

Van hartpatiënt naar kerngezond

Ed (61) kwam ruim vijf jaar geleden met spoed in het ziekenhuis terecht vanwege zijn hart. Het zag er niet zo best uit: vernauwingen en  hypercholesterolemie waren aandoeningen waaraan zijn vader en de familieleden van vaderskant bijna allemaal voor hun vijftigste jaar zijn overleden. Ed stond een zware openhartoperatie te wachten. Gelukkig ging alles goed, maar hij moest toen echt gaan afvallen en weer gezonder worden. Een ‘normaal’ dieet heeft nog nooit iets voor hem gedaan, dus zocht hij naar nieuwe mogelijkheden, en zo kwam hij bij TheNewFood. 

“Om een lang verhaal kort te maken: ik ben in een klein jaar 40 kilo afgevallen, heb bijna alle medicatie voor het vaatprobleem kunnen afbouwen, mijn cholesterol is van een zeer ongezonde naar een perfecte ratio gegaan en mijn bloeddruk van 180/124 naar 110/75. Ik kan weer heerlijk een avond optreden in de band waarin ik als basgitarist speel, zonder kapot thuis te komen: ik heb mijn energie weer terug.”

Een tweede kans door een geslaagde openhartoperatie 

Al vanaf zijn vroege jeugd had Ed last van overgewicht, hij werd steeds zwaarder en ook het roken kon hij niet laten. Als hij op z’n 54ste in het ziekenhuis terecht komt, heeft hij een bloeddruk van 180/124, een levensgevaarlijke cholesterolratio en torenhoge triglyceridenwaarden. Hij blijkt een paar levensbedreigende kransslagadervernauwingen te hebben. 

Ed: “In 2017 ging ik als veel te zware, 57-jarige patiënt het ziekenhuis in voor een openhartoperatie waarbij twee bypasses zijn geplaatst. Mijn hart werd gestopt tijdens de operatie, en daarna weer op gang gebracht; een soort reset. Ik ben blij dat ik het heb overleefd, maar ik zag ook in dat er echt iets moest veranderen. Ik besefte dat ik een tweede kans had gekregen en besloot die optimaal te benutten. Maar hoe?”

Het advies was afvallen, maar vetarm eten werkte niet

“Diëten, gericht op vetarm en caloriebeperking, had ik al eerder geprobeerd en daar bereikte ik alleen maar het zogeheten ‘jojo-effect’ mee: een paar kilo’s eraf en daarna nog meer kilo’s erbij. Bovendien was ik voortdurend hongerig, chagrijnig en slap. Ik besloot om weer koolhydraatarm te gaan eten. Ik had dat eerder al eens gedaan en vond het fijne van die aanpak dat je lekker kunt eten en geen honger hebt. Alleen had ik het toen niet volgehouden; door allerlei omstandigheden was ik er destijds helaas weer mee gestopt.

Mijn omgeving was minder enthousiast; van verschillende kanten werd me afgeraden om strikt koolhydraatarm te gaan eten. Want als ik koolhydraten wegliet als brandstof, moest ik immers meer vetten eten. En juist vetten zouden slecht zijn voor een hartpatiënt zoals ik, met ook nog eens een te hoog cholesterol. Maar ik was eigenwijs en ging het verder onderzoeken. Ook bij TheNewFood vond ik veel informatie en  las ik over onderzoeken waaruit bleek dat het juist een goed idee was. Ik ontdekte dat er cardiologen zijn die dit juist aanraden bij hartpatiënten.”

De startgids was perfect: alles is voor je uitgezocht 

“Ik was overtuigd en begon met de startgids. Een perfecte manier om te starten, want als ik iets doe, wil ik het gelijk goed doen. Bovendien: het gaat om je gezondheid, je lichaam en je leven, dus zomaar een beetje experimenteren was er voor mij niet bij. Ik ging er helemaal voor en volgde precies de weekmenu’s, inclusief al het vet in de menu’s. Daar heb ik trouwens wel even aan moeten wennen.

De wereld is vergeven van allerlei achterhaalde dooddoeners en ik merkte dat kreten als: ‘je moet honger lijden als je wilt afvallen’ of ‘gewoon minder eten en meer bewegen, dan val je vanzelf af’, regelmatig door het hoofd spookten. Maar ja: wie is daar ooit blijvend mee afgevallen?  Ik heb een zwaarder gevecht tegen de vetangst van zoveel mensen moeten leveren, dan tegen de kilo’s, want die vlogen er ‘spelenderwijs’ af.

In het begin kon ik het haast niet geloven: ik at heerlijk en gezond, was volledig verzadigd, en de ponden bleven er maar afsmelten.  Waar alle diëten faalden, slaagde de aanpak met TheNewFood met vlag en wimpel.”

Heerlijk eten, nooit honger en lachend op de weegschaal

“In een klein jaar ben ik 40 kilo afgevallen. Mijn cholesterol is van een zeer ongezonde naar een perfecte ratio gegaan, mijn bloeddruk is van 180/124 naar 110/75 gegaan.  Ik heb bijna alle medicatie voor het vaatprobleem kunnen afbouwen, ik slik nu alleen nog een bloedverdunner.
Mijn leven is veranderd. Ik kan weer heerlijk een avond optreden in de band waarin ik als basgitarist speel, zonder kapot thuis te komen: ik heb mijn energie weer terug. 
 Daarnaast heb ik eindelijk rust in m’n hoofd – de zogeheten ‘eetrust’. Heerlijk is dat!

Tel daarbij de handige gidsen van TheNewFood op, met kant-en-klare menu’s en alle heerlijke recepten, en je vraagt je af waarom je dit niet eerder deed. Het is heel betaalbaar, je eet goed en gezond, er ontstaat een blijvende balans, kortom: alleen maar voordelen.“ 

Huisarts en cardioloog: “Wat het ook is dat je doet: blijf het vooral doen.”

“De cardioloog stond aanvankelijk sceptisch tegenover mijn plan om koolhydraatarm/keto te gaan eten. Ook zij stelde mij die vragen: “Krijg je dan niet teveel vet binnen?”, “Zijn dat niet vreselijk veel calorieën?” Ik sprak met de cardioloog af dat ik het drie maanden op proef zou doen en beloofde dat ik bij de eerstvolgende controle onmiddellijk zou stoppen als mijn bloedwaarden, bloeddruk of mijn gezondheid in het algemeen zouden zijn verslechterd.

Dat gebeurde allemaal niet; ik werd juist met de dag gezonder. Inmiddels zien de cardioloog en ook mijn huisarts, dat het fantastisch werkt en ze zijn ontzettend blij voor me.  Nu, drie jaar verder, ben ik nog steeds fit, gezond en klachtenvrij. Mijn vrouw en ik genieten van deze heerlijke levensstijl, met lekker eten en drinken.”

De beste beslissing die ik ooit heb genomen

“Wat mij zo enorm aanspreekt bij een koolhydraatarme/keto aanpak, is dat je nooit honger hebt. En dat je vanaf het begin al resultaten boekt en dat alle gezondheidsvoordelen meetbaar zijn. Massa’s mensen keren hun diabetes om, verlagen de risico’s op hartkwalen drastisch, komen van hun medicijnen af en bewijzen dag in, dag uit, dat koolhydraatarm/ keto zeer gezond is.

Het is geen dieet voor een paar weken, maar een gezonde levensstijl. Veel mensen in mijn omgeving zijn inmiddels ook gestart met deze aanpak. Het is zo geweldig om mee te maken dat je jezelf letterlijk gezonder kunt eten, dat gun je iedereen. Ik zeg altijd: koolhydraatarm/keto is de beste beslissing die ik ooit heb genomen.”

Team TheNewFood

Ed maakt inmiddels onderdeel uit van TheNewFood team. Als communicatiedeskundige is hij bij ons zeker op zijn plek! Misschien ben jij hem al een keer tegengekomen,  in de chat via de Facebookpagina van TheNewFood?. Als iemand heeft ervaren wat deze aanpak voor je kan doen, dan is Ed het wel! Hij geniet elke dag van zijn werk: “Mijn hart ligt bij TheNewFood, ik ben blij dat ik hier onderdeel van mag zijn.”

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar...

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. "Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten." Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen...

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op... Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt... Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan.

Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe. Ik voel dat ik deze 'misstap' nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn. Zonder ze 'weg te eten'.

 

Delen