Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ZEVENENVIJFTIG DINSDAG

Vandaag is het vertrekdag. Het waait flink en het regent. We haasten ons dus niet om weg te komen. We ontbijten laat en op ons gemak. De yoghurt moet op. In het begin had ik hier niet genoeg aan. Of misschien zat dat idee ook wel tussen mijn oren. Nu is het een stevig ontbijt waar ik tot aan het avondeten op kan functioneren. 

Bijvullen

We rijden richting Doorn. Het is maar een klein ritje van een uur. Helaas regent het nog steeds. We nemen daarom geen toeristische route, maar gaan recht op onze bestemming af. Nou ja….. niet helemaal rechtstreeks. We maken nog een stop bij de AH, want onze kast en koelkast moeten goed gevuld blijven. Anders gaan we de mist in. Het is een sport om precies dat te kopen wat we kunnen bergen met onze beperkte ruimte.

Trainingspak

Bij aankomst op de 2de camping van onze reis, staat de camper snel en zitten we in no-time met onze Air Up flesjes buiten te genieten. Want…. eindelijk is het droog en de temperatuur is heel aangenaam. Ik draag vandaag voor het eerst sinds jaren een trainingspak. Dit heb ik jaren geleden na een lijnpoging gekocht en lag nog nieuw in mijn kast. Want al snel werd ik zwaarder en paste het niet meer. Nu dus wel!

Ik voel me er qua uiterlijk nog niet zo comfortabel in, maar oh, wat zit het heerlijk. Marja heeft me verzekerd dat het echt kan en ik er niet als een opgestopte worst uitzie. Sterker nog, ze vindt het me leuk staan.

Opgezet

Mijn buik is al een paar dagen vooral in de avond opgezet. Ik maak me daar zorgen om. Kom ik aan? Of verdraag ik bepaalde producten niet goed? Ik neem contact op met Matty die me weer uitgebreid informeert en adviseert. Allereerst raadt ze me aan om een (goede!) probioticakuur te gaan doen. Dan krijgen de gezonde bacteriën in mijn darmen weer de overhand.

Na al die jaren te veel koolhydraten (en vooral veel suiker) te hebben gegeten kan dat evenwicht behoorlijk zoek zijn, legt ze uit.  Wel een beetje lastig te vinden nu i.v.m. onze vakantie, maar een beetje stad heeft wel iets van een vitamineshop. Daar komen we vast nog wel een keertje.

Nasi 

Ik maak de heerlijke nasi uit de zomerspecial. De pindasaus laten we even voor wat het is. Zo slecht als de dag qua weer begon, zo lekker eindigt hij. We gaan nog even fietsen. Morgen gaan we er ook weer op uit met de fiets. Nu eerst slapen

DAG ACHTENVIJFTIG WOENSDAG

Vanmorgen kwamen we niet goed op gang. Marja komt denk ik de man met de hamer tegen (juist) nu er rust is. Die rust kan zij nog niet ervaren. Er is ook zoveel gebeurd de laatste maanden. Ze ondervindt nog niet veel meer energie. Ze weet dat het tijd kost, maar dat betekent niet dat het makkelijk is. Het is het waard omdat ze uiteindelijk meer energie zal gaan krijgen. Marja wil vandaag bij de camper blijven.

Bij mij is het zo anders. Ik heb al zoveel meer energie. Of beter gezegd, andere energie. Met mij gaat het goed. Maar ja, onze redenen en doelen zijn ook zo verschillend. Ik merk wel dat ik het heel erg vind de controle over mijn gewichtsverlies kwijt te zijn. Ik word onzeker. 

Etiket

Vanmorgen stond er een  artikel van The New Food op Facebook over koolhydraten tellen. Dit maakte me wat verward; doe ik het wel goed, nu ik niet meer vanuit de startgidsen eet. Matty vertelt me dat de koolhydraten die op verpakkingen aan worden gegeven vaak niet kloppen en adviseerde mij de koolhydratenlijst van TheNewFood te gebruiken. Vanaf nu ga ik dat ook doen.

Haring

Ik start mijn dag met een lunch en heb dan 16 uur gevast!  Daarna ga ik een stukje fietsen. Het is echt genieten met de nieuwe vouw-e-bike. Ik rijd een mooie route door de bossen en kom uit in Driebergen, waar een gezellige markt is in een leuk centrum. Als ik voorbij een viskraam loop ruik ik de haring. Deze kan ik niet weerstaan en even later zitten er dan ook 2 in mijn tas voor “thuis”. 

Even later lonken aardbeien naar me die ik voor een koopje bemachtig. Lekker en goed voor Marja. Wat ze vandaag niet opeet, ga ik pureren en invriezen in ons kleine campervriezertje. Na nog allerlei aankopen weerstaan te hebben, zoek ik mijn fiets weer op en rijd ik via een mooie route terug naar de camping. Ik eet meteen mijn 2 haringen op. Mmmmmm wat is dat toch lekker. En zo gezond!

Droog

Marja voelt zich weer iets beter en de middag verloopt verder gezellig in en om de camper. Vanavond staat er Courgette spaghetti met kipgehakt en een paar snacktomaatjes op het menu. We strooien hier nog wat kaas over en het is weer smullen geblazen. We hebben het vandaag droog gehouden en de temperatuur was goed. Alleen verlangen we zo naar de zon. Het ziet er nu zo somber uit. Gelukkig zijn de voorspellingen goed.

DAG NEGENENVIJFTIG DONDERDAG

Het heeft de hele nacht hard geregend. We vonden dat best wel spannend, want zou onze camper wel waterdicht zijn onder deze heftige omstandigheden? Gelukkig bleef de schade beperkt en sijpelde het alleen wat bij de achterdeuren en de schuifdeur. Beiden was geen probleem omdat het water direct weer naar buiten gaat. Ook de plek die eerder een probleem gaf en inmiddels is gerepareerd, heeft het gehouden. 

Rust

Aangezien er ook de hele dag regen is voorspeld, slapen we heerlijk uit en ervaren we deze rust ook als prettig. We gaan rond 13 uur brunchen. De rust biedt ook de tijd om eens na te denken hoe we onze vakantie nu voort willen zetten.  Nu Marja zo moe is en rust nu eigenlijk belangrijker is dan zoveel mogelijk zien en beleven, besluiten we om onze geplande wereldreis uit te stellen.

We zullen straks na de vakantie zeker nog regelmatig met de camper weggaan en dan kunnen we ook nog per weekend steeds een andere wereldplaats aan doen. Het komt ook beslist niet alleen op dit seizoen aan. Misschien wordt het wel een jarenplan? Het geeft ons voor de toekomst in ieder geval een leuk doel. Voor nu passen we onze plannen aan en alleen de komende 2 campings die al geboekt zijn staan vast.

Snacken

Het geeft rust dat de kogel door de kerk is. Het blijft ondertussen maar regenen en we vermaken ons best in de camper. Puur voor de gezelligheid besluiten we rond 16 uur toch even te snacken en we doen dat met een slablaadje en eiersalade van Johma. Mmmm dat is lekker zeg. Het voelt als zondigen, maar dat is het niet. Dit is zo’n dag dat je gewoon behoefte hebt aan iets extra’s.

Beweging

Om 19.00 uur is het eindelijk droog en kunnen we nog even gaan wandelen. Voor mij is dat een must, want zo’n hele dag zitten, doet mijn lijf geen goed. Ik heb gewoon beweging nodig. Daarna smaakt het eten ook altijd weer lekkerder. We eten ijsbergsla, kipkebab met sojaboontjes en knoflooksaus. De voorraadkast is bijna leeg en morgen gaan we op weg naar onze volgende bestemming weer even boodschappen doen.

Ik gebruik de PDF’s van de verschillende gidsen om recepten te zoeken. Ik merk wel dat we wat aparter en gevarieerder eten als we onze maaltijden met die recepten maken. Maar we willen het ook af en toe zonder recept doen, en dat is gelukt!

Friet 

Ik durf best te zeggen dat het me verbaast dat het met de zeer beperkte inhoud van de kleine voorraadkast en de nog kleinere koelkast toch lukt om volledige gezonde maaltijden op tafel te zetten. Wanneer ik eerder kampeerde (en dat is lang geleden) dan koos ik altijd voor de foute dingen. Friet halen met kroketten, berenklauw of frikandel. Pizza of Chinees bestellen. Na een vakantie was ik dan ook altijd kilo’s aangekomen.

DAG ZESTIG VRIJDAG

Vandaag is het vertrekdag. Op de vertrekdag eet ik voor het gemak yoghurt. Dan is er niet zoveel afwas. Dit komt ook mooi uit, want we blijven steeds minimaal 3 dagen op een camping en zo kom ik niet boven de 3 keer per week. 

Wanneperveen

Ruim op tijd zijn we klaar en verlaten wij de camping. Op naar Wanneperveen bij de Weerribben. Het is vandaag droog, dus we genieten van het ritje door de natuur. We hebben al even gegoogeld naar een supermarkt in de buurt waar we makkelijk met onze camper kunnen parkeren.  In Genemuiden slaan we weer voor 3 dagen boodschappen in en daarna vervolgen wij de mooie route naar onze derde camping.

Het kost even wat moeite om de camper op zijn plaats te krijgen door het drassige grasveld waar we overheen moeten, maar uiteindelijk staan we op de aangewezen plaats. We zijn inmiddels al zo geoefend en op elkaar ingespeeld dat we al snel met een drankje voor de camper zitten. Het blijft somber weer, maar het is droog en 20 graden.

Honger

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik een soort hongergevoel. Ik moet echt even iets eten. Het wordt avocado met verse makreelfilet. Ik geniet ervan en het onbestendige gevoel in mijn maag is weer helemaal weg. Marja heeft daarentegen helemaal geen trek, maar neemt op mijn aanraden toch even een paar blokjes kaas. We kijken nog wat rond en zitten nog even aan het water naar de langsvarende boten te kijken.

Couscous

Rond 20.00 uur ga ik koken. Deze keer bloemkool couscous met kipstukjes en brie. Dat gaat er bij ons beiden goed in.  We zijn er inmiddels achter dat het voor Marja beter is om wat vaker kleine porties te eten. Direct na het eten voelt zij zich redelijk goed, maar als de tussenpozen te lang worden, gaat het minder met haar. In de avond geniet zij af en toe van een rood wijntje en haar nootjes staan ook altijd op tafel.

Vrij direct na het eten gaan we even douchen. Dan hoeven we er straks niet meer uit. Morgen zijn we van plan naar Giethoorn te fietsen. Het is nog even afwachten of we dit leuke plaatsje te voet of met de boot gaan verkennen. Wanneer de boten erg vol zijn met toeristen vinden wij dat nog niet veilig. We zullen het zien morgen.

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG VIERENVIJFTIG ZATERDAG

Jaaaaa, het is vakantie! We staan bijtijds op, ontbijten met spiegeleieren, spek en brie. Daarna aankleden, spullen uit de koelkast halen, alles afsluiten en weg. Heerlijk 3 weken vrij! Vóór vertrek weeg ik me nog even en meet ik mijn omtrek. Ik weeg 95.3 kilo. Mijn buik is 126 cm, mijn bovenbeen 65 cm, mijn taille 105 cm en mijn bovenarm 39 cm. Dit alles gemeten op de dikste plaatsen.

De weegschaal gaat niet mee. Ik ben ontzettend benieuwd of ik ga voelen dat ik gewicht kwijtraak en of de centimeters zullen afnemen. Na al die weken zo gefocust te zijn op mijn gewicht, vind ik dit het allermoeilijkste van de vakantie. Het voelt alsof ik de controle kwijt ga raken. Maar… aan de andere kant weet ik ook dat we het qua eten gewoon goed gaan doen en de centimeter gaat mee.

Voorraad

Het koelkastje van de camper proppen we vol met etenswaren voor de eerste 3 dagen. Meer voorraad lukt niet. Maar dat is geen punt We hebben onze fietsen mee en kunnen dus makkelijk boodschappen gaan doen zolang we niet in de middle of nowhere staan. Op mijn telefoon staan de PDF’s van de boeken met heel veel lekkere recepten. We hebben ook het vastenboek bij ons. Ik denk dat ik aan vasten toe ben.

De eerste camping

We starten onze vakantie op een camping dichtbij huis, omdat Marja nog iets moet doen voor haar werk. Hoewel het weer vandaag een beetje tegenvalt en het af en toe regent, gaan we er toch even op uit. De temperatuur is heerlijk. Dat is het fijne van weg zijn met de camper. Je bent op momenten buiten waarbij je als je thuis was binnen zou blijven.

De dag is om gevlogen en ik ga het eten klaarmaken. Marja heeft nog even geluncht vanmiddag met de salade die over was van gisteren, maar ik heb vanaf het ontbijt niets anders gehad dan water en een mok thee. En gek genoeg vraagt mijn maag nu nog niet eens. Maar als ik eenmaal bezig ben met het eten, dan krijg ik wel trek. Het is mijn favoriete gerecht tot nu toe. Kipshoarmaschotel met knoflooksaus: een genietmomentje.

DAG VIJFENVIJFTIG ZONDAG

Onze eerste nacht op de camping was behoorlijk nat. We vinden de regen op ons camperdak heel gezellig klinken. Maar als het de volgende ochtend nog regent, wordt het natuurlijk wat minder. Alhoewel……. het geeft ons wel een alibi om even lekker uit te slapen. Het is ook nog heerlijk stil rondom ons heen.

Geen honger

Om 10.30 uur breekt de zon door en springen wij uit bed. De dag kan beginnen. Het is direct heerlijk warm. We ontbijten beiden op ons gemak en gaan daarna fietsen. De lucht betrekt alweer, maar de temperatuur blijft heerlijk. We maken dan ook een mooi tochtje en de beweging en de buitenlucht doet ons goed. Rond lunchtijd zijn we weer terug, maar geen van beiden hebben we ergens behoefte aan. 

De zon is weer doorgebroken en we nestelen ons heerlijk voor de camper. We hebben allebei geen zitvlees, dus al snel begint het weer te kriebelen. We gaan aan de slag met het schoonmaken van de luifel. We sluiten de tuinslang aan op het waterkraantje van de camping, spuiten de luifel in met een sterk schoonmaakmiddel en gaan aan het boenen met borstels en schuursponsjes. Ik bruis van de energie.

Kippendijen

Rond 19.00 uur verbazen we ons er allebei over dat we nog steeds geen behoefte aan eten hebben. Maar ik ga wel koken. Ik vind dat zo leuk in dat kleine camperkeukentje. Dat is zo praktisch. Je hebt alles direct bij de hand. Het wordt broccoli met kippendijen, in een roomsaus. Het is nog steeds lekker weer als we om 19.45 uur gaan eten. Wat is het toch heerlijk om buiten te eten. We hebben nu al een echt vakantiegevoel. 

Deelvasten

Ik ga nu eens kijken of ik na het avondeten niets meer kan eten en dan de volgende dag pas te beginnen met de lunch. Vaak gebeurt dit eigenlijk al. Het enige is dat ik er nog niet op durf te vertrouwen dat ik dit als ik straks weer ga werken ook vol kan houden. Kan ik wel presteren zonder eten, vraag ik me nu af? En direct denk ik: “Waarom niet? Het gaat nu toch ook. Ik voel me nu toch ook niet slap of bibberig?

Mijn maag vraagt toch eigenlijk nooit meer om eten”? Maar ik hoef me hier ook helemaal niet druk om te maken. Want als het een keer niet uitkomt, dan kan ik ook gewoon wel ontbijten. Dat is het fijne van deze aanpak. Er kan zoveel en je bepaalt zelf hoe, wat en wanneer. Dit uiteraard vanuit een verstandige en gezonde ‘ketokeuze’.

DAG ZESENVIJFTIG MAANDAG

Marja moest er al vroeg uit en na een ontbijt op bed, werd zij opgehaald om naar een werkmeeting te gaan, ze kon daar niet onderuit helaas. Zelf ben ik helemaal in vakantiestemming. Ik blijf nog even liggen en geniet van de immense stilte om me heen waarin ik slechts vogels hoor zingen en eenden hoor kwaken. Als ik opsta, bouw ik in bed weer om tot zithoek en ga ik op mijn gemak douchen en aankleden. 

Deelvasten 

Ik verdiep me in de vastenspecial. Voor Marja is dit voorlopig nog niet aan de orde, maar ik ga hier denk ik wel mee starten. Mijn lichaam geeft aan dat het eraan toe is. Ik moet wel van mijn overtuiging af dat het niet goed is om een maaltijd over te slaan als je wilt afvallen. Ik heb altijd gehoord dat “de schoorsteen moet blijven roken” omdat je anders niet verbrandt. Dit blijkt dus gewoon niet te kloppen.

Ik brunch met een koud restje van de broccolischotel met kip van gisteravond. En dat smaakt me prima. Mijn vriendin komt even op bezoek. We drinken samen wat en ik laat haar een stukje van de omgeving zien. Daarna gaan we even in het Stadshart van Zoetermeer shoppen. Ik mis nog net een paar handigheidjes voor de inventaris van de camper die ik mooi nog even kan aanschaffen. 

Taart

De boodschappen zijn snel gedaan en natuurlijk strijken we nog even neer op een terrasje. En hoe kan het anders, ik neem mijn dagelijkse colaatje. “Neem gerust iets bij jouw koffie hoor, als je daar trek in hebt. Ik taal er echt niet meer naar!”, verzeker ik haar. Mijn hoofd weet nog dat ik taartpunt lekker vond, maar het water loopt me niet meer in de mond. Het doet me weinig tot niets als mijn vriendin wel taart eet.

Ik vertel haar bijna trots dat ik ook rustig aan ga beginnen met vasten en leg haar uit hoe dit werkt. Dan komt er ineens een kennis van mij langs. We hebben elkaar alweer een hele tijd niet gezien. “Wat zie jij er goed uit” zegt zij en ik glim van trots. Een ander kan het dus al aan me zien. Wat geweldig. Halverwege de middag ben ik weer alleen op de camping en belt Marja dat haar werkdag er op zit. Haar vakantie kan beginnen.

Wereldreis

Morgen gaat onze wereldreis door Nederland echt beginnen. Onze eerste stop wordt Doorn. Hier hebben we al een camping besproken. Onze eerste wereldplaats wordt Austerlitz. Daar gaan we natuurlijk de piramide beklimmen. We blijven drie nachtjes, want in de omgeving van de Heuvelrug is veel te zien en te doen. Het plan is om maximaal drie dagen op een locatie te blijven.

Onderweg zullen we steeds even een supermarkt bezoeken. Voor vanavond is er nog voldoende in de koelkast. Ik maak vanavond een maaltijdomelet. Goed gevuld, met room, kruiden, spinazie en zalm. We eten niet te laat, zodat we nog even kunnen gaan fietsen. Het is nog zo heerlijk lang licht en de temperatuur is lekker.

Schuren

Ik geniet ervan dat, als ik fiets, mijn bovenbeen niet iedere keer meer tegen mijn buik aankomt. Dat vond ik altijd zo vervelend. Om dat te voorkomen, zette ik mijn zadel dan altijd veel hoger, maar dat fietste erg onveilig. Nu kan ik gewoon met mijn voeten bij de grond en fiets ik comfortabel. Ook het dichtmaken van mijn schoenen gaat veel makkelijker en kan ik gewoon staande doen, terwijl ik eerder moest gaan zitten.

Je weet wel, met mijn benen wijd, omdat mijn buik in de weg zat. Dat hoeft dus niet meer. Ook wilden we voor de camper niet al te grote en lichtgewicht standenstoelen die dan probleemloos opgeruimd kunnen worden. Die stoelen zijn belastbaar tot 100 kg en nog geen 8 weken geleden zat ik daar met mijn 106.7 kg dus flink boven. Doordat het afvallen snel is gegaan, hebben we deze stoelen toch kunnen kopen.

Irritant

Eigenlijk ervaar ik alleen het vele plassen als irritant. Ik weet dat ik iedere keer gewicht uitplas en ben daar blij mee, maar ik ben zo’n zeikerd geworden. Iedere wc is voor mij. Trouwens ook menige boom of struik heb ik ook al ‘bemest’. Het komt bij mij ook ineens en ik kan het dan ook echt niet meer ophouden. Ook ’s nachts moet ik er minimaal twee keer uit. Ik slaap direct weer verder hoor, dus het klinkt erger dan het is.

Spannend

Ik merk dat ik het wel spannend vind om nu zelf verder te gaan na de startgidsen. Doe ik het allemaal goed? Maar we maken ons niet echt zorgen over het eten in de vakantie. Het schijnt bij veel mensen een valkuil te zijn, omdat oude gewoontes dan net wat meer aan je trekken.

We zijn al best wat mogelijke valkuilen tegengekomen, maar we zijn er gelukkig nog niet ingestapt. Dus als het bij verdriet en onder stress niet gebeurde, zal het ons ook nu vast gaan lukken om vast te houden aan onze koers. Of krijgen ook wij last van die verleidingen?

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG VIJFTIG DINSDAG

Weegdag! Goed voorbereid op de mogelijkheid dat ik vandaag niet afgevallen zal zijn, stap ik op de weegschaal. Tot mijn verbazing zie ik dat ik toch ben afgevallen. Vorige week nog 97.2 kg nu 95.9 kg. Wauwwwwww wat is dit een meevaller. Nu dus in zeven weken ruim 10 kilo afgevallen!

En dat niet alleen, ik meet meteen even mijn bloeddruk en ik kan het nauwelijks geloven: 129/85. Al een stuk lager dan een maand geleden! Toen was het wel 169/93. Wat een verschil al.

Beloning

Het voelt wel als een beloning voor ons doorzettingsvermogen en de keuzes die wij qua eten gemaakt hebben, deze resultaten. Ik had geen twijfel over het proces van mijn lichaam, want daar zie ik iedere dag de bewijzen van. Vanaf vandaag ga ik iedere week mijn buik, taille, bovenbenen- en armen meten. Tot nu toe hield ik alleen mijn buik bij en voelde en zag ik de vermindering in centimeters aan mijn kleding.

Nu we op vakantie gaan en ik me dan niet kan/ga wegen, is het wel leuk om die centimeters wat uitgebreider bij te gaan houden. Eerst vond ik dat best moeilijk, zonder weegschaal, maar ik begin het nu als een enorme uitdaging te zien. Ik ga ervoor!

Tenten

Ik begin vast met de kleding voor op vakantie. Er moet veel gepast worden, want mijn lijf verandert nu zo snel, dat er voor ik het weet weer iets te groot. Ik pas een jurk die ik niet zo lang geleden nog gewoon droeg en heb gewoon veel ruimte ‘over’. Dat voelt geweldig!! Natuurlijk gaan die ’tenten’ de deur uit. Nu er wat lijn komt, wil ik die ook tonen. Als het me juist dikker maakt doordat het te ruim zit, dan draag ik het niet meer.

Marja maakt nog even een foto van mij in een tent en uiteindelijk heb ik alweer een flinke stapel kleding die weg kan. Gelukkig heb ik er een goede bestemming voor: een vriendin van mij is ook aan het afvallen, maar is nog niet zo ver als ik. Mijn eigen kledingkast dunt ondertussen flink uit, maar ik koop nog niet heel veel nieuws. Dat vind ik zonde, want mijn lichaam zal de komende tijd nog flink gaan veranderen. 

Startgids 2

Wat komt het mooi uit dat we de laatste week ingaan van startgids 2. Wat hebben we tot nu toe genoten van de weekmenu’s uit de twee startgidsen. Het is geweldig om zo de basis te leren van gezond koolhydraatarm/keto eten. Hierna willen we zelf ons menu gaan samenstellen, met de recepten uit alle boekjes. We hebben al zitten neuzen tussen alle recepten en hebben er veel zin in om deze volgende stap te zetten!

We gaan later deze week op vakantie, maar wat is er ongelooflijk veel dat ook heel geschikt is om in het kleine keukentje van onze camper te bereiden! Ik heb de PDF’s van de boekjes op mijn telefoon, dat scheelt weer ruimte in de camper als de boekjes niet mee hoeven. Fijn dat er bij alle maaltijden steeds staat hoeveel koolhydraten erin zitten. Dat scheelt ons veel denkwerk. 

Onvermoeibaar

Ik merk dat ik de laatste 2 weken veel actiever ben dan ik lange tijd geweest ben. Ik lijk onvermoeibaar. Althans, mijn lijf is onvermoeibaar. Ik doe soms zo veel, dat mijn hoofd het niet helemaal bij kan houden. Ik moet leren doseren, want ik krijg soms hoofdpijn door te veel drukte. ’s Avonds dwing ik mezelf meestal tot rust. Ik moet daar een nieuwe balans in vinden nu ik zoveel meer energie heb gekregen.

Vanavond vervang ik de kabeljauw die op het menu staat voor kip. Ik bereid deze wel op dezelfde wijze als in het recept staat aangegeven. Het smaakt weer verrukkelijk. 

DAG ÉÉNENVIJFTIG WOENSDAG

Na een lekkere smoothie uit de ontbijt en lunch special, start Marja haar werkdag en ga ik richting de school van mijn kleindochter Layna (9), voor het uitje naar de zuivelboerderij in Stompwijk. Ik heb er echt zin in. Een uurtje later zitten er 4 opgewonden kinderen in mijn auto en onderweg is het erg gezellig. Direct bij aankomst worden we getrakteerd op eten en drinken. Ik kies een heerlijk stukje kaas uit en bedank voor de rest.

Fitte oma 

We moeten in groepjes opdrachtjes uitvoeren.  Het is wel even afzien, want er is weinig tijd. We rennen van locatie naar locatie, trapje op trapje af en de kids zijn heel gemotiveerd en onvermoeibaar. Mij kost het geen moeite om ze bij te houden. Wat ben ik fit!! Ons team lukt het als enige om alle opdrachten binnen de tijd te vervullen. We zijn allemaal trots. Terug op school vraagt de juf of ze het leuk hebben gevonden.

Layna roept: “Jaaaaaaaa, maar het leukste was dat mijn oma er bij was”. Mijn dag kan niet meer stuk.

Honger

Ik heb wel zin gekregen in iets te eten en rijd even door naar de visboer. Ik beloon mezelf met een Zoetermeers visbakje. Wat garnalen, gerookte zalm en paling. De whiskysaus die er standaard bijzit geef ik direct terug. In de auto maak ik er een echt een genietmoment je van. Thuisgekomen staat Marja al in de startblokken om de camper op te halen uit de stalling.

Dilemma

Het plan was morgen al op vakantie te gaan, maar het gaat onverwacht heel slecht met Marja’s broer. Hij is vorige week met spoed aan zijn hart geopereerd en heeft meerdere shunts gekregen. In het ziekenhuis bleek dat hij uitgezaaide longkanker heeft. Het ziet er slecht uit. Vreselijk nieuws natuurlijk. En dat zo vlak na het overlijden van zijn en Marja’s moeder. We zijn eigenlijk niet in de stemming voor vakantie.

Maar Marja heeft, na het overlijden van haar moeder, echt even rust nodig. Het liefst in de natuur… We schuiven de vertrekdag op naar zaterdag.

DAG TWEEËNVIJFTIG DONDERDAG

Het is Marja’s eerste vakantiedag vandaag. De dag dat we eigenlijk al weg zouden gaan. We staan wat later op en laten de dag even op ons af komen. Marja gaat direct ontbijten, maar ik voel hier geen enkele behoefte toe. Ik wacht af tot mijn lichaam om eten gaat vragen. Dat is pas om 12.30 uur en ik geniet dan van mijn lunch uit het weekmenu.

Voorbereiden

Als we allebei zover zijn dat we in actie willen komen, gaan we alvast wat kleding en schoenen in de camper leggen voor zaterdag. Ook zorg ik ervoor dat alle houdbare basisproducten in de camperkast liggen. Het is passen en meten in zo’n kleine camper, maar alles kan mee. Zaterdag nog de spullen uit de koelkast en dan kan de reis gaan beginnen.

’s Avonds maken we een maaltijd van wat restjes uit de koelkast. Inmiddels zijn we zo vertrouwd met deze aanpak, dat is geen probleem. Het wordt een maaltijdomelet geklutst met room en gebakken met spinazie, tomaat, kipfilet, wat geraspte kaas, brie en lekkere kruiden. Het is heel erg voedzaam. Marja bewaart de helft voor de lunch van morgen.

Rondo’s

Na het eten rijden we naar Monique waar de verzorging zonder iets te vragen alweer direct klaar staat met Cola Zero en koffie. Daarbij krijgen we van die heerlijk rondo’s. Je weet wel die met de smaak van gevulde koeken. 🤤🤤 We geven er eentje aan Monique en genieten met haar mee als zij hier lekker van smult. Het doet ons verder niets. We blijven nog even gezellig bij haar tot Monique moe wordt.

Ontdekken

Wat later op de avond neemt Marja nog een lekker bakje noten. Ik denk zelf te gaan genieten van knabbelspek. Helaas, dat valt echt tegen. Ik vind het niet te eten. Het was leuk geweest als het gesmaakt had, want dan had ik dit ook eens mee kunnen nemen als we op visite gaan en er van alles op tafel staat wat wij niet meer willen eten. Volgende keer die Cheese Pops maar eens proberen.

Na de vakantie gaan we ons eens verdiepen in wat we kunnen gaan maken om in te vriezen. We willen een klein voorraadje hebben met maaltijden en ook verantwoorde lekkernijen voor momenten dat daar behoefte aan is. Het lijkt ons ook geweldig om ook onze visite iets aan te kunnen bieden wat niet alleen lekker, maar ook verantwoord en gezond is.

DAG DRIEËNVIJFTIG VRIJDAG

Vandaag is het tijd voor de laatste klusjes voor de vakantie. Nog even stofzuigen, planten water geven, stoffen, bed verschonen, de laatste was doen, enzovoort. Zo komen we dan na onze vakantie ook weer fijn thuis. We hebben er zin in. 

Lunch

De tijd gaat harder dan we willen en al snel is het lunchtijd. Voor Marja heb ik vanmorgen vroeg al een salade gemaakt met een beetje aardappel erin. Marja moet wat meer koolhydraten eten in verband met haar schildklier en CVS. Ze geniet van haar lunch en er is nog genoeg over om morgen mee te nemen in de camper. Zelf rol ik plakjes kipfilet op met kruidenkaas erin. Dit voelt als snoepen, het is echt een verwennerij.

Na de lunch gaan we samen nog wat inkopen doen. Van die laatste dingetjes als spul tegen muggen en teken, pleisters, paracetamol etc. Halverwege strijken we in het zonnetje neer op een terrasje en drinken we beiden een Cola Zero. Thuisgekomen maak ik de koelkast verder leeg en smullen we van de zalm en spinazie met crème fraiche, peper en zout en kruidenkaas. Eenvoudig, snel klaar en zooooooo lekker.

Nu hoop ik maar dat er niet weer iets tussenkomt en dat we morgen ook echt vertrekken voor onze wereldreis.

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ZEVENENVEERTIG ZATERDAG

Het belooft een drukke dag te worden. Maar eerst ontbijten met Griekse yoghurt met siroop, room, wat suikervrije jam en een beetje lijnzaad. Marja voegt daar nog wat nootjes aan toe. Daarna meteen aan de slag met liedboekjes maken en alle andere voorbereidingen voor morgen.

Sneakers

Er komt een koper langs voor Marja’s (oude) E-Bike. Daana de noodzakelijke boodschappen voor onze vakantie en de komende week. Tussendoor scoor ik nog even een paar mooie sneakers. Ik pas met gemak in maat 38, in plaats van de maat 39 die ik voorheen kocht. De lengte had ik niet nodig, maar omdat mijn voeten vaak opgezet waren, moest ik altijd een maat groter kopen. Dat besef ik eigenlijk nu pas

Ik verlies vet/centimeters op veel plaatsen; Voeten, enkels, polsen, gezicht, nek, oogleden, borsten, maag, taille, buik, bovenbenen, bovenarmen en zelfs bij mijn vingers. Mijn trouwring zit los! 

Wereldreis

We gaan met de camper een ‘wereldreis’ door Nederland maken. We gaan van Rome, naar Bern, naar Californië, naar Austerlitz, naar Frankrijk, naar Nederland, naar Canada, naar Engeland (DR), naar Siberië, naar Marokko, naar Napels, naar Polen, naar Bombay, naar Zurich, naar Moskou, naar Petersburg, naar Amerika, naar Bethlehem, naar Denemarken, naar De Krim, naar de Sahara, naar Madrid en dan naar Engeland (GLD).

In augustus vervolgen wij onze wereldreis in de weekenden nog in gedeeltes naar Portugaal, Borne, Egypte, Nazareth, Oostenrijk, Oost-Indië, Palestina, Parijsch, Spitsbergen en Zuid Carolina.

Uitdaging

’s Avonds eten we weer mijn favoriete shoarmagerecht. Voor Marja voeg ik daar weer wat prei aan toe, voor de extra koolhydraten. Toe neemt zij een zelfgemaakt yoghurtijsje. In de avond bereiden we onze wereldreis nog een beetje verder voor.

We zijn van plan in de vakantie wel af en toe uit eten te gaan. Dat wordt een leuke uitdaging, waar we ons nu al op verheugen. Maar eerst morgen eindelijk weer zingen/dirigeren. Dan moet Marja nog 3 dagen werken en dan is het tijd voor avontuur en relaxen. Ik kan niet wachten.

DAG ACHTENVEERTIG ZONDAG

Direct aan het begin van de dag voel ik me (positief) gespannen en blij. Na anderhalf jaar kan ik eindelijk mijn beroep en grote passie weer uit gaan voeren. Vanmiddag is de OPEN REPETITIE van het nieuwe koor aCapelle wat ik hier in Capelle aan den IJssel ga oprichten. Er zijn zoveel aanmeldingen. Echt heel gaaf. Maar voordat het zover is, moet er nog wel het een en ander gebeuren.

Lunchpakket

We ontbijten stevig, omdat we geen tijd zullen hebben om echt te gaan lunchen. Uiteraard nemen we wel wat noodrantsoen mee, maar dat zal tussen de bedrijven door naar binnen gewerkt moeten worden. Daar zijn we eigenlijk niet meer zo van. Als we eten, willen we dit rustig en bewust doen en we maken er ook altijd een fijn gezamenlijk moment van. Nu is het even niet anders en dat is ook goed.

Ik bak een omelet geklutst met room, bak plakken spek uit en doe hier nog kaas bij. Marja neem volle kwark met jam, room, wat noten en wat lijnzaad. Beiden kunnen we er zo wel een dagje tegenaan. Marja gaat met mij mee om zelf te kunnen ervaren hoe het na zo lange tijd voor mij weer is om voor een koor te staan.

Onzeker

Eerder vanmorgen zei ik tegen haar: “Ik zal het toch nog wel hebben he? Ben ik nog wel inspirerend genoeg, na al die tijd? Is mijn stem nog wel goed genoeg? Zal ik het vol kunnen houden al die uren staan?” Ik was wat onzeker. Ongelooflijk he als je al 35 jaar dirigent bent? Maar die hele Coronaperiode heeft er bij mij flink ingehakt. Van wekelijks 6 koren naar helemaal niets meer.

Ik miste het zingen, de optredens, de bedrijvigheid en zelfs het tekort aan vrije tijd. Daarnaast miste ik ook al die mensen om mee heen. Toch is het even wennen om na zo lange tijd weer onder de mensen te zijn. Die energie was er zo lang niet geweest. Maar al vanaf het allereerste moment voel ik dat ik weer in mijn kracht sta en ik geniet dan ook met volle teugen. Marja ziet het en geniet van deze ontwikkeling in mij.

Slank

Marja is blij dat ze is meegegaan, want bij thuiskomst kan je dit gevoel en de sfeer toch niet zo goed overbrengen. Ze is ook trots op me. En dat niet alleen om hoe ik alles weer oppak, maar ook hoe ik erbij sta. “Nooit eerder heb je zo slank voor een koor gestaan” zegt ze. “Voelde je dat zelf ook?” Nee, helaas dat voelde ik niet, maar ik was er ook niet zo mee bezig. Maar als ik de foto’s bekijk ben ik het met haar eens.

Ik vind mezelf echt nog veel te dik. In mijn hoofd voelt het al anders, maar de foto liegt niet. Toch maakt het me niet verdrietig omdat ik weet dat het steeds beter zal worden. Wat me ook verbaast is dat ik het zo goed vol heb kunnen houden.

Energie

We moesten eerst de apparatuur in en uitladen, daar aansluiten, soundchecken, teksten uitdelen, mensen ontvangen, de repetitie zelf en als laatste het opruimen en weer in en uitladen. Dus uren op mijn benen staan, weer zwaaien met mijn armen, enz., enz. Ooit was dat allemaal heel gewoon, maar na zo’n lange tijd en nu midden in de fase van onze nieuwe eetgewoonte was dat niet vanzelfsprekend meer.

Ik was ook bang voor verzuring in mijn armen. Maar die kwam niet! Dit terwijl ik daar in het begin van deze aanpak flink last van had. En mijn energie was tomeloos. Ik straalde van oor tot oor. Eenmaal thuis bleef dat geluksgevoel, maar sloeg de moeheid toch wel toe. Ook kwam daar toch ineens de pijn in mijn schouderbladen, mijn bovenarmen en mijn onderbenen. Geloof het of niet: zingen en dirigeren is TOPSPORT!

Het was een dag met een gouden randje.

DAG NEGENENVEERTIG MAANDAG

Marja moet vandaag alweer vroeg aan het werk. Ik heb de luxe dat ik even wat uit kan slapen. Nou, dat is best nodig na gisteren en ik neem het ervan. Ik ontbijt in alle rust.

Afronden

Ik ben benieuwd naar de uitslag van de aanmeldformulieren die gisteren na de OPEN REPETITIE middag zijn ingeleverd. Er blijken voldoende aanmeldingen voor 3 augustus. Dat is al best wel snel, maar onwijs leuk. Direct na onze vakantie kan ik er dan tegenaan. Zoals het er nu uitziet zal het koor uit 43 dames gaan bestaan. Wat een geweldige score. 

De rest van de dag gebruik ik om hiervoor wat administratieve handelingen af te ronden en moet er ook weer eens wat in huis gebeuren. Marja heeft een vol werkschema, dus ik pak ook dat even grondig aan. Dan is het maar vast klaar als we later deze week op vakantie gaan.

Bonen

Vanavond staan er sperziebonen op het menu en daar zijn wij beiden niet zo’n fan van. Ik maak er snijbonen van, qua koolhydraten kan dat. We eten er kipfilet bij en maken het geheel af met gedroogde tomaten en Grana Padano. En zoals bijna altijd smaakt het ons weer goed. Het is  onze laatste week dat we zoveel mogelijk de startgids volgen. Wat komt dat goed uit!

In de vakantie kunnen we dan gewoon gerechten herhalen, of op deze voet doorgaan. Als we maar binnen de “regels” eten waar we trek in hebben. We begrijpen allebei heel goed waar we mee bezig zijn, weten wat we wel en niet moeten eten en waar we op moeten letten. Dat gaat dus helemaal goed komen. Wij zijn er helemaal klaar voor! 

Gewichtsverlies

Morgen is het weer weegdag. Dat vind ik altijd ontzettend spannend. Matty heeft me voorbereid dat het door alle emotie en stress rondom het overlijden van mijn schoonmoeder en de (positieve) spanning rondom de start van mijn nieuwe koor heel goed kan zijn dat ik niet afgevallen ben. “Vergis je niet” zegt ze, ”zo’n ingrijpende gebeurtenis is enorm stressvol voor je lijf en dan kan je aankomen door extra cortisol-aanmaak.”

Gelukkig is dat maar tijdelijk, stelt ze me gerust. Ik ben blij dat ze me hier even voor gewaarschuwd heeft. Het ligt dus niet aan mij, want we doen het heel erg goed, zegt Matty. Overigens ga ik zelf niet alleen op het gewichtsverlies af hoor. Ik voel immers dat mijn vet wegsmelt, ik zie het en ik voel me goed. Allemaal pure winst! Maar ik ben voorbereid op een tegenvaller.

Gezondheid verbeterd

ian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG DRIEËNVEERTIG DINSDAG

Gister vermoedde ik het al. Ik ben iets aangekomen. Slechts 2 ons, maar toch. Tot nu toe heb ik niet stilgestaan, terwijl ik weet dat dit wel eens kan gebeuren. Ik vind het jammer, want natuurlijk was ik liever weer flink afgevallen. Maar ik ben niet ontmoedigd en het heeft zeker geen invloed op mijn motivatie. Ik voel me al zo sterk. En….. ik mag dan geen kilo’s kwijt zijn, maar in omvang neem ik ook af. Dat is echt al te zien.

Ook kom ik steeds beter in mijn energie, slaap ik veel beter en word ik uitgeruster wakker. Wat een winst! Soms ben ik nog wat duizelig, maar dat wordt ook al veel minder. Mijn lichaam komt steeds meer in balans. En ik ben echt heel trots op mezelf! Ook Marja is niet afgevallen en daar is zij wel heel blij mee. 😁 Haar gewicht blijft nu stabiel op 52.5 kg staan en dat is een gewicht dat gerust zo kan blijven.

Monique

En dan is het moment dat we richting Monique gaan om haar te vertellen dat haar moeder is overleden. Monique is het zusje van Marja, ze heeft downsyndroom en is dementerend. Als we aankomen bij de instelling waar Monique verblijft, gaat het eigenlijk precies zoals we verwachten. Als we het haar vertellen, geeft ze eerst een grote gil en barst vervolgens in huilen uit.

Vervolgens loopt ze naar verzorging en haar medebewoners om te vertellen dat mamma dood is. Allemaal zo ontzettend aandoenlijk en emotioneel. We blijven nog uren bij haar en iedere keer opnieuw moeten we het verdrietige nieuws vertellen en haar voorbereiden op de crematie van as donderdag. De verzorging is werkelijk geweldig en uiteindelijk gaan wij met een gerust hart weg.

Vasthouden

Wanneer ik in het verleden zulke zware dagen had, was er niets in mij wat het nog op kon brengen om te gaan koken. Nu komt het niet eens in mij op om dat niet te doen. Doordat ik veel georganiseerder ben met mijn boodschappen, weet ik dat alles in huis is en ik dus in no-time een maaltijd op tafel kan zetten. En dat ik dat ook wil. Dit is zo’n enorme ommekeer in mijn leven.

Ik kook de heerlijke lofschotel met hamblokjes, kaas en een zalige saus van room en mosterd. Het smaakte ons goed, ondanks de emotie en moeheid. Marja neemt nog een toetje om haar koolhydraten wat te verhogen in verband met haar traagwerkende schildklier. 

DAG VIERENVEERTIG WOENSDAG

Vanmorgen gestart met een super easy ontbijt: 2 eieren, geklutst met Fetakaas en mayonaise en dan in de magnetron. Daarna garneren met geraspte oude kaas. Mmmmmm lekker zeg en zo klaar. Onthouden voor als ik ’s morgens haast heb. De dag kan beginnen. Ik heb een bespreking over de eerste zangmiddag die ik voor aanstaande zondag organiseer. Na anderhalf jaar kan het weer! Zo gaaf en zo spannend.

Layna

Daarna rijd ik naar Zoetermeer om mijn kleindochter Layna van school te halen. Daar verheug ik me altijd zo op. Ze ziet direct dat ik ben afgevallen. Ik vertel haar trots dat ik bijna 10 kg kwijt ben en ik vertel haar hoe en waarmee me dit gelukt is. Ze is 9 jaar, maar al zo geïnteresseerd. “Knap hoor oma, maar je moet dan alleen wel je haar weer rood gaan verven” reageert ze. 😅

Friet

Ze vertelt me dat Papa en Mama ook goed bezig waren met koolhydraatarm eten, maar dat het nu even helemaal niet goed gaat. “Ze eten te vaak friet en broodjes hamburger”, zegt ze. “En jij?” vraag ik. “Ik ben ook gek op friet, Oma” zegt ze. Ik kan het niet laten om haar toch te vertellen dat ze dit echt niet te veel moet eten. Ze is nu zo mooi slank. Net als haar moeder (mijn dochter) op haar leeftijd ook was.

Bijna mager tot haar 18de. Daarna heeft ook zij tot op heden ook altijd strijd gehad met overgewicht. Zowel mijn zoon als dochter hebben mijn aanleg. Nu ik me zo bewust ben van de schade van ongezonde voeding, wil ik dit graag met hen delen. Pffff daar heb ik 66 voor moeten worden.

Shoppen

Ik ga gezellig shoppen met mijn kleindochter. Ik zie haar niet meer voor ze met vakantie gaat en het is al jaren de gewoonte dat de kleinkinderen een vakantiepakket krijgen om mee te nemen op vakantie. Ze mag dit keer meehelpen uitzoeken. Wat is dit leuk om te doen. Ik ben aan het eind van de middag wel total loss. De cafeïne in mijn dagelijkse glaasje Cola doet me goed.

Rode kool

Marja bakt frietjes van zoete aardappel met kipnuggets voor Layna en ik maak de rodekoolschotel voor ons. Deze is verbazend lekker. Ik at weinig rode kool. Maar dan wel met appel en zoet van smaak. Nu wok ik de kool, kruid deze met peper en zout en strooi er oude kaas overheen. Dit smaakt totaal anders dan je zou verwachten. Marja en Layna genieten samen nog even van een toetje, Ik breng Layna op tijd naar huis.

Morgen wordt een zware dag. Dan wordt Marja’s moeder gecremeerd. Ik moet vooraf nadenken over ons eten want we hebben geen lunchmogelijkheid. Dat vraagt dus om creativiteit, maar ik weet inmiddels dat ik dat goed kan.

DAG VIJFENVEERTIG DONDERDAG

De dag begint al vroeg, omdat we eerst Monique in Delft ophalen. We willen daar alle tijd voor nemen omdat wij het heel belangrijk vinden haar zo goed mogelijk voor te bereiden.  Voordat we weggaan, nemen we allebei een stevig ontbijt, omdat we geen idee hebben wanneer we weer wat kunnen eten. Ook maak ik een snackdoosje klaar met blokjes kaas, tomaatjes en kipfiletrolletjes met en zonder kruidenkaas.

Crematie

De dienst is mooi en emotioneel en het definitieve afscheid valt zwaar. De beleving van Monique is ontroerend en maakt het voor ons nog een stukje emotioneler. Direct na de dienst wordt het al snel ietwat gezellig en geniet eenieder van een natje en een droogje. Wij laten de hapjes moeiteloos aan ons voorbijgaan. Op dit moment hebben we gewoon nog geen behoefte aan eten.

Mocht het nodig zijn, dan halen we ons snackdoosje even uit de auto en nuttigen we ons eigen lekkers. Als we met elkaar mooie herinneringen hebben opgehaald, is het tijd om te vertrekken. We hebben Monique beloofd om naar de McDonald’s te gaan. 

McDonald’s

Monique wil Franse Frietjes en een ijsje. “Dat heb ik wel verdiend”, zegt ze. En daar bij de McDonald’s komt ons snackdoosje dan eindelijk tevoorschijn en het gaat schoon op. Omdat we geen van beiden zin hebben om bij thuiskomst nog te gaan koken, besluiten we om een broodje cheeseburger te nemen. Het broodje eten we natuurlijk niet op, de saus wrijven we eraf, maar de hamburger en de kaas eten we op.

Er zit kraak noch smaak aan en het doet het woord hamburger geen eer aan. Maar we hebben zo toch verantwoorde maagvulling binnen. Die hamburgers zijn puur rundvlees. Monique geniet van dit uitje en lijkt voor even al het verdriet vergeten te zijn. Ze is doodop als ze thuiskomt en wordt meteen door de verzorging in bed gelegd. Ze gaat dromen van Papa en Mama die in de hemel zijn, zegt ze.

Camembert

Eenmaal thuis hebben we allebei behoefte om nog iets kleins te eten. Marja bakt een ei en ik neem nog een puntje camembert kaas. Ik sta eerlijk gezegd verbaasd dat het ons echt gelukt is om zo consequent te blijven. We hebben ons beiden moeiteloos aan ons plan gehouden. Ondanks alle emoties en de verleidingen. Hoe knap! Ik duik nog even onder de douche en spoel deze zwaar beladen dag van me af. 

DAG ZESENVEERTIG VRIJDAG

We slapen uit na een onrustige nacht. Ik ga toch even op de weegschaal staan. Ik kan het gewoon niet laten. En…. er is nu alweer wat af. Pfff, gelukkig. Hoeveel laat ik altijd pas op dinsdagmorgen weten, ik weeg me immers maar één keer per week? 😁

VOORBEREIDEN

Ik ben druk met de voorbereidingen van de zangmiddag morgen. Aangezien ik morgen al om 12 uur op de repetitielocatie aanwezig moet zijn en ik niet voor 17.00 u thuis zal zijn, wil ik me goed voorbereiden. Ik vind zo’n snackboxje dan ideaal. Ik neem dan mee waar ik zin in heb en dat varieert per keer. Voorheen bereidde ik voor dit soort situaties nooit iets voor wat betreft het eten.

Ik kocht dan vaak ter plaatse wat in de vorm van een broodje kroket of zo. Of natuurlijk een Mars, gevulde koek of iets van een muffin. Dat soort eten is overal. Maar die tijd is echt voorbij! Niet omdat het niet “mag”, maar omdat ik het ook echt niet meer wil! 

Trots

Het is super dat ik goed afval, maar nog geweldiger is het dat ik me zo anders voel. Ik wilde nooit meer lijnen, omdat ik niet WEER wilde falen, zoals zovele keren. Dan was ik altijd zo boos op mezelf en dat had veel invloed op mijn eigenwaarde. Nu voel ik me best wel trots. Dit gaat zo goed. En het kost me weinig moeite. Ik heb nooit honger, de gerechten zijn lekker, het bereiden is eenvoudig en ik eet heel afwisselend.

Natuurlijk mis ik soms nog wel iets hoor, maar dan blijft het alleen bij de gedachte hieraan. Heel even maar. Ik merk het op, maar laat het ook direct weer voorbijgaan, die gedachte aan ander eten. En dat werkt. Soms heb ik ’s avonds wel erge behoefte aan iets in mijn mond. Ik neem dan een enkele keer een klein puntje kaas en dat bevredigt voldoende. Ik heb dan geen enkele behoefte om meerdere puntjes weg te werken.

Vakantie

Er zit wel een beetje de klad in het wandelen. Er was gewoon geen tijd voor. Het komend weekend zit het er ook niet echt in. Marja moet daarna nog 3 dagen werken en dan gaan we donderdag op vakantie. Een vakantie waarin we veel zullen wandelen en fietsen. Was het maar vast zover. Ik heb zin in de wereldreis die we met onze camper gaan maken. Had ik daar al over verteld?

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG VEERTIG ZATERDAG

De kauwgum heeft goed gewerkt, we hebben geen last meer gehad van lekkage! We hebben zelfs heerlijk geslapen in ons camperbed, daar waren we ook wel aan toe na die spannende dagen. Behalve… oeps, dan is het wel effe een dingetje als je ’s nachts meerdere keren moet plassen. Marja ligt namelijk bij het raam en moet over mij heen klimmen. Maar ach zo blijft ze lenig. 🙂 

Lekkernijen

Helaas moeten we wel vroeg opstaan. Marja heeft een wandelafspraak in Rheden. We waren dat bijna vergeten door alle onverwachte gebeurtenissen. We vertrekken op tijd, ik zet Marja af en zoek een heerlijk plekje voor mij en de camper vandaag. Ik lunch met een omelet met ham en kaas en stap daarna op de fiets. Ik vind mezelf best wel dapper dat ik alleen een stuk ga fietsen. Dat is alweer even geleden.

Het gaat goed en ik geniet van de natuur en de beweging. Teruggekomen zet ik een stoeltje buiten en geniet ik van het mooie weer en mijn dagelijkse cola. Als ik eerder dagjes wegging dan nam ik veel snacks mee: chocomel, gevulde koeken, tucjes, slaatjes, croissants… En nu ben ik na een ontbijt of lunch verzadigd, tevreden en fit en taal ik verder vele uren nergens naar. Wat een heerlijk gevoel is dat toch.

Heerlijk 

Als Marja terug komt van haar wandeling, staat er een heerlijk bakje aardbeien voor haar klaar. We delen onze ervaring en vertrekken daarna weer richting de camping. Daar ga ik lekker koken. Na het eten fietsen we nog even in de directe omgeving. De Utrechtse Heuvelrug, zo mooi en zo dichtbij. Dan is de energie voor vandaag echt op. De rest van de avond zitten we buiten en doen we niets, heerlijk!

DAG EENENVEERTIG ZONDAG

Ons laatste dagje op de camping. We slapen een beetje uit en als we opstaan, is het heerlijk toeven voor onze camper. We gaan dan ook buiten ontbijten. Ik heb echt trek. Dat heb ik niet vaak meer, maar vandaag dus wel. Ik bak spek, doe daar 3 eieren bij en garneer dit met geraspte kaas.
Lekker en voedzaam. Daarna gaan we fietsen.

Mislukt

Het fietsen is niet echt een succes, want voordat we op een echt fietspad komen, moeten we over zoveel paadjes met mul zand, kuilen en gevaarlijke situaties dat de angst om te vallen het wint van het plezier. We gaan dus terug naar onze camper. Later horen we dat de toegang tot  een goed fietspad slechts 20 meter van onze camper was.  😄😄 Voor vandaag houden we het toch maar voor gezien.

In beweging

We gaan eerst even lunchen. Nou ja….. het is al 15 uur dus ik noem het hapjestijd. Ik heb het restje broccoli met kip van gisteren bewaard en het is genoeg voor 2 personen als klein hapje. Koud is dit ook erg lekker en ik maak het nog wat aan met mayonaise. Zo smaakt het heel anders als gisteren. We gaan heerlijk in de zon zitten om onze huid te laten kleuren en vitamine D op te doen. We wandelen daarna nog 7000 stappen.

Terug bij de camper begint het weer wat te veranderen. Voordat we ons weer installeren met een drankje, halen we voor de zekerheid de luifel in. Je bent met kamperen zo toch meer in beweging dan in het dagelijkse leven.

Geurwater

Ik vind het lastig om te wennen aan meer water drinken. Toevallig kwam ik een advertentie tegen van Air Up. Een water drinksysteem met een smaakje op basis van geur. Je drinkt gewoon water en door de geurring die je op het flesje bevestigd, proef je de smaak van de geur die je gekozen hebt. Ik heb Matty gevraagd of dit kan en er geen addertje onder het gras zitten. Het lijkt haar geen probleem, dus meteen besteld.

En het is een succes. Ik drink dus puur water, maar ik beleef een smaak. Hoe gaaf en gezond is dat? De fles heeft een inhoud van 650 ml en daar drink ik met gemak 3 flessen van op een dag. Zo kom ik wel aan mijn 2 liter drinken per dag. De fles is wel duur, maar we sparen zoveel geld uit doordat ik niet meer snoep en snack, dat ik me dit gewoon gun. Ik koop er ook één voor Marja, zij is ook erg enthousiast.

Gehuchtjes

Oeps, ik heb er niet aan gedacht op tijd boodschappen te doen. In die kleine gehuchtjes hier zijn de winkels nog op zondag dicht. Daar moeten we dus straks in de vakantie goed rekening mee gaan houden. Voor nu maak ik me niet druk. Ik heb sla in de koelkast, zalm en in de kast blikjes makreel en tonijn. En zelfs een rookworst. We wisselen gewoon van maaltijd. Morgen eten we weer thuis en pakken we het weekmenu weer op.

DAG TWEEËNVEERTIG MAANDAG

Vóór 11.00 uur moeten we van het terrein af zijn, maar juist vandaag verslapen we ons. Tegen 10 uur worden we wakker. We nemen een snel ontbijt en gaan aan de slag. We hebben in die paar dagen met onze camper al aardig handigheid gekregen in de dingen die gebeuren moeten en als een geolied team werken we alles af. Als laatste moeten de vouwfietsen erin en al doen we die klus samen, het wordt Marja even te veel.

Zoveel energie als ik heb, zo moeizaam blijft het nog gaan met haar energie. Het duizelt haar nog regelmatig. Marja worstelt al haar hele leven met extreme vermoeidheid door CVS. Het kan langer duren voordat ook zij profijt krijgt van het nieuwe eten. Ze heeft het er soms lastig mee, al zet ze wel door. Gelukkig heeft ze veel aan de deskundige adviezen van Lara.

Emotioneel

Eenmaal thuis staat ons een lastige klus te wachten: de muziek uitzoeken voor bij de afscheidsceremonie. Ook altijd best emotioneel. Morgen gaan we naar Marja’s zusje Monique, om te vertellen dat haar moeder is overleden. Daar zien we wel tegen op. Hoe vertel je een vrouw van 57 met het syndroom van Down, die ook nog aan het dementeren is, dit verdrietige nieuws? 

Ze was zo gek op haar moeder en heeft tot twee jaar geleden bij haar gewoond. Bijna 56 jaar lief en leed, tot haar moeder werd opgenomen in een verzorgingshuis. Daarna is ze een jaar bij ons in huis gekomen. Maar toen ze ging dementeren, was dit helaas niet meer haalbaar voor ons en had ze ook andere zorg nodig. Nu woont ze in een instelling van Ipsen de Bruggen, waar ze het geweldig heeft. 

Dik

Vanavond doen we het even extra makkelijk en maak ik de courgettesoep uit startgids 1. Hier doe ik dan wat stukjes kipfilet in. Dan is het een zeer voedzame en heerlijke maaltijd. Ik voel me al 2 dagen erg opgeblazen. Of beter gezegd: dik. Ik weet dat ik niet heb gezondigd, niets fout heb gedaan, maar ben bang dat de weegschaal me morgen teleur gaat stellen.

Als enige reden kan ik bedenken dat ik maar heel weinig naar het toilet ga. 1x in de 2 dagen. De eerste weken had ik daar nog geen last van.
Dit terwijl ik toen ik alles at wat los en vast zat, soms wel 3x per dag ging. Dat is wel even wat anders. Maar goed, ik moet nog even geduld hebben tot morgen op de weegschaal. Best spannend. 

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ZESENDERTIG DINSDAG

Weegdag!!! Wat een goed begin van de dag is dit, de weegschaal geeft 97,2 aan!  Ik ben na nog maar vijf weken al bijna 10 kilo kwijt! Marja is gelukkig weer wat aangekomen. Marja weegt nu 53 kilo. Hoe groot kan de tegenstelling zijn? De één blij dat ze aankomt en de ander dat ze gewicht verliest. We zijn een bijzonder koppel. Dit overigens ook zonder onze nieuwe eetgewoonte. 😊

Huisarts

Vanmorgen ga ik naar de huisarts om mijn bloeddrukmeter te vergelijken met de professionele meting. Zo kan ik straks maximaal vertrouwen op mijn thuismetingen. Ik ben ook erg benieuwd wat ze van mijn gewichtsverlies vindt. Ze is plaatsvervangend trots op me dat ik al 9.5 kg ben afgevallen. Ze wil precies weten wat ik zoal eet en staat verbaasd dat ik met nog geen 25 koolhydraten per dag toch verzadigd ben.

Verjaardag 

Daarna op verjaardagsvisite. Ik heb al doorgegeven dat ik niets bij de thee wil. Ze zijn er toch niet echt blij mee. Vreemd eigenlijk dat men het vaak niet leuk vindt als je niets bij de thee of koffie wilt, geen drankje neemt en ook niet snackt. “Doe niet zo ongezellig!”, klinkt het dan. Ik ben echt niet gezelliger als ik snoep. Ik ga me niet meer verdedigen en eet rond lunchtijd mijn eigen meegnomen tosti uit startgids 2. Heerlijk!

Supermarkt 

Als ik later in de supermarkt loop, valt het me op dat ik hele paden over kan slaan. Ik ga steeds gerichter op mijn doel af. Ik kom nooit meer in verleiding om dingen te kopen die niet op mijn lijstje staan. Ik word ook niet meer getriggerd door aanbiedingen of lekkere geuren zoals bijvoorbeeld bij de broodafdeling. Boodschappen doen is ineens zoveel gerichter en eenvoudiger. En….uiteindelijk ook goedkoper.

Jeetje, wat ging er altijd veel geld naar koekjes, gebak, chips, snacks, sappen, sausen etc. Ik kocht ook vaak veel te veel van alles, waardoor er veel in de afvalemmer verdween. Alles gaat nu schoon op! 

Camper 

Ik ben ook al voorbereidend aan het nadenken wat er allemaal mee moet als we eind van de week voor het eerst vier dagen met onze camper weggaan. Ik heb zelfs dubbele potjes magnesium en vitamine D ingeslagen zodat dit ook altijd in de camper staat. Ook alle basisproducten die ik thuis gebruik zijn gekocht. Het is zo vervelend als je steeds met die spullen heen en weer moet sjouwen en de kans loopt iets te vergeten. 

DAG ZEVENENDERTIG  WOENSDAG

Vanochtend werd ik voor de zoveelste keer wakker met stevige kramp in mijn kuit. Jeetje wat doet dat toch zeer. Ik heb daar alleen ’s nachts en ’s morgens vroeg last van. Ineens viel er een kwartje bij me. Dit zou wel eens te maken kunnen hebben met mijn veranderde voeding of mijn gewichtsverlies. Ik stuur een berichtje naar TheNewFood en vraag om hulp.

Matty laat weten dat dit regelmatig voorkomt. Door het vele plassen verlies ik ook veel mineralen en die moet ik extra aanvullen. Ik dacht alles al goed gelezen te hebben, maar toch had ik deze informatie over het hoofd gezien. Ik nam al 2 capsules van die Triosoftgels, maar ik mag naar 4 per dag. Matty adviseert de laatste 2 tabletten net vóór het slapen gaan tegelijk in te nemen. Ik ga vannacht ervaren of het dan beter gaat.

Slecht nieuws 

Vanmiddag worden we gebeld dat het slecht gaat met Marja haar moeder die in een verzorgingshuis woont. We gaan direct die kant op.
Daar aangekomen besluiten we niet meer weg te gaan, want de verwachting is dat ze de volgende morgen niet meer haalt. Rond etenstijd ga ik maar even naar de supermarkt. Hoe verdrietig dit alles ook is, toch voel ik ook de trots dat ik zo creatief met voeding om kan gaan. 

Ik koop een kant en klare kipsalade, vervang de dressing door mayonaise, voeg er nog wat extra kipfilet blokjes aan toe en de pasta onderin kunnen we laten staan. Ik koop voor Marja kleine bakjes yoghurt, verse aardbeien en wat noten. Uiteraard ontbreekt de cola light niet. We nuttigen dit even in het lege restaurant van het verzorgingshuis en gaan later weer verzadigd terug naar de kamer van mijn schoonmoeder.

Afscheid

Daar stopt mijn verhaal voor vandaag even omdat we in alle rust samen het waken en dit afscheid willen ervaren.

DAG ACHTENDERTIG  DONDERDAG

Het was een heel kort nachtje. Om 5 uur naar bed en om 9 uur al weer op. Marja haar moeder is afgelopen nacht in ons bijzijn overleden. We zijn ontzettend verdrietig, maar ook opgelucht. Voor Marja’s moeder is de dood een verlossing. Ze wilde niet meer. Leven werd lijden, haar leven was niet levenswaardig meer. Dat en haar mooie leeftijd van 85 jaar, verzacht het verdriet, maar maakt het afscheid niet minder moeilijk.

Moe

Marja is zoooo moe en die verdrietige en korte nacht doet daar natuurlijk geen goed aan. De energie waar Marja zo naar verlangt, zal er beslist komen, maar het kost tijd om te zoeken en te voelen wat het lichaam nodig heeft. Het is best lastig voor haar. Ik ben zo ongelooflijk gemotiveerd doordat ik zo goed afval en veel centimeters verlies en mijn energie is al zeker een level hoger. Zij daarentegen ervaart nog geen vooruitgang.

Maar haar situatie is dan ook best complex. We hebben echter alle vertrouwen in de ervaring van het TheNewFood team en Marja wil nog steeds doorzetten om haar ultieme doel te bereiken. Haar wilskracht maakt dat ze vandaag de dag vol goede moed ingaat. 

Ontbijt

Eerst maar even goed ontbijten. Ik maak een voedzame smoothie voor Marja en natuurlijk ook nog een grote mok koffie met room. Dit is echt een ontbijt dat staat in je maag en waar je wel even op door kan. Zelf heb ik nog beslag over van de pannenkoekjes van gisteren. Later als ik gedoucht en aangekleed ben, neem ik er nog een. Dit ontbijt is niet alleen lekker, maar ook nog eens voedzaam.

Regelen

Vandaag moet er natuurlijk een heleboel geregeld worden.  We rijden naar Marja’s zus, waar de begrafenisondernemer komt. In alle rust wordt alles voor de crematieplechtigheid, die volgende week donderdag plaats zal vinden, voorbereid. Marja zit aan het mineraalwater en ik aan de cola zero. We hebben plakjes kipfilet met eieren en kaas bij ons. Dit eten we gewoon uit het vuistje tussendoor.

Als we begin van de avond weer thuiskomen, zijn we eigenlijk te moe, maar ik begin wel meteen met koken. Het is gelukkig weer lekker eenvoudig. Op het menu staat kip met broccoli en roomsaus. In no-time staat dit op tafel en trek of niet, het smaakt ons toch. 

Emotie-eten

Normaal zou ik me op zo’n dag zeker te buiten zijn gegaan aan snoep, chocolade en gewone cola. Ik vond dat ik die suiker dan ook echt ‘verdiend’ en nodig had. Dit waren dagen waarop ik niet wilde koken, maar lekker makkelijk wat bestelde. Maar we hebben er bewust voor gekozen om niet in oude patronen te vervallen. Het is nieuw voor mij dat ik mijn emoties niet probeer weg te eten.

Ondanks al het verdriet en alles wat we tegenkomen willen we goed voor onszelf blijven zorgen. Juist nu! Dat voelt heel krachtig en maakt me sterk. Het enige is dat ik me even niet aan dat ene glas cola per dag houd. Maar daar voel ik me totaal niet schuldig over. Dit is nu even wat het is. Voor Marja is het trouwens precies andersom. Zij kreeg op zulke momenten juist geen hap door haar keel. Ook zij wil dit nu doorbreken. 

DAG NEGENENDERTIG VRIJDAG

We besluiten vandaag om toch maar even weg te gaan met de camper. We kunnen die afleiding en rust wel even gebruiken. En voor de crematie is alles al geregeld. Het is wel weer een uitdaging, om juist in deze rare dagen weg te gaan. Ik bekijk wat ik allemaal uit de koelkast mee wil nemen. Ons koelkastje in de camper is maar klein, dus een beetje beperkt zijn we wel. Maar goed, als ik iets mis is het natuurlijk ook zo gekocht.

Weg

Onze e-bikes zijn ook binnen en kunnen we ophalen. Ze gaan dus mee kamperen! Dit maakt dat je niet voor elk wissewasje met de camper het terrein af hoeft te rijden en we heerlijk fietsend ons boodschapje kunnen doen en de omgeving kunnen verkennen. Heerlijk die vrijheid! En natuurlijk ook heel gezond. We wandelen al regelmatig, maar nu komt daar ook het fietsen bij. Nu nog even duimen voor goed weer.

Wat zijn de e-bikes gaaf. We leren nog even hoe ze opgevouwen moeten worden, plaatsen ze met gemak in de camper en dan kan ons avontuur gaan beginnen. Voor deze eerste keer hebben we gekozen voor een camping dichtbij, maar wel in de mooie natuur. Binnen een uur komen we aan in Doorn en installeren we ons op onze campingplaats. Ook dit gaat snel.

Huisje op wielen

Het is inmiddels al drie uur en we hebben allebei zin in een lunch. Ik bak eieren met spek en kaas. Marja eet haar grote kom yoghurt met aardbeien. Het voelt heel knus in ons huisje op wielen. De rest van de middag en het begin van de avond benutten we om alles uit te testen en onze e-bikes uit te proberen. Alles werkt en morgen gaan we ermee op pad. Nu is het daar te laat voor.

Kauwgum

Het begint flink te regenen. Helaas ook binnen in de camper! Het lekt bij één van de ramen. Uitgerekend het raam bij ons bed. We zetten er een bakje onder en gaan eerst eens kijken waardoor het komt. Tja er blijken wat kieren te zitten. Pfff, hoe gaan we dit oplossen? Ineens weet ik het. In mijn rugtas zit nog een doosje Roll-up kauwgom wat ik voor mijn kleindochter had gekocht. Van die roze kleverige kauwgom.

Als ik die nou eens zacht kauw en daar de naden mee afdek… maar ja, in kauwgom zit suiker. Ondertussen blijft het water naar binnen komen, ik besluit het gewoon te doen. Marja lust echt geen kauwgom, dus die kan ik niet vragen. Ik ‘offer me op’ en geniet stiekem van de zoete smaak. Zodra de grote bonk zacht is, druk ik er buiten op 3 plekken de naden ermee dicht. Oke, ik heb ‘gezondigd’, maar wel voor een heel goed doel. 

Rust

Als we eindelijk rustig zitten is het 22.00 uur. We gaan het vanavond niet laat maken Het waren enerverende dagen en ook vandaag was het allemaal best spannend. Hopelijk komen we de komende drie dagen wat tot rust en zijn we weer veerkrachtig voor de crematie van Marja’s moeder, die donderdag plaatsvindt. Ik ben benieuwd of de kauwgum het houdt vannacht.

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG DRIEËNDERTIG ZATERDAG

Vandaag is het zaterdag. Vanmiddag gaan we naar Marja’s zus om weer eens even gezellig bij te kletsen. Ze had op Facebook al gelezen dat wij met TheNewFood bezig zijn en gevraagd wat ze voor ons in huis kon halen voor bij de “borrel”. Iets lekkers bij ons frisje dat slaan we natuurlijk niet af. Ik noemde het een en ander op wat wij gerust konden eten. En dat is best heel veel. Snacken is zó makkelijk met deze levensstijl.

Oude patronen

Ik draag thuis gerust iets wat wijd en makkelijk zit. Maar vandaag wil ik er goed uitzien. Ik duik mijn kledingkast in. Tot mijn verbazing is er alweer heel veel te groot. Kleding die vorig jaar zomer te klein was, kan ik nu met gemak aan. Het meeste gaat weg, maar ik wil iets van die allergrootste kleding behouden. Dat zal straks vast een kick geven om te zien hoever ik het ooit heb laten komen en waar ik dan sta. 

Bij eerdere lijnpogingen heb ik vaak veel kleding weggegooid. Ik zou het immers nooit meer zover laten komen. Maar ja, ik hield zo’n hongerdieet niet vol. En dan verviel ik altijd weer in mijn oude patroon. Dus… én veel geld kwijt aan het diëten, én aan de aanschaf van kleinere kleding en later weer aan toch weer grotere maten kleding. Daar heb ik wel van geleerd. Ik koop niet te snel iets nieuws en alleen als het voordelig is.

Smoesjes 

Helaas ziet het ernaar uit dat ik binnenkort wel een paar nieuwe BH’s zal moeten. Ik heb geen speling meer. Dat vind ik misschien nog wel het bezwaarlijkste. De bh’s die ik nodig heb zijn duur. In het goedkope segment is mijn maat niet te krijgen. Ik heb cup G. Voor een bh ben ik minimaal 80 euro kwijt, tot ik zover ben dat ik mijn bh’s in de normale winkels kan kunnen kopen.

Alhoewel mijn enkels beslist veel dunner zijn en minder vocht vasthouden, is het helaas niet zo dat ik mijn schoenen niet meer pas. Dus geen enkele smoes om ook nieuwe schoenen te gaan kopen. Balen. Het is ook nooit goed he? 😊

Snacken

We slaan de lunch over, zodat we ruimte houden voor ‘de borrelhapjes’. Zuslief heeft van alles voor ons in huis gehaald. Zo attent en lekker. Ze heeft een grote schaal gemaakt met kipfiletrolletjes met Boursin erin, snacktomaatjes, hamrolletjes met ei, stukjes gerookte zalm, salamiworstjes en Heksenkaas. Die laatste is een kleine misser, die hebben we laten staan. De rest is allemaal super en ontzettend lekker. We genieten ervan.

Het blijft bijzonder. Vroeger als ik aan de lijn was, dan zou dit ‘zondigen’ zijn. Dan moest je het met wat droge worteltjes en een plakje komkommer doen. Dan zat je elkaar aan te kijken… Maar met onze nieuwe levensstijl kan dit kan gewoon allemaal. Gewoon genieten. 

DAG VIERENDERTIG ZONDAG

Ik kijk nog eens goed in de spiegel, het is echt waar! Mijn oogleden zijn veel minder zwaar. Mijn bovenoogleden raakten inmiddels mijn wimpers en van mijn eyeliner was niets meer te zien. Dat loste ik altijd handig op met van die oogstickertjes, die ervoor zorgen dat je ooglid weer wat hoger komt. Maar nu wordt dit dus beter! Nooit geweten dat er ook vet in je ooglid zit. Echt grappig om dit te ervaren.

Vel

Ook mijn gezicht en nek worden dunner. Ik ben 66 en besef dat veel afvallen ook betekent dat mijn huid niet overal de veerkracht meer heeft om strak te trekken. Ik zal hier en daar wel wat vel overhouden en rimpeltjes krijgen. Ik probeer dat zoveel mogelijk te voorkomen door te bewegen en goede huidverzorging, maar accepteer dat ik “in de kleren”, mooier zal zijn dan “uit de kleren”. Ach, wie weet gaat het nog wel meevallen. 

Pannenkoeken

Vandaag komt Marja’s zusje (met Down syndroom) als vanouds pannenkoeken en ijs toe eten. Dat is voor haar een feest! Voor mij de uitdaging om die heerlijke pannenkoeken te bakken. Normaal at ik er dan zelf zeker zes. Twee met kaas, twee met stroop en twee met poedersuiker en appelmoes. Pffff, wat heb ik me altijd vol zitten proppen. Misschien bakken we een volgende keer pannenkoeken uit de startgids.

Maar voor nu willen we nog even geen patronen doorbreken. Zelf willen we ons vandaag graag aan het dagmenu te houden. Dus smullen wij van de roomspinazie met kip. Mmmm wat een heerlijke combinatie is dat met de room en wijn. We hebben nu al een paar keer een spinaziegerecht gegeten en steeds is de smaak anders. Heerlijk al die variaties. Toe genieten wij ook van ijs, maar voor ons waterijsjes van suikervrije limonade.

DAG VIJFENDERTIG MAANDAG

Deze morgen heb ik echt geen zin om te ontbijten. Ik kan me niet heugen dat ik dit ooit eerder gehad heb. Zelfs de geur van de eieren die Marja eerder voor zichzelf gebakken heeft, kunnen mij niet tot eten verleiden. Ik besluit dan ook om het ontbijt uit te stellen. Zo nieuw, dat ik niet trillerig en moe wordt, zoals dat al die jaren was zonder ontbijt. Ik voel me sterk. Er moet nodig wat gebeuren in huis, daar stort ik me eerst op!

Brunch

Pas om 13.00 uur begint de dag voor mij met een brunch. Dit niet omdat mijn maag dan om eten vraagt, maar omdat ik toch wel 2 maaltijden per dag wil hebben. En toegegeven, ik heb dan ook wel zin om wat te eten. Ik ga er dan ook even rustig voor zitten en het smaakt me prima.

Later op de dag valt me ineens op dat mijn polsen dunner zijn geworden. Ik leg mijn vingers er omheen en mijn duim en middelvinger komen weer tegen elkaar aan. Dit verbaast me echt. Overal is mijn lichaam aan het veranderen.

Vrije keuze

Vanavond staat er een vrije keuze op het menu in startgids 2. Nou, dat is dus niet tegen dovemansoren gezegd. Ik maak de kipshoarma met sla en die heerlijke knoflooksaus, uit de eerste startgids. Zo klaar en zó lekker! Toe nemen we weer zelfgemaakte ijsjes. Ik een waterijsje en Marja een yoghurtijsje. Daarna is het wat betreft het eten klaar voor vandaag.

Pas na twaalf uur ga ik naar bed. Op maandagavond voel ik me dan altijd wat gespannen, want dinsdag is mijn weegdag. Zal er weer wat af zijn? Is Marja nu gestopt met afvallen? Morgen weet ik het.

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG NEGENENTWINTIG DINSDAG

YES, YES, YES!!!!! Het is me gelukt! Vandaag ben ik onder de 100 kilo en ik weet zeker dat ik er NOOIT meer boven zal komen. 99,9 kilo, wat een onwijs gaaf gevoel is dit. Jaren en jaren was mijn gewicht boven de 100 en schommelde meestal zo tussen de 107 en de 110 kg. En dan nu eindelijk de magische grens voorbij. De dag kan voor mij niet meer stuk en mijn glimlach verdwijnt dan ook niet meer van mijn gezicht.

En doorrrr

Vandaag starten we met startgids deel 2. Meteen doorrr dus! Toevallig staat er een feestelijk ontbijt op het menu: chocolademousse. Dat vind ik zo’n traktatie. Ik ben dol op chocolade en werkte regelmatig wel een plak weg. Nu kan ik deze smaak toch ervaren, terwijl het nog verantwoord is ook. En het vult ook heel erg goed. Dat komt vast door de avocado. Ik maak gelijk een portie voor morgen.

Als we op het balkon zitten te genieten van onze mousse realiseer ik me dat ik vanmorgen geen foto heb gemaakt van de weegschaal. Zo door het dolle heen was ik dus. Het is ook nog steeds wennen deze nieuwe ‘rol’ van blogger. Overal foto’s van maken zit nog niet in mijn systeem.

Even bijpraten

Begin van de middag heb ik afgesproken met een vriendin om een terrasje te pakken. Maar ik heb geen zin om van het weekmenu af te wijken, dus ik neem de lunch mee. We hebben van die handige bakjes gekocht, waar je de sla, het vlees, de vis of de eieren apart in kan bewaren. Er zit ook een los sausbakje bij en… er kunnen koelelementen in. Zo blijft alles lang goed. 

We vinden een heerlijk bankje aan het water, waar ik mijn lunch opeet. Het is meteen al gezellig samen. Later op het terras neemt mijn vriendin een ijsje. Of ik dat niet erg vind, vraagt ze me. Nee, daar heb ik echt geen moeite mee, ik zit gewoon ook al lekker vol na mijn lunch.

Cola

’s Avonds kijk ik nog even op de Facebookpagina van The New Food. Het is zo leuk om al die reacties op mijn blog te zien, er is voor de lezers ook zoveel herkenning. Ik zie dat Matty een artikel over cola heeft gedeeld. Ik weet wel dat het beter zou zijn om helemaal geen cola light meer te drinken. Niet vanwege de koolhydraten, maar omdat cola light toch het afvallen kan vertragen. Maar oh, wat hunker ik nog naar mijn glas cola.

Ik denk dat dit ook te maken heeft met de cafeïne die erin zit. Ik drink nooit koffie en er is verder niets waardoor ik cafeïne binnen krijg.  Ik drink al járen de hele dag door cola light. Ik wilde vaak dat ik ook zo kon verlangen naar koffie of een borrel, zoals vele mensen. Maar beiden lust ik niet. Ik kom nu maar moeilijk aan voldoende vocht op een dag, het water drinken moet ik echt leren.

DAG DERTIG WOENSDAG

The Day after mijn HOERA ervaring van gisteren kan ik het niet laten om vanmorgen toch weer even op de weegschaal te gaan staan. Tot mijn verbazing zie ik dat ik nog eens 8 ons ben afgevallen. 99.1 kg dus. Er bestaat dus geen enkele twijfel meer dat mijn neergaande lijn zich zal voortzetten. Misschien ben ik hierdoor nog wel blijer dan gisteren. Ik wil eigenlijk niet elke dag wegen, maar dit had ik toch even nodig.

E-bikes

Vanmiddag gaan we op E-bikes uit. Gewone fietsen zou misschien beter passen bij onze nieuwe actieve leefstijl, maar na een gecompliceerde breuk van mijn staartbeen, lang geleden, kan ik moeilijk fietsen. Met een beetje ondersteuning van zo’n e-bike, is het echter wél te doen voor me. We willen de fietsen straks meenemen als we er met de camper op uitgaan.

We twijfelen tussen een E-Bike vouwfiets die zo de camper in kan of een gewone E-Bike die op een fietsendrager achter de camper komt. Marja heeft zich er behoorlijk goed in verdiept en we gaan vandaag wat fietsen uitproberen.

Tosti

Voor we weggaan lunchen we nog even. Vandaag staat de tosti op het menu. MMMmmmmmm wat is die ontzettend lekker! En weer zo voedzaam. We smullen er allebei van. Voor Marja is het net wat teveel, maar ik eet alles tot de laatste kruimel op. Ik besef weer hoe bijzonder het is dat je zo lekker en best veel kan eten en toch afvalt. Het is echt zo: ik eet mezelf gezond en slank! Op dit moment mijn lijfspreuk.

Kuiltjes

Het wordt een actieve middag. We komen weer een stap verder met het E-Bike verhaal. We zijn laat thuis, een beetje moe en nemen eerst even rust, daarna maak ik de nasi die vandaag op het menu staat. Ook al zo lekker! Mijn lichaam verandert nog steeds per dag. Ik zie hier en daar kuiltjes komen die er nooit zaten en mijn buik, maag en bovenbenen zijn slapper. Omdat ik zo zwaar was, stond alles altijd strak.

Ik maakte daar wel eens grapjes om. Wie kan nu zeggen dat zij op mijn leeftijd nog zo’n strak huidje heeft? Tja, dat was wel een voordeel van een heel groot nadeel! Ook in mijn gezicht begin je het al te zien. Zeker als ik moe ben. Ik ben me ervan bewust dat ik mijn lichaam beter moet verzorgen om mijn huid in goede conditie te houden. Ik heb daar ook echt plezier in. Het hoort er allemaal bij in dit proces.

DAG ÉÉNENDERTIG  DONDERDAG

Vandaag stond Marja weer even op de weegschaal. Ze was weer afgevallen. 55.2 kg. Oeps, nu komt ze wel bij een grens. Meer wil zij niet afvallen. Haar doel is immers geen gewichtsverlies, maar meer energie. We nemen dus contact met TheNewFood. We krijgen veel goede tips. Marja moet ook echt 25  koolhydraten per dag hebben, omdat ze een traagwerkende schildklier heeft. Daar mag ze niet onder zitten. Extra aardbeien dus!

MCT-olie

En omdat haar lijf nog steeds aan de vetten moet wennen, maar ze wel echt extra vet nodig heeft om niet af te vallen, krijgt ze het advies om MCT olie te gaan gebruiken. Ze moet het rustig opbouwen en het kan ook in de yoghurt met aardbeien. Marja vindt het een uitkomst. Mmmmm, ik word bijna jaloers. We volgen nog steeds allebei de menu’s van startgids 2, maar Marja mag hier dus nog wat extra’s aan toevoegen.

Koop gesloten

In de middag gaan we nog een aantal e-bikes proberen en dan zijn we eruit. Het worden 2 elektrische vouwfietsen die we met gemak in de camper mee kunnen nemen en die fietsen met het comfort van gewone E-bikes. Zo gaaf. We sluiten de koop en vieren onze aankoop op een gezellig terrasje. Ons colaatje drinken we genietend op.

Eenmaal thuis hebben we eigenlijk nog steeds geen behoefte aan eten en het gerecht van de dag past voor ons niet bij het warme weer. We duiken dus even in de zomerspecial en kiezen een heerlijke maaltijdsalade met kip. Fijn dat dat gewoon kan; een maaltijd wisselen met iets uit één van de andere boeken. We smullen ervan. Daarna neemt Marja nog een yoghurtje en beiden zijn we weer optimaal verzadigd.

DAG TWEEËNDERTIG VRIJDAG

Wie had ooit kunnen denken dat ik mijn dagelijkse drie boterhammen met pindakaas zo makkelijk zou kunnen verruilen voor een ander ontbijt? Nu eet ik ’s morgens heel gevarieerd en vaak hartig. En het bevalt me prima. Ik neem er ook echt de tijd voor om te ontbijten. Vandaag ontbijten we pas laat. Voor het eerst sinds lange tijd staat er vandaag niet zoveel bijzonders op ons programma. 

Rust

Heerlijk zo’n dag dat niets hoeft en alles kan. Omdat we zo laat ontbeten hebben we niet geluncht.  We willen toch nog even weg en nemen in onze nieuwe gekoelde lunchboxjes wat plakjes kipfilet, een eitje, een snacktomaatje en een stukje kaas mee. Je weet immers maar nooit of we hier behoefte aan krijgen. Natuurlijk was het maar een klein hapje, maar het bleek toch fijn dat we wat bij ons hadden.

Puree met jus

Inmiddels zijn we er aan gewend dat we eten als we zin hebben. Dit geeft een heel vrij gevoel. Voor mij geeft het ook veel rust dat mijn lichaam niet meer steeds om eten vraagt. Ons late diner bestaat uit bloemkoolpuree met vlees en jus. Ik gebruik kipfilet in stukjes en maak ipv jus een saus met de ingrediënten uit het recept, alleen zonder bouillon waardoor het wat compacter blijft. Het smaakt heerlijk over de bloemkoolpuree. 

We zitten nu in week 5 en dan wordt aangeraden geen tussendoortjes meer te nemen. Dat is op zich geen probleem, ik ben steeds verzadigd. Maar ik vind het soms wel ongezellig om niet even iets klaar te kunnen maken. Het zit dus puur tussen mijn oren.

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG ZESENWINTIG ZATERDAG

Vanmorgen maak ik een turbo start. We willen vroeg naar onze camper, maar… mijn nieuwe bril ligt klaar bij de opticien, die wil ik natuurlijk meteen ophalen. En ik móet vandaag ook boodschappen doen. Ik besluit vroeg op te staan en beide te doen, vóór we naar de camper gaan. Ik twijfel even over het ontbijt. Ervoor of erna ontbijten? Het feit dat ik die twijfel heb, is helemaal nieuw voor mij. Ik besluit pas later te ontbijten. 

Valse start

Vroeger kon ik ’s morgens eigenlijk helemaal niets als ik niet had gegeten. Zelfs als ik me alleen maar aankleedde, voelde ik me heel gammel, laat staan dat ik direct in actie moest komen. Die enkele keer dat dat gebeurde, terwijl ik niet gegeten had, voelde ik me door die verkeerde start eigenlijk de hele dag niet echt prettig. Nu sta ik op en heb ik helemaal geen trek. Ik voel me nog steeds verzadigd van de vorige dag.

Ik ga als een wervelwind door het winkelcentrum. En ik voel me superfit. Zo’n tempo heb ik de laatste jaren niet meer gehad. Binnen een uur ben ik thuis. Marja heeft al ontbeten en ik neem daar nu ook even de tijd voor.

Bezoek

Bij de camper aangekomen, gaan we direct aan de slag. We stoppen alleen voor een kopje thee want we willen klaar zijn voor ons bezoek komt.
Mijn dochter komt met haar gezin om onze nieuwe aanwinst te bekijken. Iedereen is heel enthousiast over onze aankoop en we babbelen natuurlijk honderduit over de avonturen die we met onze camper hopen te gaan beleven.

Om half twee duik ik de camper in om de lunch klaar te maken. “Mag ik helpen?” vraagt mijn kleindochter. Natuurlijk mag zij dat en even later staan we in het piepkleine keukentje salades te maken. Ik ervaar dit echt als een geluksmoment. 

Andijviesoep

Thuis gekomen ploffen we allebei op de bank met een heerlijk glas Cola, wat we wel even verdiend hebben. Als ik ben bijgekomen, ga ik aan de slag met ons avondeten. Andijviesoep! Vooraf heb ik er eerlijk gezegd geen vertrouwen dat dit lekker zal zijn. Maar het blijkt overheerlijk en ontzettend voedzaam. Echt een maaltijdsoep. De combinatie van andijvie, avocado, spekjes en ei, zou ik nooit gedacht hebben is heerlijk.

Inmiddels vraag ik me ook niet meer af of iets wel genoeg is. Ik heb al ervaren dat ik altijd verzadigd ben na een maaltijd en dat het zelfs zo is dat ik stop met eten als ik verzadigd ben, in plaats van mijn bord leeg te eten of nog een restje op te maken. Wat een geweldige ontwikkeling is dit.

DAG ZEVENENTWINTIG ZONDAG

Vanmorgen bak ik de snelle zadencracker. Wat is dit toch heerlijk. Zeker doordat ik ze ook besmeer met roomkaas. Echt een verwennerijtje en een heerlijke start van de dag. Daarna gaan we voor de derde dag op rij naar onze camper. Vandaag moet hij zover klaar zijn dat hij naar de stalling kan. Het is flink aanpoten, maar aan het eind van de dag is hij schoon en ingeruimd.

Het harde werken ging ons best goed af. Althans … mij ging dit heel goed af. Marja heeft helaas nog weinig energie en presteert op doorzettingsvermogen. Dat doet ze eigenlijk haar hele leven al. Het zijn onregelmatige dagen zo,  waarbij we nauwelijks thuis zijn. Wij, als starters van de TheNewFood aanpak, hebben onszelf wel direct flink op de proef gesteld.

Hoofdhonger

We smokkelen nooit, maar dat is voor Marja makkelijker dan voor mij. Ik voel soms die strijd in mijn hoofd. Qua trek is er geen verleiding. Als ik iets lekkers zie, gebak, chocolade, ijs, chocolade, friet, etc., dan schreeuwt mijn lichaam hier niet meer om. Ik voel me constant verzadigd. Maar in mijn hoofd speelt zich wel van alles af. Het is zolang mijn patroon geweest om op basis van zien of ruiken iets te kopen of te nuttigen.

Het zijn ook die gewoontes… Terras? Taart! Iets te vieren? Gebak! Onderweg trek? Snacken! Te moe om te koken? Even online eten bestellen! En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dát is nu het gevecht. Maar ik win steeds. Ben ik nu nog wel eens te moe om te koken, dan eet ik later. Het hongergevoel is er immers niet meer. Ik ben me heel bewust van wat er in mijn hoofd gebeurt door deze manier van eten. Ik ga anders denken. 

DAG ACHTENTWINTIG MAANDAG

Weer een mijlpaal bereikt. Het is de laatste dag van de startgids! Wat is ons en mijn leven in die korte tijd veranderd.

Te groot

Als ik een legging aantrek blijkt die werkelijk om mijn bovenbeen te zwabberen. Het is geen gezicht. Ik haal al mijn leggings uit de kast en pas de grootste. Maat xxl en xl. Allemaal veel te ruim. Wauwwwww, wat is er dus veel bij mijn bovenbenen af. In mijn kledingkast vind ik nog meer kleding die te wijd zit. Het wordt een flinke hoop. Marja komt de slaapkamer binnen en vraagt verbaasd wat ik aan het doen ben. 

Trots vertel ik haar dat deze stapel weg mag. Ze is onder de indruk, en vraagt of ik m’n slips nog wel pas? Ik koop altijd van die slips die ik tot mijn middel op kan trekken, omdat je dan zo min mogelijk randjes onder mijn kleding ziet. Ze blijken ook te groot, doordat de ruimte bij mijn dijen veel te wijd geworden is. Jeetje, dan ben ik daar dus ook centimeters kwijt. Ik kan echt mijn geluk niet op.

Bloeddruk

En er is nog iets waar ik ongelooflijk blij om ben. Mijn bloeddruk is al omlaag. In geen tijden heb ik zo’n mooie (ochtend) bloeddruk gehad. 134/75! In de avond is hij nog wel wat hoger, maar beslist niet verontrustend meer. Op dit moment doe ik even dagelijks 2 metingen. Zodra ik een stabiele lagere bloeddruk heb, ga ik naar de huisarts om te overleggen of ik misschien al wat mag minderen met de medicijnen.

Proeven

Vandaag aten we groene asperges met tomaat en drumsticks in spek gerold uit de oven. Groene asperges hadden Marja en ik nog nooit gegeten en het beviel ons heel goed. Van de drumsticks mochten we er per persoon 4, maar dat was echt veel te veel. Aan ieder 2 hadden we meer dan voldoende. We eten niet meer om te eten, we eten om te proeven.

Levensstijl

Het is voor mij een echte afkickperiode geweest. Afkicken van de suikers en van mijn totaal verkeerde eet- en snoeppatroon. Maar het is me gelukt om door de moeilijke momenten heen te komen. Mijn wil is deze keer zo sterk. De knop is echt volledig om.  En het klopt, dit is geen dieet, dit is een levensstijl. Een levensstijl die bij ons past. Een bewuste keuze voor gezond leven, met gezonde voeding.

Reclame

Hoe meer ik lees over dat wat al die koolhydraten met je doen, des te blijer ben ik dat TheNewFood op mijn pad is gekomen. Het valt ons op dat er in de reclames op televisie bijna niets of soms helemaal niets gepromoot wordt dat gezond is. Eerder keken we nooit zo bewust naar reclames. Dagelijks kijken we nu met grote verbazing hoe al die producten boordevol koolhydraten aan de kijker worden opgedrongen.

Als ik dit schrijf, denk ik: Pfffff, ik ben best wel fanatiek. Maar nu ik ook bijna alle etiketten lees om te kijken of ik qua koolhydraten wel het goede product pak, valt het me ook op hoeveel suiker er wordt toegevoegd aan levensmiddelen waar je dit helemaal niet bij verwacht. Ik was laatst zo gefocust op het etiket lezen dat ik zelfs bij een fles afwasmiddel op het etiket stond te kijken. Tja, je kan ook een beetje doordraaien he?

Gezondheid verbeterd

Rian (66) is getrouwd met Marja (64), moeder van 2 kinderen, oma van 3 kleinkinderen en koordirigent van beroep. Ze is 1.68 lang en na ‘een leven lang lijnen’ weegt ze bijna 107 kilo. Ze besluit het roer om te gooien en kiest voor TheNewFood. Rian deelt haar ervaringen in haar blogs.

DAG TWEEËNTWINTIG DINSDAG

Vanmorgen kon ik niet lang in bed blijven liggen. Het is dinsdag, dus weegdag. Zal ik deze week weer afgevallen zijn? Ik ben erop voorbereid dat je in week drie vaak even stilstaat. Maar ik niet! Ik weeg 100.7! Yeahhhhh 6 kilo eraf in drie weken!!!!! Ik hoopte onder de 100 te zijn, maar hier ben ik al DIK tevreden mee!  Als me dat van tevoren verteld was, dat dit zou lukken in een paar weken, had ik het echt niet geloofd.

Coronaprik

Vandaag krijg ik mijn tweede Pfizer-prik. Spannend. Van de eerste werd ik niet ziek, maar wel intens moe. Ik voel me nu lichamelijk zo sterk door al die goede voeding en aanvullende mineralen dat ik er vol vertrouwen in mijn lichaam naar toe ga. Heerlijk om je zo te voelen. Deze aanpak geeft me veel meer dan afvallen. Het verandert veel meer in mij.

Risico

Als ik thuis kom van de GGD nuttig ik mijn heerlijke voedzame lunchsalade van avocado, mozzerella. Daardoor valt alle spanning van me af die ik toch had opgebouwd in de aanloop naar de tweede enting. Ik ben best bang geweest. Zeker omdat mensen met veel overgewicht ook een groter risico op problemen hebben als ze Corona krijgen. Ik ben echt heel erg voorzichtig geweest.

Zoet

Een drankje hoeft niet meer zoet te zijn. Ik, die verslaafd was aan cola, drink nu veel thee, mineraalwater (soms met wat suikervrije siroop) en nog maar één glas cola per dag. De smaak van suiker en de hunkering hiernaar raak ik al wat kwijt. Ik kan ook genieten van een drank die niet zoet is. Ik vind dit allemaal niet gewoon en het blijft me nog verbazen. Mijn lichaam en geest maken zo’n ongelooflijk mooi proces door.

Soep

Eind van de middag voel ik me niet helemaal fit. Een beetje lamlendig. Dat komt vast door de prik. Marja biedt gelijk aan om even te koken. Dat vind ik natuurlijk fijn, maar op de een of andere manier staat het avondgerecht van het menu me tegen. Marja duikt in de startgids en kijkt bij gerechten die hetzelfde aantal koolhydraten hebben en komt uit op de courgettesoep. Ja…. Daar heb ik trek in!

Deze soep stond al eerder in het weekmenu, maar toen konden we hem niet maken omdat we onverwacht niet thuis waren. De smaak verrast ons. Zo’n simpel soepje en zo lekker. We vragen ons wel af of dit dan wel voldoende vult. Tot onze verbazing doet het dat zeker. We kunnen de hele kop maar nauwelijks op. Dat komt vast door de room en de kaas die er in gaat. Beslist een aanrader.