Selecteer een pagina
BLOG 42 Gezond keto voor elk kind

BLOG 42 Gezond keto voor elk kind

 Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Terugkijken

Rond de jaarwisseling sta ik graag bewust stil bij het afgelopen jaar. Wat heeft het ons gebracht? Ik was vaak geneigd om te kijken naar wat er allemaal niet gelukt is. Maar nu voel ik dat ik dat niet meer wil. Ik wil juist bewust stilstaan bij wat er wel is gelukt, wat er wel goed is gegaan. De grootste verandering in 2022 was natuurlijk dat ook de jongens (van 9 en 11) keto zijn gaan eten. Deze weken kijk ik hierop terug.

Allereerst is het opvallend dat beide jongens van hun tinnitus-probleem zijn afgekomen, ik schreef daar in mijn vorige blog al over. En al snel na zijn start met keto merkten we dat Senn rustiger werd. Van een druk jongetje met ADHD-achtig gedrag, veranderde hij in een rustig kind. Ik schreef daar vorig jaar april al over in mijn blog ‘keto tegen ADHD-klachten’, ik had toen niet verwacht wat er daar gebeurde…

Ruwe bolster blanke pit

In de maanden daarna merkten we meer veranderingen. Door die rust in zijn hoofd, kon hij beter voelen wat er in hem speelde. Kon hij zijn gevoelens beter opmerken. Maar wat hij allemaal tegenkwam verwarde hem, het was nieuw.  “De oude Senn voelde zich altijd verdrietig mama, maar nu weet ik niet meer hoe ik me voel,” vertrouwde hij mij toe. We hebben hier veel met hem over gepraat en geprobeerd hem te helpen.

Voor Senn is het altijd al wat moeilijker geweest om onder woorden te brengen wat hij ervoer en voelde, dat maakte het extra lastig. Soms was het ook confronterend omdat ik zelf nog volop aan het leren was over wat ik zelf eigenlijk allemaal voelde. Hij was daardoor een spiegel voor mij. Het vroeg ook van mij dat ik ook open en eerlijk naar mijzelf ging kijken.

Leren voelen 

Senn mocht gaan leren voelen, aanvoelen, woorden eraan leren geven, maar ook leren zijn ruimte innemen. Vaak sneeuwde hij onder door leeftijdsgenootjes die communicatief sterker waren dan hem. Gaandeweg merkten we dat de school waar Senn naar toe ging, hierin niet de begeleiding en ondersteuning kon bieden die Senn nodig had. We merkten dat Senn er niet meer op zijn plek was.

Hij werd nog steeds vooral gezien als dat drukke ongeleide jongetje, terwijl de mens die daaronder zat, steeds meer naar voren kwam. We hebben uiteindelijk voor een andere school moeten kiezen. Eén met een hele andere visie en manier van lesgeven. De schoolwissel was in het begin lastig voor hem, maar hij werd nu gezien. Hij kreeg de tijd en ruimte om zichzelf in woorden uit te drukken, er werd naar hem ‘geluisterd’. 

Rust en focus

Inmiddels zijn we alweer heel wat maanden verder. De nieuwe school doet hem goed. We zien hem nog met de dag groeien. Van een Senn die vaak stuurloos en ongeleid was en elk gesprek uit de weg ging, is hij nu een zelfverzekerd mannetje. Hij gaat steeds vaker met ons én met anderen in gesprek over wat er in hem leeft. Hij maakt makkelijker contact. Hij is toegankelijker geworden. Ik voel meer verbinding met hem. 

Tegenwoordig houdt hij zelfs van gezelschapsspellen. Vinz en ik vonden dat altijd al leuk, maar Senn hield er niet van. Hij had het geduld niet om te leren hoe zo’n spel moest. Nu staat hij een paar keer week bij me met een spel in zijn hand. Hij vindt het nu leuk om samen een spel te spelen.

Een wereld van verschil

Voorheen liet ik hem nooit alleen op de fiets naar het dorp gaan, omdat hij altijd zo snel afgeleid was. Nu fietst hij regelmatig in zijn eentje naar de winkel om een boodschap te halen. Hij fietst ook zomaar wat in het dorp rond, simpelweg omdat hij fietsen zo leuk vindt. Afgelopen kerst stond op zijn wensenlijstje een legoset voor 18+. Ik heb lang getwijfeld omdat dit soort cadeaus in het verleden geen succes waren.

Maar Senn was ervan overtuigd dat hij dit wilde en hij kreeg hem. Inmiddels heeft hij er al veel uren mee gebouwd en alles zelfstandig in elkaar gezet. Hij kan zich nu heel goed concentreren, iets wat hem voorheen niet lukte. Kortom: Senn nu en Senn 1 jaar geleden, dat is een wereld van verschil! Hij heeft meer grip gekregen op zichzelf en zijn leven door keto. Dat gunnen wij elk kind. Een blijer en nog fijner leven.

Delen
BLOG 31 Bijkomen van december

BLOG 31 Bijkomen van december

Zangeres Jannet Bodewes (56) startte in 2020 met de aanpak van TheNewFood en viel 35 kilo af. Ook haar gezondheid verbeterde enorm. Sindsdien wil ze nooit meer anders. Naast zingen houdt ze erg van schrijven. Jannet blogt regelmatig over haar slanke keto-leven.

Samen eten

In december ging het ook bij mij vooral over samen eten… Zo aten we samen tijdens de gezellige jaarafsluiting van het bestuur en vrijwilligers van de hondenspeeltuin. Het was voor mij een samenzijn met veel mensen die ik nog niet eerder gezien had. Maar zij mij wel want ik hang, compleet met voor- en nafoto, aan het hek van de hondenspeeltuin. Ik was wel benieuwd of mensen mij daarvan zouden herkennen.

We zaten amper aan tafel of de dame naast me sprak me opgetogen aan: “Jij bent van TheNewFood! Ik vond je verhaal zo inspirerend, sinds een paar weken ben ik ook begonnen met deze aanpak, samen met mijn zus!” Ze wijst naar haar bord, waar allerlei dingen op liggen die bepaald niet koolhydraatarm zijn en zegt:  “Ja, behalve op dit soort dagen dan. Je wilt toch mee doen met zo’n buffet; je wilt toch ook een beetje leven.”

Een beetje leven

Ik ben altijd stomverbaasd over zo’n opmerking; ‘je wilt toch een beetje leven’. Want ik vind het bepaald geen straf om heerlijk keto te eten. Al wijzend naar mijn bord, met allemaal keto lekkers van het buffet, zoals salade, kip, garnalen en vis antwoordde ik: “Ik heb genoeg verantwoorde lekkernijen gevonden! Ik ga echt geen pastasalade en puddingbroodjes eten.” Mijn buurvrouw bekijkt ondertussen mijn bord.

Ik voegde eraan toe: “Het ziet er heerlijk uit hoor, maar ik weet gewoon dat mijn lijf er niet blij van wordt. Ik word moe, krijg een opgeblazen gevoel en meestal ook echt buik- en darmklachten, dat is het mij allemaal niet waard. “Je hebt gelijk, ik zag al die lekkere dingen die ik niet mag eten en vond dat ik het mezelf moest gunnen, maar alles wat jij op je bord hebt, is eigenlijk ook heerlijk!”, gaf mijn buurvrouw toe.

Kerstpakket

Zoon Sem kreeg een groot kerstpakket van het bedrijf waar hij stage loopt. Sem inspecteerde het pakket uitgebreid en verdeelde de inhoud over 3 stapels. Ik vroeg hem wat hij van plan was. “Stapel 1 mag hier in de kast en koelkast voor iedereen te gebruiken. Stapel 2 gaat mee naar boven, die wil ik graag voor mijzelf houden.” “En die laatste stapel?”, vroeg ik.

“Nou, dat zijn allemaal dingen met veel te veel koolhydraten, die willen jullie toch niet, dus die neem ik wel mee naar papa.” Hoewel ik zijn vader ook een gezond koolhydraatarm leven gun, moet ik er wel om lachen en ben ik stiekem ook wel een beetje trots op Sem! We hebben heerlijk gesnackt van al het lekkers, terwijl ik normaal eigenlijk geen tussendoortjes meer neem.

Brood bij?

We gingen uit eten met mijn oudste dochter en haar man, alvast voor mijn verjaardag en als bedankje voor de paar uurtjes per week die ik op haar kinderen pas. Vooraf nam ik soep. Er werd standaard brood bij geserveerd, wat ik uiteraard liet liggen. Bij het hoofdgerecht, een stoofpotje, werd weer brood geserveerd. Mijn dochter moest er om lachen. Ze vroeg of ik het niet vervelend vond.

En ja, eigenlijk vind ik het wel vervelend dat het niet op de kaart vermeld wordt want dat kan ik aangeven dat ik het er niet bij hoef. Ik heb er op zich geen moeite mee dat het er nu toch ligt maar het zou fijner zijn dat de menukaart gewoon duidelijk aangeeft wat je krijgt.

Ohne Kartoffeln

Met kerst waren we een paar dagen bij onze vrienden in het hotel in het Ertzgeberte. Het personeel kent me daar ook al. Als ik iets bestel, geven ze zelf al aan: “Ohne Kartoffeln, mit extra Salat?” Tijdens het tig-gangenmenu op Heilige Abend, waarbij een paar gangen op het bord werden uitgeserveerd, zei de serveerster heel verschrikt: “Oh, hier zit een aardappelgerecht bij, zal ik voor jou een nieuwe halen?”. Zo lief!

Tot slot was er nog een repetitie met de band met frambozen-eiercakejes voor mijn verjaardag. Uiteindelijk ben ik de maand december ondanks alles toch weer keto-proof doorgekomen maar wel met, voor mijn doen, te veel. Daarom ben ik op 2 januari lekker mee gaan doen met de vasten-challenge in de besloten groep van TheNewFood. Heerlijk weer terug naar de eetrust waar ik altijd zo van geniet met keto.

Delen
BLOG 41 Een stil hoofd

BLOG 41 Een stil hoofd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Terugkijken

Rond de jaarwisseling sta ik graag bewust stil bij het afgelopen jaar. Wat heeft het ons gebracht? Ik was vaak geneigd om te kijken naar wat er allemaal niet gelukt is. Maar nu voel ik dat ik dat niet meer wil. Ik wil juist bewust stilstaan bij wat er wel is gelukt, wat er wel goed is gegaan. De grootste verandering in 2022 was natuurlijk dat ook de jongens (van 9 en 11) keto zijn gaan eten. 

Wat heeft het ze gebracht? Haast teveel om op te noemen. En het heeft niet alleen de jongens veel gebracht, maar het heeft ook mij en ons als ouders veel nieuwe inzichten gegeven. We ontdekten dat de kracht van de juiste voeding nog veel verder reikt dan we hadden gedacht. Ik zal hier de komende tijd meer over delen. Eén van de meest opmerkelijke positieve verandering vond plaats in het hoofd van de jongens…

Tinnitus 

Al jong hadden beide jongens te kampen met tinnitus. Vinz was vijf jaar toen hij hier voor het eerst last van kreeg. In paniek kwam hij op een avond uit bed: “Ik hoor een trein, ik hoor een trein.” In eerste instantie dachten dat wij dat hij gedroomd had. Maar de volgende dag gebeurde hetzelfde. Het bleef zich herhalen, niet dagelijks, maar wel minimaal 4 keer per week en dan alleen ’s avonds in bed.

Misschien was er iets niet goed met één van zijn implantaten? Vinz en Senn zijn doof en ‘horen’ door middel van Cochlear Implantaten (C.I.). We maakten een afspraak om zijn implantaten na te kijken. Alles was goed, zijn implantaten functioneerden goed, alle elektrodes deden het, er was niets aan de hand. Hij had ‘gewoon’ last van tinnitus, waarschijnlijk door overprikkeling van de hoorzenuw.

Treinen in je hoofd

Tinnitus is het horen van ‘schijngeluiden’, die er niet echt zijn, zoals een brom of een piep. Vinz kreeg een extra setting in zijn implantaten waarmee we ’s avonds het horen langzaam konden afbouwen. In een tijdsbestek van 30 minuten werden de implantaten uitgeschakeld, in plaats van in één keer van aan naar uit. De hoop was dat zijn gehoorzenuw hierdoor minder geprikkeld zou worden.

Hij leerde er mee omgaan en wij ook. Als ’s avonds zijn C.I.’s af gingen zei hij tegen zijn oren: “Het horen is nu klaar, jullie mogen rusten.” Jarenlang heeft hij dit ’s avonds gedaan. Jarenlang werd hij geteisterd door deze geluiden die hem soms angstig maakten en lieten schrikken. Ondanks dat hij wist wat het was, waren het hele vervelende geluiden.

Wasmachine

Niet veel later kreeg Senn dezelfde klachten. Hij kwam hij naar beneden om te vragen of de wasmachine uit mocht, maar die stond niet aan. Wij wisten door de ervaring met Vinz meteen waar Senn last van had, hierdoor konden wij het hem direct goed uitleggen. Senn had er in het begin minder last van dan zijn broer; als hij eenmaal in slaap was gevallen dan sliep hij door. Terwijl Vinz steeds wakker werd van de treingeluiden.

Maar dat veranderde. Senn begon ook overdag last te krijgen van tinnitusgeluiden, ddit vond hij heel erg vervelend. Het hinderde hem gedurende de dag en het maakte hem vooral erg moe en overprikkeld. Soms zette hij dan zijn C.I.’s af, wat voor hem lastig is, Senn is niet graag doof. Hij wil juist alles volgen.

Keto eten

Begin 2022 gingen Vinz en Senn keto met mij mee-eten. Dave merkte al snel op dat Senn niets meer zei over de vervelende geluiden. Toen we hem ernaar vroegen zei hij dat de geluiden verdwenen waren. “Fijn he!”, zei hij er met een grote glimlach achter aan. Hij was zichtbaar opgelucht. Vinz was erg blij voor Senn, maar ook wel een beetje jaloers, hij wil ook van die vervelende geluiden af.

Twee weken later kwam Vinz uitgerust beneden: “Mam ik ben al 2 weken niet meer in bij jullie komen liggen”. Terwijl hij dit zei, realiseerde ik me dat het inderdaad al even geleden was dat hij ’s nachts bij ons was gekropen. “Ik denk dat ik mijn geluiden weg heb gegeten”, voegde hij er als grap aan toe. Maar ik denk dat het geen grap is. Blijkbaar is ook hun gehoorzenuw gekalmeerd door dit andere eten!

Delen
BLOG 40 Keto kerst vervolg

BLOG 40 Keto kerst vervolg

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Stuiteren

Senn heeft het kerstdiner op school achter de rug. In de auto vliegen de verhalen ons om de oren over hoe gezellig het was. Hij heeft écht genoten en straalt van oor tot oor. Maar waarom is hij zo druk? Of heeft hij teveel suiker gehad? Bewust vraag ik niks, hoe graag ik het ook wil, maar ik wil geen kruisverhoor op hem afvuren. Als Senn erover wil vertellen is dat goed; als hij er niet over wil vertellen, is dat ook goed. 

Als we eenmaal thuis zijn, de heren zich gedoucht hebben en klaar zijn om naar boven te vertrekken, stuitert Senn nog altijd door het huis heen: “Ik heb nog zoveel energie dat ik nog niet kan slapen”, ik vertel hem dat het toch bedtijd is want morgen is er gewoon weer een schooldag. En dan komt het: “Mam, ik denk dat ik te veel suiker heb gehad.” De ideale gelegenheid voor mij om te vragen wat hij allemaal heeft gegeten.

Onrust

“Heel veel honger had ik niet, de soep vooraf thuis heeft geholpen”, vertelt hij al heen en weer wiebelend van de onrust in zijn lijf. “Ik heb alleen mijn eigen toetje op, warme chocomelk, chocolademousse, cake en eitjes. Ik heb gelukkig geen buikpijn! Ik voel me alleen heel druk.” Dat zijn niet de slimst keuzes natuurlijk, maar hij heeft zijn best gedaan, vertelt hij. We hebben het er nog even over en dan is het echt tijd om te gaan slapen.

Eenmaal beneden horen we boven allerlei geluiden. Na een half uur ga ik kijken. Daar staat hij dan; trainend met zijn kettlebell. “Ik voel me heel onrustig mam, misschien word ik zo rustig?” We spreken af dat hij niet te lang doorgaat. Als ik even later ga kijken ligt hij rustig in bed te lezen. Slapen lukt nog niet maar hij valt vast snel een keer in slaap. Als we zelf naar bed gaan, zien we dat Senn uiteindelijk ook in slaap is gevallen.

Moe

Als ik Senn de volgende dag om 6.30 wakker maak, is hij nog erg moe. Hij kan dat prima verwoorden en de link leggen. “Ik voel me moe en druk tegelijk doordat ik teveel suiker en koolhydraten heb gegeten. Zo voelde ik me eerst altijd, voor ik keto ging eten. Maar gelukkig heb ik vandaag gym!” zegt hij. Ik voel zoveel trots en bewondering dat hij het zo goed voelt, maar nog meer dat hij het kan uitspreken.

Als Senn in de taxi naar school zit is het tijd om Vinz wakker te maken. Hij heeft vandaag zijn kerstontbijt op school. Even twijfel ik of we Vinz wel naar school moeten laten gaan. Hij vindt zulke activiteiten erg lastig door de onrust en de drukte die er dan is. We laten de regie bij hem: hij beslist wat hij wil. Hij wil graag naar school dus maak ik alles voor hem klaar.

Kerstontbijt

Met een gevulde lunchtrommel met daarin een stuk feestbrood (zie foto) en scones en in een apart bakje de aardbeienbavarois en warme chocomelk, met zijn kerstpak aan en de haren in de plooi vertrekt Vinz naar school. Als hij weer thuis komt, zie ik aan zijn snoetje dat het mis is. Eenmaal thuis begint hij te vertellen over deze ochtend. Het ontbijt was gezellig, echter ging het daarna mis. 

Alle klassen waren bij elkaar in een te kleine ruimte. Hij houdt niet van de drukte en voelde zich niet fijn. Hij is toen even apart gaan zitten en voelde zich verdrietig. Daardoor is hij gaan snoepen van de wafels en allerlei lekkers wat er lag. “Het mocht van school, mam.” vertelt hij erbij. Het maakt mij verdrietig. Niet het feit dat hij onverstandig lekkers heeft gegeten, maar wel de reden waarom: om zijn verdriet te sussen.

Troosteten

Ik laat hem weten dat ik het heel verdrietig vind voor hem dat hij zich zo heeft gevoeld en ik geef hem een dikke knuffel, hij kruipt tegen mij aan op de bank en even blijven we zo zitten. We hebben het over ’troosteten’; een onderwerp waar ik zelf helaas ook veel ervaring mee heb. En wat had hij nog meer kunnen doen, in plaats van te gaan eten en dan achteraf spijt hebben omdat hij het eigenlijk niet wilde.

Als het lunchtijd is, heeft hij honger. “Mam het is eigenlijk raar, ik heb zoveel snoep gehad, maar nu heb ik juist méér honger dan anders.” Mooi dat hij dat opmerkt! Bij merkt dat ook zo, vertel ik. Alsof er een soort eetmonster in me wakker gemaakt is.

Trots

Ik ben trots op beide heren. Ze zijn beiden weer ervaringen rijker, ze weten steeds beter woorden te geven aan wat ze voelen en aan wat verkeerd eten met ze doet. Ik ben trots op mijzelf dat ik ze heb losgelaten en niet als waakhond in de gaten heb gehouden en ze niet meteen aan een kruisverhoor heb onderworpen toen ze thuiskwamen.

Ze kregen de ruimte om er zelf over te beginnen en we hebben het er daarna in alle openheid en in verbinding met elkaar over gehad. Zonder oordeel. Dat vind ik belangrijk, ze hebben er tenslotte zelf voor gekozen om ook keto te gaan eten, ze doen het voor zichzelf. Ze doen het niet voor mij. Ondanks alles ben ik heel tevreden over de prachtige, wijze lessen die zijn geleerd.

Delen
BLOG 39 Keto kerst op school

BLOG 39 Keto kerst op school

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Krentenbollen 

Met kerst in het vooruitzicht worden er op de scholen van de jongens gezellige activiteiten georganiseerd. Vinz heeft een kerstontbijt. De bedoeling is dat ze hun eigen gevulde broodtrommeltje meenemen met lekkere dingen voor het gezamenlijke ontbijt. In de brief die we erover kregen, gaven ze als opties; krentenbol, croissant of misschien wel kerststol. Drinken en snoep en koek/cake regelt school (zucht).

De genoemde opties zijn natuurlijk niet onze keuzes; we moeten zelf wat gaan verzinnen. Ik merk dat Vinz keuzestress heeft en bij mij is die niet minder. We bladeren door de boekjes en ik vraag hem wat hij het allerlekkerste vindt. Het wordt aardbeienbavarois uit de zomerspecial, scones uit de ontbijt&lunchspecial, een gevuld eitje en warme chocolademelk uit de startgids! De chocolade melk MOET mee, daar is hij stellig over.

Kerstdiner

Bij Senn op school wordt het ingewikkelder. Daar hebben ze een kerstdiner. Elke ouder van de klas maakt een aantal porties van een gerecht naar keuze. Op deze manier krijgen ze een heus buffet in de klas. Erg gezellig. Senn weet al direct wat hij mee wil nemen, spiesjes met kaas en worst. Hij schrijft dit op de inschrijflijst die in zijn klas hangt waarop wordt ingevuld wie wat gaat maken, zodat er geen dubbele dingen komen.

Omdat het kerst is wil ik de spiesjes wel in kerstsfeer maken. Driftig ga ik op zoek naar kleine uitsteekvormpje in de sfeer van kerstmis. Al snel stuit ik op een leuke set in exact de juist maat. Als ze worden bezorgd ben ik blij verrast; het ziet er zo leuk uit! Senn is minder verrast en vindt het vooral kinderachtig. Ik wil hem laten zien hoe leuk het is, snel maak ik wat kaasjes en worstjes in kerstsfeer.

Kinderachtig

Al snel wordt mij duidelijk dat mijn enthousiasme en blijheid (ik kan door zoiets écht blij worden) niet aanstekelijk werkt en eerder zorgt voor het tegenovergestelde, Senn raakt er zelfs wat geïrriteerd door. “Ik wil geen kaas en worst meer, ik ben ook de enige die dat eet!” weet hij nu ineens zeker. Ik probeer hem nog te overtuigen dat iedereen het lekker vindt, maar er is geen ontkomen aan, hij wil wat anders!

Voorzichtig vraagt hij of ik de chocolademousse voor het kerstdiner wil maken. Als ik positief reageer en aangeef dat hij wel even moet gaan kijken of het al op de lijst staat, zie ik opluchting bij hem. Maar dan blijkt chocolademousse al op de lijst te staan. Als hij van Vinz hoort dat ik voor hem aardbeienbavarois ga maken zie ik glunderende oogjes. “Mam wil je dat voor mij ook maken? Ik weet zeker dat het nog niet op de lijst staat.”

Kerstvormpjes

Ik ben blij dat we er toch uitgekomen zijn. Enthousiast grap ik dat ik de bavarois in kerstvormpjes kan maken. Natuurlijk vindt hij ook dat niets. Ik vind het heerlijk als ze zo hun eigen mening en visie op de dingen hebben, ook al vind ik het jammer van mijn kerstvormpjes. Bij de boer haal ik de laatste verse aardbeien van het jaar. In een andere winkel vind ik leuke bekertjes waar ik de aardbeien bavarois in kan maken.

Als Senn ziet dat ik bekertjes heb gehaald voor de aardbeienbavarois bedankt hij me dat ik geen kerstvormpjes ga gebruiken. Hij is er best gespannen over. Want wat gaat hij zelf eten van het buffet, als niets verder keto is? Zelfs ikzelf zou dit toch nog heel lastig vinden. We bedenken dat het slim is om thuis vast soep te eten. Dan komt hij daar niet met reuzehonger aan.

Samen nemen we het lijstje door met de andere gerechten die worden gemaakt. We bespreken wat de beste (of eigenlijk minst verkeerde) keuzes kunnen zijn. Van mij mag hij gerust ‘verkeerde dingen’ eten, maar zelf wil hij daar voorzichtig mee zijn. Hij weet inmiddels dat zijn lijf daar niet blij mee is en dat hij er echt ziek van kan worden. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat.

Delen
BLOG 38 Een stinkende hond

BLOG 38 Een stinkende hond

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

De taxichauffeur

Senn wordt vandaag thuisgebracht door zijn favoriete taxichauffeur. Eerder schreef ik een blog over hoe Senn de chauffeur uitnodigde om ook met keto te starten. De chauffeur had allerlei gezondheidsproblemen, ik ben benieuwd hoe het nu met hem gaat! Van Senn heb ik al het een en ander terug gehoord over het TheNewFood avontuur van de chauffeur, maar ik ben zelf ook wel nieuwsgierig naar zijn verhaal.

De chauffeur begint meteen enthousiast te vertellen over hoe het met hem gaat sinds hij de aanpak van TheNewFood volgt. Hij voelt zich veel energieker, komt daardoor aan klussen in huis toe die al jaren lagen te wachten. Zijn bloeddruk is elke week lager en hij is ervan overtuigd dat zijn bloeddruk straks weer normaal is. Daarbij is hij ook nog eens ruim 6 kilo afgevallen. Hij ziet er ook zichtbaar gezonder uit.

Burgerbowlsalade

Wat is het mooi om te zien hoe mensen opknappen als ze met TheNewFood starten. Voor mij is dat een cadeautje om daar vanaf de zijlijn naar te mogen kijken. De chauffeur vervolgt met een knipoog: “Nu volg ik de weekmenu’s in de startgidsen nog, maar ik kan niet wachten om Senn zijn favoriete gerechten te gaan proeven.” “Vooral de burgersaladebowl, die kun je makkelijk meenemen onderweg”, vult Senn aan. 

Ik vraag hem hoe het met zijn hond is, die hij nu al een paar maanden alleen maar puur en echt eten geeft. Want de hond was er slecht aan toe en hij wilde hem geen duur dieetvoer geven. Van een hond die constant ernstige oorontstekingen en jeuk had, blijkt hij veranderd te zijn in een gezonde hond zonder jeuk en oorontstekingen. “Als ik dit eerder had geweten, dan had me dat veel dierenartsbezoeken bespaard.”

Charlie

Ik luister met interesse naar hoe zijn hond is opgeknapt sinds hij verse natuurlijke voeding krijgt, want wij zijn aan het modderen met onze Charlie. Sinds hij is gecastreerd lijkt het alsof zijn darmen van slag zijn. Zijn ontlasting wisselt elke keer met vooral veel diarree. Hij is al ontwormd, maar dat heeft niets geholpen. We hebben zijn brokjes aangevuld met een probiotica voor honden, maar ook dat had geen effect. 

Hij is enorm gefixeerd op eten en zeurt er de hele dag om, ook om ‘ons eten’. Het is tegen het irritante aan. Dit had hij voor zijn castratie niet. Het is een bekende ‘bijwerking’ en Charlie spant hierin op het moment de kroon.  De chauffeur raadt me aan het gewoon eens te proberen, kwaad kan het immers niet! “Je moet het eigenlijk zien als TheNewFood manier, maar dan voor je hond”, voegt hij toe met een glimlach.

Vers en puur eten

Het doet met terugdenken aan de keer dat ik het Matty over Charlie had. “Waarom krijgt hij geen verse voeding?” vroeg ze me toen. Ze adviseerde me te stoppen met die fabrieksbrokken. Ik vond dat nogal wat, ook qua kosten. Een zak brokken is goedkoper dan verse voeding. Al heeft hij er misschien minder van nodig omdat het beter voedt. Net als bij ons met keto. Ik was toen nog niet zover.

Charlie loopt die avond weer zenuwachtig heen en weer en staat te zeuren bij zijn bak. En als er dan weer constant een onhoudbare lucht ‘uit hem komt’, heb ik er genoeg van. Dit gaat zo niet langer. Bovendien; dat beestje is ons maatje en hij verdient ook goede, gezonde voeding. Die avond bestudeer ik de pagina over honden en katten op puur en echt eten op de site van TheNewFood. Het voelt goed, we gaan ervoor!

Vleesworst

De volgende dag loop ik met Charlie naar de dierenwinkel om te kijken wat ze daar verkopen aan ‘vleesworsten’. Ze hebben niets op voorraad omdat ze op bestelling leveren. Als ik twee dagen later mijn bestelling afhaal en met de diepvriesworsten naar huis loop ben ik heel nieuwsgierig wat Charlie ervan vindt. ‘s Avonds eet hij gretig zijn bak leeg.

Omdat Charlie last van zijn darmen heeft, hebben we het advies gekregen om hem na het avondeten een konijnenoor met haar te geven. Dit zou zijn darmen goed schoonmaken. ’s Avonds ligt Charlie in zijn mand te smikkelen van zijn konijnenoor. Als ik de volgende ochtend beneden kom merk ik aan zijn doen en laten dat hij hoge nood heeft. Mijn thee moet even wachten, ik neem eerst Charlie mee.

Hoge nood

Hij heeft nog nooit zo hard getrokken aan de riem en we zijn nog nooit zo snel in het bos aangekomen. Hij had duidelijk hoge nood en ik had niet veel later met hem moeten gaan wandelen. De eerste dagen zijn Charlie’s darmen enorm van slag. We maken heel wat meer wandelingen op een dag dan normaal. Na vier dagen merk ik een duidelijke verbetering. We zijn nu twee weken verder. Charlie zijn vacht ziet er stukken beter uit.

Zijn ontlasting ziet er goed uit en hij eet geen gras meer. Hij stinkt niet meer. Maar vooral: de onrust die hij kon hebben is verdwenen. Hij is nog steeds erg gefixeerd op eten, maar nu op zijn eigen eten. Zodra hij ziet dat ik zijn bak pak, zit hij er al klaar voor met de nodige druppels kwijl die uit zijn mond druppen. Als zijn eten op is, dan is het op en is het goed. Hij blijft niet meer staan zeuren. Dit werkt dus echt! Hij blij, wij blij!

Delen
BLOG 37 Een keto kerstboom

BLOG 37 Een keto kerstboom

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

De boom optuigen

Voorgaande jaren zetten wij de kerstboom 6 december, de dag na Sinterklaas. Dit jaar doorbreken we die traditie en zetten we de boom al een dag voor Sinterklaas op. Dat komt beter uit omdat we dan allemaal thuis zijn. De dozen heb ik al achter ‘het schot’ op zolder weggehaald en het naar beneden brengen mag Dave doen. De heren zetten samen de kerstboom in elkaar en ik ben ondertussen nog wat aan het knutselen.

Als de boom klaar is hoor ik van beneden: “Mam, de lampjes en ballen kunnen erin!” Ik vind het altijd gezellig om dit samen met ze te doen, deze keer is Dave ook van de partij omdat het weekend is. Als wij met de lampjes en ballen bezig zijn, heeft hij ondertussen de lege dozen alweer op zolder gezet. Er hangt een gezellige kneuterige sfeer, buiten is het koud, binnen is het warm en gezellig.

Zo vol mogelijk!

Wij willen onze boom altijd zo vol mogelijk hangen! Met veel kerstballen erin, minstens aan elke tak één. Bal voor bal hangen we ze erin, aan sommige ballen zitten mooie herinneringen die opgehaald worden, zoals de kerstballen die de heren ooit zelf hebben gemaakt op school of thuis. Als de kerstboom staat te schitteren in de huiskamer ontbreekt er nog iets in de boom, het zorgt voor wat verwarring bij Vinz en Senn. 

“Mam, we kunnen geen chocolaatjes in de boom hangen”, merkt Senn teleurgesteld op. Vinz vult hem aan: “Dat vind ik wel écht jammer, ik keek er altijd zo naar uit om een chocolaatje open te mogen maken.” Elk jaar als we de kerstboom gingen zetten hingen we er ook chocolade in. Ze mochten dan elke dag iets pakken. Op sommige dagen zelfs wat meer, ik vulde de chocolaatjes in de boom dan steeds weer aan.

Chocolaatjes en snoep

Ik realiseer me op zulke momenten weer hoe vaak ze een ‘beloning’ kregen in de vorm van snoep, chocolade en ander ongezond lekkers. Alsof Vinz mijn gedachtes aanvoelt, merkt hij op: “We snoepten toen wel héél veel, eigenlijk mis ik het niet eens.” Dit gaat Senn te ver: “Maar Vinz, net zei je nog dat je het jammer vindt dat er geen chocolaatjes in kunnen hangen.”

Senn denkt even na en na een korte stilte vult hij aan: “Het zijn niet de chocolaatjes wat ik jammer vind, oké ja misschien toch wel een beetje, maar vooral de spanning en het gevoel wat ik erdoor kreeg. Het was altijd zo leuk omdat we iets mochten pakken.” Vinz is het met hem eens. Ik begrijp dat ze het jammer vinden, ik vind dat zelf ook best wel. Kunnen we het anders oplossen?

Kaas en worst

We denken hardop na over andere traktaties die we in de boom kunnen hangen. Ze komen met allerlei ideeën, zoals spiesjes met kaas en worst. Maar zal Charlie daar vanaf blijven? Of komkommer figuurtjes, maar die blijven niet lang goed, hangend in de boom. Zakjes met nootjes misschien? Dat trekt de jongens helemaal niet. Het is lastig, we komen er niet uit. Want eigenlijk moet het ook wel extra feestelijk zijn.

Misschien toch iets van chocolaatjes, maar dan zelf gemaakt? Ik ben bang dat dat niet gaat werken, de bonbons uit de kerstspecial zijn heerlijk, maar die zullen gaan smelten in de boom. Cakejes dan misschien? Ik weet ook niet hoe lang dat goed blijft. Misschien moeten we helemaal afstappen van iets eetbaars en gaan voor kleine verrassingen? De jongens reageren enthousiast, maar ik merk dat ze toch teleurgesteld zijn.

Een boom vol verrassingen

’s Avonds kruip ik achter de laptop op zoek naar suikervrije kerstchocolaatjes. Ik bestel een doosje prachtige suikervrije kerstchocolaatjes. Het voelt goed. Vroeger kocht ik ladingen lekkers met kerst, het kon niet op. Dit jaar kies ik hier heel bewust voor. Als de chocolaatjes een paar dagen later binnen zijn, hang ik ze met heel veel plezier in de boom. Daarna ga ik op zoek naar het mooiste papier wat ik in huis heb.

Ik vouw er kleine envelopjes van met in elk een leuke activiteiten of verrassing, zoals langer opblijven of een filmavond. Nu kunnen ze door de week elke dag een envelopje kiezen en in het weekend mogen ze een chocolaatje. Als de jongens uit school komen zijn ze door het dolle heen, ze stuiteren rond de boom… Dít is nog leuker dan een boom vol snoep! Ik denk dat een nieuwe traditie is geboren die in onze huidige leefstijl past.

Elke dag feest

De jongens zijn wel verbaasd dat ze deze chocolaatjes ‘mogen’ nu ze keto eten. Ik leg uit dat het voor hen wel kan, maar ook niet meer dan eentje per dag. Er zitten meer koolhydraten in dan in zelfgemaakte chocolaatjes. Ikzelf zal de kerstchocolaatjes niet eten. Want ook al zijn ze suikervrij en redelijk keto, ik zou het niet bij eentje kunnen laten. Ik wil dan meteen meer, heel veel meer. Dan zou de boom snel leeg zijn.

Ik ben erg benieuwd hoe dit voor de jongens ‘uitpakt’. Kunnen zij dit wel? Vroeger was het ‘altijd feest’, met elke week, elk weekend, soms elke dag ‘iets lekkers’. Raar eigenlijk dat dat er zo ingeslopen was bij ons, net als bij veel anderen. Het voelt fijn om nu alleen iets speciaals te doen als het écht feest is. 

Delen
BLOG 36 Eten en voetbal

BLOG 36 Eten en voetbal

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Overvloed

Alles draait op dit moment om voetbal. Bij ‘de mannen’ althans. Ik vind het leuk om bij de wedstrijden van Senn te zijn, maar voetbal kijken op tv, daar heb ik echt niets mee. Normaal was ik altijd van de catering tijdens voetbal. De tafel stond vol met lekkers: allerlei snacks, pizza’s en zoetigheid. En zodra er lege schalen waren, vulde ik die weer aan. Bij van die grootse voetbalwedstrijden op tv hoorde heel veel ongezond eten.

Dat gaan we nu natuurlijk anders doen.  Vasthouden aan gezond keto vraagt om steeds de juiste keuzes maken. Vooruit denken. Ik maak daarom elke week een planning. Dat is mijn houvast. Het menu voor deze week had ik al klaar voor ik in de gaten kreeg dat er voetbal zou zijn. Ik merk dat ik toch een beetje in paniek raak van het idee dat ik dat helemaal om moet gooien. Dus ik ga niets omgooien heb ik besloten.

Pauzeknop

Maar dan komt Senn naar me toe. “Mam ik maak me druk. Nederland moet elke keer om 17 uur voetballen, dan zijn ze aan het voetballen als wij MOETEN eten.” Hij kijkt er enorm teleurgesteld bij. “We kunnen de televisie op pauze zetten als we eten,” stel ik hem gerust, “en dan kijken jullie na het eten gewoon verder!” Ik vind het zelf een prachtige oplossing.

De mannen vinden het niets en Dave grijpt in: “We gaan die wedstrijden helemaal niet op pauze zetten, toch Senn? We gaan gezellig voor de televisie eten en ondertussen de wedstrijd kijken.” Senn is opgelucht en roept “Hé pap, high five!” Senn is gerustgesteld, maar voor mij voelt het toch anders. Daar gaat mijn plan. Voor morgen staat nasi met saté op het menu en dat eet toch niet fijn op de bank, bedenk ik me.

Hulp

Dave ziet dat ik het er moeilijk mee heb. Hij komt naar me toe en zegt dat ik me te druk maak om niets. Dat het allemaal wel goed komt. Ik weet dat hij gelijk heeft, maar schakelen met eten vind ik lastig. Voor mijzelf werkt het het beste als het allemaal duidelijk en voorspelbaar is. Daarom maak ik juist de schema’s! Zodat ik een leidraad, een houvast heb voor mijzelf. Zodat ik niet ‘per ongeluk’ de mist inga.

Ik deel mijn zorgen met Dave en hij oppert: “Zal ik dan het denkwerk voor je doen? Ik heb morgen wel zin in groente-roomsoep met de kaascrackers die je er altijd bij maakt. Dat kan ook heel goed op de bank. En volgende week spelen ze ook tijdens het eten, misschien kun je daar al rekening mee houden?” zegt hij met een knipoog. Schoorvoetend ga ik akkoord met de soep, al irriteert het me allemaal wel.

Een nieuw plan

Het moet niet gekker worden, denk ik. Mijn weekschema maken aan de hand van het speelschema van het WK…. Ik zet me over mijn boosheid heen en pas mijn planning aan. Morgen eten we de groente-roomsoep uit de soepspecial (Dave zijn favoriete soep) en de snelle zaden/pitten crackers uit de startgids. Die vinden ze ook allemaal heerlijk. Ik maak voor op de crackers nog een eiersalade en een makreelsalade bij. 

Als ik een dag later in de keuken sta om de soep te maken voel ik toch weer irritatie/boosheid opkomen. Ik stop met koken, pak Charlie zijn riem en ga met hem naar buiten. Ik moet eerst weten voor mijzelf waar die gevoelens vandaan komen, wat er ‘onder zit’. Zittend op een bankje buiten sluit ik mijn ogen en laat ik de gebeurtenissen van de afgelopen dagen nog eens langskomen. Wat is er eigenlijk aan de hand? 

Onzeker

Ik voel dat mijn boosheid vooral te maken heeft met mijn eigen onzekerheid. Bang om toch weer de weg kwijt te raken. Ik kan van dit soort situaties best nog wel in paniek raken. Ik wil echt nooit meer terug naar hoe het ging met eten, terug naar hoe ik was, hoe ik eruit zag, hoe ik me voelde; dat wil ik echt nooit meer meemaken. Dat weet ik heel zeker. En dan voel ik de enorme pijn en het verdriet van toen opkomen.

De tranen stromen over mijn wangen. Dat was het dus. Wat zit daar nog veel schaamte, onzekerheid en verdriet. Ik laat het er allemaal even zijn terwijl ik steeds harder moet huilen. Als ik voel dat het wat rustiger is in mij haal ik een paar keer diep adem en richt ik me op mijn ademhaling. Drie tellen in, drie tellen vasthouden, drie tellen uitademen en drie tellen vasthouden. Na een paar minuten voel ik me een heel stuk beter.

Ruimte 

Als ik terug ben en een kop thee heb gedronken, ga ik weer verder met het eten. Nu met een ander gevoel. Ik geniet, want nu maak ik ook allerlei lekkers, maar nu gezond lekkers! Als het WK begint serveer ik de mannen hun soepje met de crackers erbij. Ze genieten van hun eten, maar ook van het voetballen. Senn is tevreden en stelt meteen voor dat we bij de volgende wedstrijd van Nederland snert eten met een spekpannenkoek.

Ikzelf geniet vooral van het feit dat de tafel niet afgeladen vol staat met allerlei ongezonde dingen. Ik geniet er ook van dat ik vandaag mijzelf de ruimte heb gegeven om naar binnen te gaan. Om te onderzoeken wat er werkelijk aan de hand was, waar die irritatie vandaan kwam. In plaats van gewoon door te gaan en mijn gevoelens weg te duwen. In gedachten geef ik mijzelf een schouderklopje en voel ik me trots. 

Delen
BLOG 30 Bijna beroemd

BLOG 30 Bijna beroemd

Zangeres Jannet Bodewes (55) startte in 2020 met de aanpak van TheNewFood en viel 35 kilo af. Ook haar gezondheid verbeterde enorm. Sindsdien wil ze nooit meer anders. Naast zingen houdt ze erg van schrijven. Jannet vertelt wekelijks over haar slanke keto-leven.

Jij bent Jannet Bodewes!

Ik grap regelmatig dat ik best een beroemde zangeres wil worden, maar tot nu toe schoot dat niet op. Natuurlijk word ik af en toe herkend. En dan vaak op onverwachte momenten. Zo stond er ooit een stand van een goed doel in de supermarkt waar mijn oudste zoon destijds werkte.
Toen ik daar na het afrekenen een praatje ging maken, zat één van de medewerkers me vol ongeloof aan te kijken.

“Jij bent Jannet Bodewes,” stamelde hij. “Ik heb jouw cd’s en ik volg je op social media!” Hij draaide zich om naar zijn collega’s en vertelde hen trots over mijn contract bij een platenlabel in Nashville en dat ik al twee keer de prestigieuze Europese Country award had gewonnen. Ik werd er verlegen van. En ondanks mijn trouwe volgers is het me nog niet gelukt om echt beroemd te worden. Alhoewel…

Blogger

Vorige week moest ik met Sem naar een mentorgesprek. Na afloop zei Sem: “We gaan even kijken of mijn stagebegeleider er is, want ze is fan van jou.” “Fan van mij? Houdt ze van countrymuziek?” Sem kijkt me verbaasd aan. “Nee joh, ze is fan van je blogjes bij TheNewFood.” We lopen het kantoor van de stagebegeleider binnen en Sem kondigt met enige trots aan: “Kijk, ik heb mijn moeder mee!”

De stagebegeleider is helemaal enthousiast! “Oh, wat leuk om je nu eens in het echt te ontmoeten. Toen ik voor het eerst contact met je had en je foto zag op WhatsApp, dacht ik gelijk al: die ken ik ergens van, maar waarvan? Na een gesprekje met Sem viel het op z’n plek: jij blogt bij TheNewFood! Ik volg al je blogjes en vind het zo geweldig, het geeft me vaak weer dat steuntje in de rug.”

Mag niet van Matty

Ik vind het op mijn beurt weer geweldig te ontdekken dat ze steun vindt in mijn blogjes en dat mijn enthousiasme aanstekelijk werkt. Nou loop ik wel eens te grappen dat ik graag BN´er wil worden en dat als dat met de muziek niet lukt, dit dan maar met succes met TheNewFood moet zijn. Maar nu lijkt dat er nog serieus op ook! 

We praten wat over koolhydraatarm/keto eten en mijn blogs. Ze vindt Sems uitspraak “Mag niet van Matty”, die regelmatig in mijn blogs terugkomt, ook erg grappig. Ze vertelt dat de aanpak bij haar ook goed resultaat geeft, maar dat ze het een beetje heeft laten versloffen. “Ik moet het echt weer serieus oppakken! Ik heb bijna alle boekjes en ik vind het allemaal heerlijk!”

Plan vooruit!

Ze vraagt of het me lukt om op gewicht te blijven. Ja, dat lukt me prima. Ik schommel een klein beetje, maar die paar kilo meer of minder maakt me niet veel uit. Ik ben vooral zo blij met de rust in m’n buik en met zoveel energie. Het geheim zit hem er wat mij betreft in dat ik heb besloten dat ik altijd zo wil eten. Zo kom ik ook nooit voor de keuze te staan om het een keertje niet te doen, met het gevaar dat ik de weg kwijt raak.

Ik adviseer haar ook om ervoor te zorgen dat je niet voor verrassingen komt te staan. “Plan vooruit!” En dat spreekt haar wel aan, ze vertelt gelijk enthousiast dat ze normaal wel ‘van het plannen is’. Het gesprek motiveert haar om het weer op te pakken. Onderweg naar huis stel ik aan Sem voor dat we haar de nieuwe weekmenuplanner cadeau doen. Na alles wat ze voor Sem heeft gedaan, is het leuk om iets terug te kunnen doen!

Delen
Effect ‘oervoeding’ bewijzen is lastig

Effect ‘oervoeding’ bewijzen is lastig

Onderzoeker Esther Nederhof ondervond zelf wat puur en echt eten met je kan doen en wilde hier wetenschappelijk onderzoek naar doen. Dat werd een lange ‘strijd’ die ze uiteindelijk verloor. Tegenwoordig houdt ze zich bezig met het coachen van mensen in haar boerderij in Norg. Ook schrijft ze over haar ervaringen, op haar eigen blogsite. Meer informatie over Esther lees je hier. 

Regelmatig krijgen we te horen van onze arts/diëtist/leefstijlcoach dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat puur en echt eten jouw klachten zou kunnen verminderen. Wat doe je dan? Vertrouw je op je arts of toch op de verhalen die je leest en hoort? Albert Einstein zei ooit: “Als je moet kiezen, luister dan naar ervaringen, niet naar de wetenschap.” En dat vat ook mijn standpunt goed samen. In dit artikel beschrijf ik, hoe ik, als onderzoeker, tot die conclusie ben gekomen. En wat het eigenlijk betekent, dat ergens geen wetenschappelijk bewijs voor is.

Minder hoofdpijn

Eind 2012 kwam ik voor het eerst in aanraking met puur en echt eten (Paleo, low-carb, keto, ik veeg het nu even op één hoop). Ik werkte toen als onderzoeker in Tucson, Arizona. Het idee sprak mij onmiddellijk aan en na wat Googelen probeerde ik het meteen uit. En ik was direct onder de indruk.

Ik had nooit de link gelegd tussen voeding en hoofdpijn (ja, misschien met chocolade en varkensvlees), voeding en buikpijn/ opgeblazen buiken (hoe naïef kun je zijn?) en tussen voeding en vermoeidheid (borstvoeding geven aan een peuter die altijd vroeg wakker is, kost nu eenmaal veel energie). Ik was écht stomverbaasd: minder hoofdpijn, een prettiger buik en meer energie.

Voeding en depressie

Terug in Nederland kreeg ik de kans om een deel van mijn onderzoekstijd te besteden aan onderzoek naar voeding en depressie. Ook op het gebied van depressie was ik onder de indruk van de verhalen die ik hoorde, en depressie was nu eenmaal het onderzoeksonderwerp van de vakgroep waar ik werkte. Omdat ik het belangrijk vond mijn kennis te delen met échte mensen, begon ik mijn blog ‘Voeding en Psyche’ en richtte ik de Ancestral Health Stichting op. The New Food is al vanaf het eerst symposium trouw sponsor.

Op mijn blog probeerde ik eerlijk en open te schrijven over het onderzoeksproces. Welke ideeën heb je? Met wie werk je samen? Hoe probeer je dat te financieren? Tot mijn leidinggevende mij adviseerde alleen nog te schrijven over successen, om mensen die mijn onderzoek moesten beoordelen een positief beeld te geven. Vooral het gefinancierd krijgen van onderzoek was een probleem.

Geld voor onderzoek

Het is altijd al lastig om aan geld voor onderzoek te komen, maar door de manier waarop de wetenschap georganiseerd is, is het vrijwel onmogelijk om onderzoek naar puur en echt eten erdoor te krijgen.

Ten eerste wordt dubbel blind, placebo gecontroleerd onderzoek gezien als de enige goede manier. Onderzoeksleider en deelnemer weten dan beide niet wie de werkzame stof en wie een nepmedicijn krijgt. Met onderzoek naar pure, echte voeding gaat dat natuurlijk niet. En zo wordt het heel lastig om geld te vinden voor onderzoek naar puur en echt eten ofwel oervoeding. Het wordt niet als goed onderzoek gezien, terwijl ik heel goed kan uitleggen waarom de resultaten juíst bruikbaar zijn in de praktijk.

Ten tweede heb je te maken met persoonlijke overtuigingen van de mensen die onderzoeksvoorstellen moeten beoordelen. En voeding is een gevoelig onderwerp. Iedereen heeft een mening. Niemand wil ongelijk krijgen. Daardoor zijn mensen die zelf geen ervaring hebben met oervoeding, en geen verhalen van anderen gehoord hebben, moeilijk te overtuigen. Ik kreeg het althans niet voor elkaar.

Dat alles schriftelijk gaat, maakte het voor mij ook moeilijk. Als onderzoeker kreeg ik nooit de kans in gesprek te gaan met mensen die mij ideeën moesten beoordelen. Ik kreeg nooit de kans om een patiënt die zichzelf genezen had met oervoeding in gesprek te laten gaan met hen. En dat vinden onderzoekers normaal. Zo gaat dat altijd.

Hobbels op mijn weg

Ondertussen bedacht ik een aantal manieren om onderzoek te doen waar ik geen geld voor nodig had. Én ik vond uiteindelijk toch geld voor een groot onderzoek. En dan zijn er weer flinke hobbels te nemen. Die hobbels waren te hoog voor mijn onderzoeksprojecten.

Bij het grote onderzoeksproject vonden de mensen die moesten beoordelen of het onderzoek verantwoord was bijvoorbeeld dat alle deelnemers eerst door een arts gezien moesten worden. Terwijl we juist gewone mensen wilden, geen depressieve patiënten. We hebben daar uiteindelijk meer dan 100 pagina’s over volgeschreven, maar ze bleven het onverantwoord vinden.

Onderzoek dat al wel was goedgekeurd door die commissie, werd dan weer door beoordelaars van het artikel onverantwoord gevonden. Zelfs al vond de Medisch Ethische Toetsingscommissie het wél verantwoord. Dat was trouwens dezelfde commissie die het grote onderzoek níet verantwoord vond. Nou, ik begreep het niet meer. Mijn conclusie is, dat het mij niet lukte om onderzoek naar het effect van puur, echt eten op depressie erdoor te krijgen. Daarvoor is het systeem té conservatief.

Niet bewezen

Het lukte mij uiteindelijk dus niet om ervoor te zorgen dat het effect van puur en echt eten op depressie wetenschappelijk werd bewezen. En ik ben niet de enige voor wie dat zo werkt. Met wie je ook spreekt, álle onderzoekers bevestigen dat het heel erg lastig is om onderzoek te doen naar het effect van puur en echt eten. En daardoor is er te weinig wetenschappelijk bewijs voor puur en echt eten. 

Wanneer jouw behandelaar zegt dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat puur en echt eten jouw klachten kan verminderen, bedoelt hij/zij dus eigenlijk dat er geen of nog heel weinig onderzoek naar gedaan is.

Inmiddels heb ik zelf mijn conclusies getrokken. Na een burn-out heb ik besloten niet terug te keren naar de wetenschap, maar mijn wetenschappelijke kennis en ervaringen te delen met échte mensen. Met iedereen die meer wil weten. Ook met jou! 

OVERZICHT ALLE ARTIKELEN

 Je kunt hier ook zoeken op de site:

Delen
BLOG 35 KETO streamers

BLOG 35 KETO streamers

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Veel geld

Vinz en Senn kunnen urenlang op Youtube filmpjes kijken waarin iemand Fortnite aan het spelen is. Ik heb nooit goed kunnen begrijpen wat ze er leuk aan vinden, maar ze zijn er helemaal weg van. En nu willen ze zelf ook streamer worden met filmpjes waarin ze gamen, want “dan verdien je veel geld.” weet Vinz. De Youtube kanalen die ze volgen worden heel vaak bekeken en dat levert geld op. 

De jongens zijn heel serieus als ze roepen dat ze game-streamer willen worden. Samen hebben ze al een heel plan gemaakt, inclusief zolderverbouwing. Ze gaan eerst starten met een TikTok-kanaal. Dave en ik vinden het maar niks dat ‘live gamen’. We hebben er met zijn vieren hele gesprekken over. Als ouders blijven we bij ons standpunt: ze gaan zichzelf niet al gamend filmen.

Wij mogen niets!

De jongens zijn teleurgesteld dat hun plan niet door kan gaan: “We mogen ook niks!” moppert Senn. Ik ben het daar niet mee eens, ze mogen toch echt een heleboel. En ze mogen ook best een eigen TikTok kanaal beginnen, maar wij vinden een kanaal over gamen niet een goed idee. Wij vinden dat hun kanaal het dan wel echt ergens over moet gaan en een toegevoegde waarde moet hebben. 

Vele opties worden besproken, van hele onschuldige dingen naar onderwerpen die net op de grens zijn. Van elk idee vinden wij wel wat. Het zorgt bij Vinz en Senn voor irritatie, zelf vinden ze het natuurlijk stuk voor stuk geweldige ideeën en ze zien zichzelf al rijk en beroemd worden en truien, shirts en petten met hun naam erop verkopen. Ik adviseer ze om er nog eens rustig over na te denken. 

Eureka

En dan ’s avonds om tien uur staat Senn ineens beneden. “Mam, ik weet het!”, komt er enthousiast uit. “Ik wil keto recepten filmpjes maken en dat wij recepten uit de boekjes maken en ze filmen.” Hij is er helemaal vol van. “Zo kan iedereen zien dat het echt niet moeilijk is en dat je je zoveel beter gaat voelen.” Ik ben enthousiast:  “Geweldig plan Senn, morgen gaan we het erover hebben, maar nu eerst slapen.”

Senn gaat weer naar boven, maar hij kan niet slapen van de opwinding. De volgende ochtend deelt hij zijn idee met Vinz. Die vindt het een geweldig idee en wil met de frika’s gaan beginnen: “Morgen heb ik een studiedag, dan kan ik het eerste filmpje maken.” Senn vindt het goed: “Als ik maar mag proeven als ik uit school ben.” Samen praten ze verder over hun ideeën en wat ze allemaal willen gaan maken.

Keto TikTok

Samen kletsen ze verder over hun Keto TikTok kanaal en wat ze er allemaal op willen gaan zetten. Ik vind dit zo leuk om te zien, eindelijk hebben we een onderwerp gevonden waar we allemaal achter staan en dat ik zelf ook leuk vind om samen met hen mee aan de slag te gaan. De grootste ideeën worden opgeschreven in een speciaal schrift. Genoeg ideeën, genoeg informatie om te delen.

Als de jongens naar school zijn, duik ik in de wereld van TikTok. Want ik zal ze er wel bij moeten helpen en ik weet er helemaal niets van af. Ik maak wat proeffilmpjes met Charlie als model. Het is even zoeken hoe alles werkt, maar uiteindelijk lukt het me sneller dan verwacht. Ik voel me ineens een hele hippe 40-plusser. 

Script

Voordat we de volgende dag aan de slag gaan, bespreek ik met Vinz het ‘script’ voor het eerste filmpje. Vinz komt met het idee om alle ingrediënten van tevoren klaar te zetten in de juiste hoeveelheden, zodat hij het alleen maar erbij hoeft te doen.  “Wegen is niet zo interessant om te filmen,” weet hij. Samen nemen we het recept door en zetten alles klaar. “Nu kunnen we beginnen!” roept Vinz enthousiast. 

Gedreven als een echte pro gaat hij aan de slag met het maken van de frika’s. Ondertussen geeft hij mij veel tips over hoe ik het beste kan filmen. Na afloop zetten we samen alle kleine stukjes film in elkaar tot één geheel. Vinz is tevreden en trots op het resultaat. “Nu kan iedereen zien dat het gewoon te doen is.” We zetten het filmpje online, maar delen het nog niet. 

Trots

Als Senn komt binnenvallen uit school staan een frika en een trotse Vinz hem op te wachten. Senn krijgt niet eens de kans om rustig te proeven of Vinz vraagt al: “En? Is het lekker Senn?” Senn geniet zichtbaar, hij is onder de indruk!  “Vinz, het is heerlijk, nu kun jij voortaan altijd de frika’s maken.” bedenkt hij meteen. En natuurlijk is Senn heel erg benieuwd naar het eerste filmpje. Dat is vanaf nu te vinden op TikTok!

@delieropbroers Koolhydraatarm frikandel maken, volledig keto! Wij vinden ze lekkerder dan een 'gewone' frikandel en ook nog eens gezonder. Recept van #thenewfood https://thenewfood.nl/frika-frikandel/ #ketogeen #keto #koolhydraatarmerecepten #thenewfood ♬ dance(256762) - TimTaj

Delen
Jhon valt moeiteloos 40 kilo af

Jhon valt moeiteloos 40 kilo af

RUIM 40 KILO AFGEVALLEN EN VEEL GEZONDER EN FITTER!

Jhon (64) werd steeds zwaarder en afvallen lukte hem maar niet. Tot hij bij Hartpatiënten Nederland een artikel tegenkwam over TheNewFood. Omdat hij steeds meer last kreeg van zijn gewicht wilde hij dit proberen. Jhon raakte zo ruim 40 kilo kwijt zonder ook maar een dag honger te hebben gehad. Onlangs stond Jhon zelf met zijn prachtige verhaal in het blad van Hartpatiënten Nederland! De link naar dat interview staat onderaan dit artikel. 

Een echte bourgondiër

“Ik woon samen met mijn vrouw Toos in het gezellige Noord-Brabant. Wij zijn de trotse grootouders van twee prachtige kleinkinderen. Vanaf het moment dat ik een kantoorjob kreeg bij defensie (rond 1996) worstelde ik met mijn gewicht. Het bourgondische leven was geen goede combinatie met het zittende bestaan.

Maar de gewichtstoename ging geleidelijk aan, je hebt het niet echt in de gaten en kijkt er wellicht ook onbewust een beetje van weg. Ik zweefde toentertijd altijd rond de 110 kilogram en ondervond daarbij geen fysieke problemen. Sinds 2015 ben ik met FLO (een soort van vervroegd pensioen) na jaren als beroepsmilitair gewerkt te hebben bij de Koninklijke Luchtmacht, vanaf toen ging het echt mis met mijn gewicht.

Verschillende afvalpogingen

“Na mijn “pensioen” ging het echter sneller. Ik hoefde geen sporttest meer te doen en ging lekker door met mijn bourgondische leefstijl. Een van mijn lijfspreuken was altijd, “Ik drink alleen bier als er voetbal op tv is.” En met het huidige drukke voetbalschema en een abonnement op ESPN is er dagelijks voetbal op tv en dan had ik daar ook graag een zak dry-roasted pinda’s bij. Eindresultaat maar liefst 131,5 kilogram!

In het verleden had ik al meerdere afvalpogingen ondernomen, zoals het ziekenhuis dieet, Modifast en Weightcare met slechts een tijdelijk of zelfs geen resultaat. Alsof het zo moest zijn, stond er op dat moment in de Hartbrug (een blad van de Hartstichting) een artikel, gewijd aan koolhydraat-arm eten van TheNewFood. “Als het daarin staat, dan moet het goed zijn.”, zei ik hoopvol tegen mijn vrouw.”

TheNewFood kwam op het juiste moment 

“In augustus 2021 besloten wij samen met onze dochter en schoonzoon de volgende zomer gezamenlijk met de kleinkinderen op vakantie te gaan naar Hongarije. Ik zei tegen mijn vrouw, “Dan ga ik nu echt wat aan mijn overgewicht doen, want ik wil dan wel graag gewoon overal aan mee kunnen doen. De vakantieplannen waren voor mij de trigger om het “probleem” nu eindelijk echt aan te pakken.

TheNewFood is voor mij de handreiking geweest die ik op dat moment nodig had. Het is in mijn beleving geen dieet maar een andere wijze van eten en leven. Vanaf de eerste dag dat we ermee begonnen zijn heb ik werkelijk geen dag honger gehad. Sterker nog, ik zei tegen mijn vrouw, “Weet je zeker dat ik dat allemaal mag eten?”, waarop ze dan zei, “Jazeker, je mag eten tot verzadiging.” Mijn vrouw at met mij mee.”

De dikke en de dunne

“We hebben toen ook foto’s gemaakt die ik op m’n computer heb opgeslagen in het mapje “De dikke en de dunne” omdat mijn vrouw het niet echt nodig had om af te vallen. De weegschaal heb ik weinig gebruikt. Ik stond er liever maar één keer per twee maanden op: het is veel leuker om te constateren dat je weer kilo’s bent kwijtgeraakt. Die weegschaal heb je ook niet nodig want je voelt je al snel stukken beter in je vel zitten.

Zelf heb ik de weekmenu’s in de beide startgidsen zo’n drie keer herhaald. Heel soms vervingen we gerechten door een ander gerecht uit één van de andere boeken, zoals aangegeven in de startgids. Het is ook prima te combineren met uit eten gaan. Zo was ik onlangs met de kleinkinderen naar een pannenkoekenhuis en daar hebben ze voor mij gewoon eieren gebakken met geroosterde gyros als topping.”

Ruim 40 kilo kwijt 

“Mijn streefgewicht was eerst 100 kilogram. Het ging echter zo goed dat ik het streefgewicht heb bijgesteld naar 90 kilogram en eind mei was het zover. Ik had de 90 kilo bereikt. Met mijn lengte van 1.78 zou ik eigenlijk nog een kilo of 10 kwijt moeten, maar ik vind het nu wel genoeg. Nou ja, ik wil nog naar de 88 kg om een buffertje te hebben naar de 90 kilo want dat is voor mij nu het maximum.

Sommige mensen denken dat ik met het bereiken van mijn streefgewicht ook stop met het programma van TheNewFood. Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. De boeken van TheNewFood staan boordevol goede en smakelijke gerechten en bovendien voelen mijn vrouw en ik  ons prima bij deze aanpak en zijn wij helemaal gewend aan deze nieuwe leefstijl en manier van eten.”

Moeiteloos gewicht verliezen

“Eigenlijk is het onbeschrijfelijk hoe ik mij nu voel. Ik voel me gezonder en fitter. En natuurlijk een stuk mobieler; ik heb geen instappers meer nodig want ik kan mijn eigen veters weer strikken! Het meest verrassend is, dat het zonder enige moeite is gelukt. Zo heb ik geen extra inspanningen (fitness, sporten o.i.d.) gedaan om het streefgewicht te bereiken.

Mijn vrouw moest in de winkel wel even zoeken naar de juiste ingrediënten en etenswaren door op de verpakkingen naar het aantal koolhydraten te kijken, maar daar was ze snel aan gewend. Ik heb nooit het idee gehad dat ik een dieet volgde. Het voelde meer als een andere levensstijl. Bij een dieet mag je zoveel niet. Nu mocht ik bijvoorbeeld gewoon een halve worst eten, of een steak. Gewoon heerlijk eten.”

Interview hartstichting

“Onlangs heeft Hartpatiënten Nederland mij geïnterviewd en zo stond ik met mijn eigen verhaal in hun blad en op hun site. Ik ben er heel erg trots op en ik ben blij dat ik zo ook weer anderen op weg kan helpen! Iedereen die wil afvallen of een gezondere levensstijl wil nastreven zeg ik:  Bestel de boeken/recepten van TheNewFood, niet nadenken, gewoon doen. Succes gegarandeerd!”

Het interview met Hartpatiënten Nederland is hier te downloaden

 

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

OVERZICHT ALLE ARTIKELEN

 Je kunt hier ook zoeken op de site:

Delen
BLOG 34 Dikke vriendinnen

BLOG 34 Dikke vriendinnen

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Verslaafd aan eten

Ik was 16 toen ik Mieke leerde kennen. Allebei waren we verzeild geraakt in een roerige tijd. Vanaf dag één dat we elkaar zagen, hadden we een klik. We dachten vaak hetzelfde en dat doen we nog steeds. We hebben aan één blik genoeg. We stonden hetzelfde in het leven en hadden dezelfde struggles en moeilijkheden. Beiden waren we ook verslaafd aan eten.

We hebben samen heel wat tochten naar de supermarkt gemaakt om van ons geld allerlei lekkers te kopen; cola, chips, chocolade, koekjes en snoep. Tijdens de ritten naar de supermarkt stopten we op de terugweg om met al ons gescoorde lekkers te gaan picknicken. We genoten van deze momenten. Het zorgde voor nog meer verbinding tussen ons. 

Uit het oog

Toen gebeurde er iets waardoor ik haar van de één op de andere dag kwijtraakte. Er was geen contact meer en we verloren elkaar uit het oog. Pas drie jaar geleden vonden we elkaar weer terug via Facebook. We spraken af elkaar weer te zien en waren eerst voorzichtig aftastend of we beiden nog wel dezelfde waren. Al snel voelde het weer net zo vertrouwd ‘als toen we 16 waren’. We pakten al snel onze oude gewoontes op.

Bij gezelligheid hoort eten en zonder eten is het niet gezellig, was ons motto. We aten al snel weer veel, heel veel, als we samen waren. We propten onszelf vol, zonder schaamte konden we los gaan. We lachten heel wat af ondertussen. Niemand deed ons iets. Wij konden samen de wereld aan, wij voelden ons sterk en flexibel als bamboe! Ondanks dat we beiden steeds dikker en zieker werden.

Spelbreker

En toen kwam het moment dat ik begon met de aanpak van TheNewFood. Mieke niet: ze vond het onzin en zij bleef snaaien. Ook als we samen waren. Ik voelde veel irritatie en ook verdriet, het was zo confronterend om te zien. In haar zag ik mijn oude ik weer terug. Hoe goed ik ook mijn best deed om mijn irritatie niet te laten merken, zij voelde het wel aan.

En ook zij was geïrriteerd. Omdat ik niet meer met haar mee-at. Omdat ik in haar ogen zo streng was voor mijzelf. Ze vond het overdreven allemaal. Ik voelde me onbegrepen. Voor het eerst in mijn leven zorgde ik goed voor mijzelf en zij kon dat niet zo zien. De irritatie liep op, we spraken ons beiden niet volledig uit en we raakten de verbinding met elkaar kwijt.

Ik mis je

Ons contact werd minder, het bleef beperkt bij af en toe een appje. Pas maanden later had ze de moed om een berichtje te sturen: “Nens ik mis je.” Mijn hart maakte een sprongetje; zij sprak uit waar ik te koppig en te eigenwijs voor was om het uit te spreken. We maakten meteen de afspraak om elkaar de volgende dag te zien. Open gingen wij met elkaar het gesprek aan, dit keer werd het een écht gesprek.

Het kwam erop neer dat zij ook wilde afvallen en dat ze jaloers was omdat het mij wel lukte en haar niet. Diezelfde jaloezie die ik ook vaak heb gevoeld als ik de succesverhalen op de facebookpagina van TheNewFood las. Het is die afgunst, dat stemmetje wat zegt; waarom lukt het hun wel en mij niet, het zal mij toch nooit lukken, het is ongezond, het is niet vol te houden. Dat stemmetje wat zegt dat je het heus niet kunt.

Dat wil ik ook

Samen maakten we een plan voor haar om ook te starten. We reden naar de Primera om de twee startgidsen te halen. Diezelfde middag stonden we samen haar keukenkasten leeg te halen om alles weg te doen wat ze niet meer nodig zou hebben. ’s Avonds gingen we samen naar de supermarkt. Deze keer niet om de kar vol te laden met allerlei koek en chips maar voor de boodschappen van de eerste week.

Dat was het begin van haar TheNewFood-avontuur. We zijn nu 10 maanden verder en Mieke is 40 kg lichter. Samen maken we nu mooie wandelingen en ontdekken we de mooiste plekjes in onze omgeving. We picknicken nog altijd, maar nu op een andere manier. Met een thermoskan thee en wat zelfbereide hapjes, of gewoon wat kaasjes of worst. 

Epilepsie

Mieke raakte meer kwijt dan die kilo’s. In de afgelopen jaren was ze namelijk steeds zieker geworden; ze had last van epilepsie met vreselijke aanvallen. Daar slikte ze zware medicatie voor. In de eerste weken dat ze met TheNewFood bezig was, werden de aanvallen zelf heftiger. Gelukkig had ze net een nieuwe jonge arts gekregen die deze aanpak kende. Hij moedigde haar aan om vooral door te gaan met strikt keto!

Dat deed ze en het was zwaar. Maar gaandeweg werden de aanvallen minder. De medicatie werd bijgesteld en uiteindelijk mocht ze zelfs helemaal stoppen. Inmiddels is ze vrij van aanvallen! Hoe bijzonder dat dit zo op haar pad is gekomen! Wij hadden vooraf geen idee dat dit zo uit zou pakken. Wisten wij ook veel dat keto al honderden jaren succesvol wordt toegepast bij kinderen met epilepsie!

Genieten

Samen zijn we nu ruim 100 kg lichter. We zijn nog steeds dikke vriendinnen, maar niet meer te dik.  We hebben onszelf slank en gezond gegeten. We denken vaak terug aan de tijd waarin we zoveel snaaiden.  Beiden zijn we zo veranderd, zowel innerlijk als uiterlijk.  We hebben eindeloos veel gepraat. Echte oprechte gesprekken, van hart tot hart. We hebben samen zoveel opgeruimd en dat doen we nog steeds.

Mieke voelt zich nu een heel ander mens, maar voor mij is ze dezelfde gebleven. Het enige verschil is dat onze vriendschap nu puur en echt is, net zoals ons eten. We gaan samen de diepte in en durven onze tranen aan elkaar te laten zien. We hoeven niet meer alles weg te lachen en te eten: we mogen zijn zoals we ons op dat moment voelen.

Buiten beeld

Mieke heeft geen Facebook en ze wil zelf liever buiten beeld blijven, maar via mij wil ze wel graag haar verhaal delen. Natuurlijk doe ik dat. Want wat ben ik trots op haar en ook op ons samen; die twee ‘dikke vriendinnen’. Terwijl ik dit schrijf, rollen de tranen over mijn wangen van puur geluk en dankbaarheid. Wat ‘anders eten’ allemaal niet voor je kan doen…

Delen
BLOG 33 Bedorven worst

BLOG 33 Bedorven worst

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Weekend

Het is weekend en wij kunnen heerlijk wat langer blijven liggen. De jongens niet, die zijn altijd al vroeg beneden in het weekend.  Ze zien hun kans schoon om (zonder commentaar) op tv en youtube te kijken wat ze zelf willen. Daarbij genieten ze dan van een zelfgemaakt ontbijtje… Sinds de jongens met mij mee-eten is dat helemaal keto uiteraard…

Voor Senn is het vrijwel elk weekend hetzelfde, Griekse yoghurt met blauwe bessen of wat aardbeien erin. Soms wil hij ook wel eens Griekse yoghurt met koekkruiden erdoor pakken: dan smaakt het heerlijk naar speculaas, vindt hij. Vinz is van de uitgebreide ontbijtjes. Hij maakt meestal een ‘bordje vol’ voor zichzelf, met worstjes, kaasjes, gekookt ei, komkommer, paprika en wat er nog maar meer ligt in de koelkast.

Op zoek

Zelf lig ik dan wel nog in bed maar ik slaap niet echt meer. Ik lig te luisteren naar alles wat er beneden gebeurt. Blijkbaar kunnen ze niet alles vinden voor het ontbijt. Veel kasten gaan open en dicht en er wordt gerommeld in de lades. En ineens hoor ik ook de achterdeur een paar keer open en dicht gaan. Is dat Senn die een nieuwe emmer Griekse Yoghurt uit de koelkast in de garage pakt?

Ik hoor hem zeggen: “Hier Vinz, kijk eens.” Ik vraag me af waar het over gaat: ik word nieuwsgierig. Maar ik lig nog zo lekker en als ze me nodig hebben komen ze me wel halen ga ik van uit. Na een stilte waarin ik weer wat indommel, hoor ik ineens geschreeuw. “IIehhh bah!” galmt het door huis. “Moet je kijken Senn!” Oké, dit is het moment om toch uit bed te komen en poolshoogte te nemen.

Witte worst

Als ik de trap afloop, komt Vinz direct naar me toe rennen. “Mama, mama, de cervelaat worst die in de garage ligt is écht niet meer goed. Hij is helemaal wit!” Ik: “Vinz, er ligt geen cervelaatworst in de garage.” “Jawel, kijk deze!” Hij staat vlak voor me te zwaaien met een grote zilverkleurige worst die hij heeft opengemaakt. “Kijk mam, hij is écht helemaal wit en ruikt heel vies!”

Ik moet lachen. Vinz kijkt mij verontwaardigd aan: hoe durf ik hem uit te lachen? Er is iets verschrikkelijks aan de hand want zijn lievelingsworst, de cervelaatworst, is niet goed meer en ik sta hem uit te lachen… Hoe durf ik dat te doen! “Vinz,” vraag ik, “leg ik ooit cervelaatworst in de garage?” “Nee, maar wij dachten jij bent die vast vergeten binnen neer te leggen, want ik kan er hier geen vinden!”

Van papa

Ik kan alweer mijn lachen niet inhouden; het is zo aandoenlijk. De jongens begrijpen er niets van. “Mama, waarom ziet die worst er zo raar uit?” Vraagt Senn. De jongens staan vragend en een beetje bozig voor me. “Kijk eens goed heren, is dit echt cervelaatworst?” Ze bekijken de worst nog eens uitgebreid en blijven er beiden écht van overtuigd dat het bedorven cervelaatworst is.

Dan help ik ze uit de droom: “Het is geen cervelaatworst, het is kit van papa, om mee te klussen. Het ziet er aan de buitenkant inderdaad een beetje uit als een grote worst.” Nu kijken ze bedenkelijk, ze ruiken er nog eens aan en beginnen dan zelf ook te lachen. Al is het bij Vinz een moeizaam lachje… hij zal het vandaag zonder zijn lievelingsworst moeten doen op zijn bordje vol. 

Delen
Kirsten (47 jaar) is 70 kilo kwijt

Kirsten (47 jaar) is 70 kilo kwijt

Kirsten was altijd aan de lijn en werd steeds dikker en ongezonder. Toen ze de 150 kilo naderde, ging ze op zoek naar een aanpak die echt werkt. Zo kwam ze bij TheNewFood uit. Anderhalf jaar later is ze 70 kilo lichter, een stuk fitter en gezonder. Ze mocht ook stoppen met de bloeddrukmedicatie.

Altijd lijnen en toch steeds zwaarder

“In mijn jeugd was ik altijd al net iets te zwaar, maar niet echt te dik en ik was heel sportief. Ik deed fanatiek aan wedstrijdzwemmen. Door een blijvende blessure ben ik gestopt met zwemmen en daarna werd ik al snel zwaarder. Ik heb vaak ‘aan de lijn gedaan’, ik probeerde dan supergezond te eten en niet veel calorieën binnen te krijgen. Met als gevolg: schrale maaltijden en ik had vrijwel altijd trek.

Tijdens deze lijnperiodes sportte ik heel veel. In de loop der jaren ben ik diverse keren veel afgevallen, maar ook weer veel aangekomen. Het bekende jojo-effect was een feit. Daarnaast werd ik steeds ongezonder. Toen ik bijna 150 kilo woog, ben ik op zoek gegaan naar iets wat bij mij blijvend zou kunnen werken. Ik wilde sowieso niet meer zo obsessief sporten om af te kunnen vallen.”

Koolhydraatarm

“Ik had al weleens over koolhydraatarm gelezen, maar ik was van mening dat brood en fruit niet gemist konden worden. Tot ik zag dat mijn tante geweldige resultaten behaalde met de aanpak van TheNewFood. Zij inspireerde mij enorm. Op 19 juli 2021 ben ik begonnen met de startgidsen. Toen nog steeds wat sceptisch. Deze manier van eten kon toch niet werken, met al dat vet? Het zou vast ook weer niet bij me passen…

Ik besloot om er 8 weken vol voor te gaan en de boekjes precies te volgen. Dan zou ik verder beslissen. Dat besluit kwam na 13 weken. Ik was toen 21 kilo lichter en overtuigd dat het wél werkt! Ik ging door en dat was geen straf. De gerechten zijn smaakvol en afwisselend en de resultaten zijn geweldig!  Ik ben steeds goed verzadigd. Af en toe had ik een moeilijk momentje, maar dat ging ook weer snel voorbij.”

Hoge bloeddruk

“Ik was al vele jaren bekend met hoge bloeddruk en slikte daar ook medicatie voor. Eén van mijn doelen was om helemaal te kunnen stoppen met de bloeddrukmedicijnen. Regelmatig werd mijn bloeddruk gemeten en het zag er veelbelovend uit. Mijn huisarts bleek bekend te zijn met deze manier van eten en is hier erg enthousiast over. Hij vindt het fantastisch dat ik deze eetwijze volg.

In maart van dit jaar had ik een 30-minutenmeting van mijn bloeddruk. De uitslag was geweldig! Ik mocht stoppen met de bloeddrukmedicatie.
Ik had nooit gedacht dat ik dit zou bereiken met zulke lekkere gerechten. De eerste vraag die mij vaak gesteld wordt is: hoe doe je dat? Als ik dan vertel over TheNewFood, dan zijn mensen toch altijd verbaasd dat je door alleen anders te eten (niet minder) van je medicatie af kunt komen.”

70 kilo!

“Ik had geen exact streefgewicht. Ik was ervan overtuigd dat mijn lichaam zelf aan zou geven wanneer het genoeg is. Maar om een ‘gezond’ gewicht te bereiken, zou ik zo’n 70 kilo af moeten vallen. Onbegonnen werk leek het, voor ik begon. Maar eigenlijk ging het vanzelf, ik eet zo lekker dat het ook niet als ‘lijnen’ voelt. Inmiddels ben ik 70 kilo afgevallen met koolhydraatarm/keto eten via TheNewFood, ik weeg nu 76 kilo.

De behaalde gezondheidswinst is voorlopig mijn allergrootste beloning. Perfecte bloedwaardes, stoppen met medicatie, fit, energiek, helder, geen pijntjes en ga zo maar door. Doordat de klachten verdwijnen en ik niet meer moe ben en altijd energie heb, ben ik ook een vrolijker mens geworden. Dit is voor mezelf heel prettig, maar ook zeker voor de mensen om me heen. Ik kan wel zeggen dat ik erg goed in m’n vel zit.”

Een nieuw lijf

“Een ‘normaal’ postuur hebben brengt erg veel voordelen met zich mee. Alleen al als ik denk aan praktische zaken. Bijvoorbeeld het zitten in een stoel. Toen ik zo dik was, dacht ik er niet aan om in een plastic kuipstoeltje te gaan zitten op een verjaardag. Nu ga ik zelfs de klapstoeltjes niet uit de weg. Dan hebben we natuurlijk ook nog de krappe vliegtuigstoelen. Het tafeltje voor mij kon niet worden uitgeklapt. Mijn buik zat in de weg.

Ook het uitstappen uit een lage auto of opstaan uit een diepe bank is nu een fluitje van een cent, zonder pijnlijke knieën. Ook heel erg leuk is het kopen van nieuwe kleding. Nu ik op gewicht ben, heb ik serieus geïnvesteerd in kleding. Heerlijk om in “normale” winkels te kunnen shoppen en alles aan te kunnen. Met een maatje 40/42 is er genoeg keuze. Een leren motorpak was mijn grote droom en die is nu werkelijkheid geworden.

Meer bewegen

Ik deed eerder wel wat aan beweging, maar niet zo heel erg veel. Ik heb een zittend beroep. Wandelen was geen feest omdat ik gewoonweg te zwaar was. Ik had last van mijn voeten en knieën. Om het afvallen op gang te houden, ben ik ook wat meer gaan bewegen. Vooral wandelen doet het goed bij mij.  Inmiddels worden de wandelingen steeds langer!

Begin dit jaar hebben wij nieuwe fietsen gekocht en hier hebben we al heel wat tochtjes mee gemaakt. We nemen dan vaak zelf een maaltijd mee, maar ik red me ook prima in een eetgelegenheid. Ook bij anderen red ik me altijd wel. In lastige situaties neem ik zelf wat te eten mee. Bijvoorbeeld pannenkoekjes of een bakje vol uit startgids 2.”  

Inspiratie!

Mijn omgeving vindt het fantastisch. Het is echt ongelooflijk hoeveel complimenten ik van mensen in ontvangst heb mogen nemen. Sommige zijn wat voorzichtig, want zij denken dat ik door een ziekte zoveel ben afgevallen. Anderen denken weer dat ik door middel van een maagband of gastric bypass de kilo’s ben kwijtgeraakt. Maar als ik vertel dat ik ben afgevallen door koolhydraatarm/keto te eten, vallen ze steil achterover.

Het is blijkbaar nogal wat om “op eigen kracht” 70 kilo af te vallen. En als ik dan ook nog aangeef dat het me redelijk makkelijk is afgegaan omdat ik vooral heel erg lekker en puur eet, dan zijn ze behoorlijk geïnteresseerd. Inmiddels blijk ik een inspiratie te zijn voor diverse mensen om me heen, net als mijn tante destijds voor mij is geweest. Ik heb al meerdere personen met succes op weg geholpen. Daar heb ik echt plezier in.

Deskundig team

Wat mij ook steeds enthousiast gehouden heeft, is de deskundige en actieve informatievoorziening van TheNewFood op Facebook. Inmiddels heb ik van TheNewFood veel geleerd over voeding. Wat ik verder erg prettig vind, is de persoonlijke benadering, zowel op geplaatste Facebookberichten als op privéberichten via Messenger. Daar ben ik erg dankbaar voor.

Het is bijna overbodig om te zeggen dat ik koolhydraatarm blijf eten. Ik probeer wekelijks iets nieuws uit de boekjes, dat houdt het leuk en lekker! De koolhydraatarme aanpak is eigenlijk een hobby van me geworden. Inmiddels maak ik m’n eigen weekmenu’s, met behulp van de boekjes die ik nu allemaal heb. Mijn man eet in de avond gewoon lekker met mij mee en vindt de gerechten ook lekker.”

Maak er een feest van!

“Mijn tip voor anderen: volg eerst lekker de startgidsen. Dan leer je goed hoe het werkt. Wanneer je daarna je eigen weekmenu’s in elkaar zet, dan doe je jezelf een groot plezier door van elke maaltijd een feestje te maken. Kies vooral gerechten die jij lekker vindt. Dat is geen probleem, er staan meer dan genoeg heerlijke recepten in de vele specials. Voor elk wat wils. Succes allemaal!

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Laat het ons weten! Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!  

OVERZICHT ALLE ARTIKELEN

 Je kunt hier ook zoeken op de site:

Delen
BLOG 32 Genegeerde gerechten

BLOG 32 Genegeerde gerechten

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Favorieten

Het is herfstvakantie en de heren zijn een weekje thuis. Senn wil helpen koken én hij wil zelf het gerecht kiezen. Om het niet te lastig te maken geef ik hem de stamppotspecial. “Kies maar wat uit en wat jij kiest gaan we maken.” Hij kijkt mij wat wantrouwend aan. Hij kent me inmiddels ook wel en weet wanneer het gerecht wat hij uitkiest mij niet aanstaat, dat we het dan niet gaan eten.

Het kost me moeite om gerechten te kiezen waarvan ik vooraf al denk dat het niets is. En dat weten de jongens precies. Ik heb alle boekjes van TheNewFood, maar als je me vraagt of ik alles al eens een keer heb gemaakt, is dat niet het geval. Ik heb zo mijn favorieten en blijf een beetje bij dezelfde dingen hangen. Heel af en toe probeer ik wat anders. Wanneer het in de smaak valt, komt het er op ons lijstje bij.

Practice what you preach

“Beloof je dat echt?” vraagt Senn. Ik beloof hem dat hij mag kiezen en ik me er niet tegen zal verzetten. 10 seconden later weet hij wat hij graag wil maken; stamppot spruitjes met walnoten. Deze heb ik zelf altijd overgeslagen omdat de combinatie mij niet aanstaat. Het kost me moeite om enthousiast te reageren, maar ik doe mijn best: “Oke leuk, maak jij een boodschappenlijstje? Dan gaan we zo naar de winkel om alles te halen.”

Mijn gezicht verraadt me en Vinz merkt streng op: “Tegen mij zeg je altijd dat ik alles moeten proberen omdat ik het vast lekker vind. Nou, dan mag je zelf ook wel wat enthousiaster zijn.” Oef, die opmerking is raak. Hoe vaak heb ik wel niet op Vinz ingepraat in de hoop dat hij meer verschillende dingen ging eten. Het heeft wel geholpen trouwens, want inmiddels probeert hij alles.

Volleerde boodschappenhulp

Als het boodschappenlijstje klaar is, gaan we de boodschappen doen. Ik blijf dit zulke gezellige momenten vinden. Senn geeft duidelijk aan alles zelf te willen doen in de winkel. Ik loop er braaf achteraan en bemoei me nergens mee. Systematisch werkt hij zijn lijstje af, dit doet hij écht heel netjes alsof hij het wekelijks doet.

Als Senn opmerkt dat er geen vlees op zijn lijstje staat, vraagt hij of hij er rookworst bij mag pakken want dat is wel lekker en maakt het helemaal af. Senn is een échte vleeseter en vindt dat er bij het avondeten vlees hoort te zijn. Eenmaal thuis gaan we samen de keuken in. Hier is mijn hulp duidelijk ook niet gewenst: “Nee mam, ik wil zelf leren koken zodat ik het later ook alleen kan.”

Zelf koken

Ik spreek met Senn af dat hij me roept wanneer hij hulp nodig heeft. Ik pak mijn boek en ga lezen op de bank. Wat vind ik het lastig om me er niet mee te bemoeien, maar ik wil hem ook zijn gang laten gaan. Hij mag dit zelf leren, ervaren en ontdekken. Ik richt me zo goed als het kan op mijn boek. Af en toe werp ik een steelse blik de keuken in; het is zo leuk om te kijken hoe hij zo zijn best doet.

Met sommige stappen zoals het afgieten heeft hij mijn hulp nodig, maar de rest lukt prima zonder mij. Tussendoor moet hij natuurlijk proeven of alles naar wens is, ik hoor de ene “oeh dit is echt lekker” na de andere uit de keuken komen.

Verrassend lekker

Als we aan tafel zitten observeert Senn ons met een gespannen snoetje. “Vinden jullie het lekker?” “Lekker? Nee, het is heerlijk Senn! Wat heb jij dit goed gemaakt.” Vol trots vertelt hij hoe hij het heeft gemaakt en wat er allemaal inzit. Hij benadrukt ook nog eens dat ik dacht dat het niet lekker zou zijn en het daarom nog nooit had uitgekozen.

Eigenlijk heel erg jammer dat ik dit niet eerder heb gemaakt, want het is écht verrassend lekker. Ik sta er soms van te kijken hoe de combinaties aan producten in de boekjes, wat dus niet mijn keus zou zijn, zo samen gemixt toch een heerlijk gerecht oplevert. Senn merkt nog even fijntjes op: “Ik denk dat wij alles uit de boekjes lusten hoor mam, het is gewoon een kwestie van proberen.”

Genegeerde gerechten

We komen al pratend op het idee om elke week minstens één ‘genegeerd’ gerecht te gaan maken; dus iets wat we steeds overslaan omdat ik denk dat het niks is. Vinz besluit dat hij deze week ook een genegeerd gerecht wil koken. “Ik ga pizza maken, pizza Hawaï, want dat had je nog beloofd mam.” Maar volgens Senn is pizza geen genegeerd gerecht; we eten immers regelmatig de pizza uit de ovenspecial.

Vinz antwoordt verontwaardigd: “Pizza Hawaï is heus wel een genegeerd gerecht want we hebben het nog steeds niet gehad. En Matty zegt dat jij en ik gerust wat verse ananas mogen. Dat zei ze trouwens al weken geleden, Senn!” Hij is vastbesloten en voor ik het in de gaten heb zit Vinz al met de ovenspecial en pen en papier aan tafel om een boodschappenlijstje te maken voor de genegeerde pizza Hawaï.

Delen
BLOG 31 Waar het hart vol van is…

BLOG 31 Waar het hart vol van is…

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Kinderen horen te snoepen

Om naar zijn school te gaan en weer thuis te komen maakt Senn dagelijks lange taxiritten en hij klets heel wat af onderweg. Senn zijn mond staat namelijk bijna nooit stil. Het is een ventje dat enorm geniet van gesprekken met anderen. Zo ook met zijn favoriete taxichauffeur. Deze chauffeur heeft hem al een paar keer een snoepje aangeboden, waarop Senn standaard bedankt en aangeeft dat hij niet snoept.

“Hoezo snoep jij niet?” vraagt hij op een dag. “Kinderen horen te snoepen.”, vindt zijn chauffeur. Voor Senn is dat hét moment om te gaan uitleggen wat hij wel eet en waarom hij op deze manier eet. “Anders wordt ik zó druk dat ik er zelf last van krijg.” De chauffeur luistert geïnteresseerd, maar hij vindt het wat vreemd allemaal.

Boterhammen met pindakaas

Vanaf die dag doet Senn uitgebreid verslag aan de chauffeur van wat er in zijn boterhamtrommel zit. Speciaal voor hem zet Senn zelfs foto’s op zijn tablet van zijn gevulde lunchtrommels én van het avondeten. Zo kan hij de chauffeur laten zien dat het helemaal geen ‘vreemd eten’ is. De chauffeur laat zich niet makkelijk overtuigen: “Jongen, jij moet gewoon boterhammen met pindakaas eten, ik ben daar ook groot op geworden.”

Senn is het daar niet mee eens; pindakaas is er om de satésaus van Matty mee te maken en niet voor op de boterham. Onze Senn, hij gaat geen discussie uit de weg, zeker als hij ervan overtuigd is dat hij ‘gelijk’ heeft. De chauffeur geniet op zijn beurt weer van de passie waarmee Senn van alles vertelt en stiekem wordt hij wel steeds nieuwsgieriger naar die keto leefstijl volgens Senn.

Puur en echt eten

Op een dag vertelt de chauffeur dat zijn hond erg ziek was. Volgens de dierenarts kwam dat door een allergie en hij adviseerde om de hond speciaal voer te geven voor honden die allergisch zijn. Maar dat wilde de taxichauffeur niet kopen omdat het te duur is. Op internet vond hij de tip om zijn hond ‘natuurvoeding’ te gaan geven, zonder toevoegingen. Vers vlees dus. Puur natuur! Na één week was zijn hond weer beter!!

Dit is voor Senn een mooie inkopper: “Dat is ook hoe ik eet, puur en echt, zonder toevoegingen. Waarom vind je mijn eten vreemd, maar geef je het wel aan je hond? Hij wordt er zelfs beter van!” De chauffeur heeft hier geen antwoord op, maar de volgende dag spreekt hij mij aan als hij mij toevallig treft in de voortuin:  “Jullie Senn heeft mij wel aan het denken gezet over mijn eetgewoontes”. 

Overtuigd

Hij vertelt me dat zijn bloeddruk veel te hoog is en dat hij meer gezondheidsproblemen heeft. Hij twijfelt of ‘Senn zijn eten’ hem daarbij zou kunnen helpen. Volmondig zeggen Senn en ik tegelijk: “Zeker weten!” We moeten er om lachen. De chauffeur twijfelt nog wel, maar ik laat hem even. Uit ervaring weet ik dat het voor nu weinig zin heeft om een heel verhaal te gaan vertellen. Dat mag Senn doen tijdens de taxiritten.

Ik vertel hem wel wat deze aanpak mijzelf allemaal heeft opgeleverd. Ik spreek met hem af om wat links door te appen naar hem, zodat hij in zijn eigen tijd en in alle rust alles eens door kan lezen. Enkele dagen later komt Senn vanuit de taxi naar binnen gerend. “Mam, weet je wat de taxi chauffeur in de taxi had?”, roept hij enthousiast.  “De startgidsen van Matty! En hij gaat maandag beginnen!”

Delen
BLOG 29 Samen 175 kilo lichter

BLOG 29 Samen 175 kilo lichter

ewZangeres Jannet Bodewes (55) startte in 2020 met de aanpak van TheNewFood en viel 35 kilo af. Ook haar gezondheid verbeterde enorm. Sindsdien wil ze nooit meer anders. Naast zingen houdt ze erg van schrijven. Jannet vertelt wekelijks over haar slanke keto-leven.

EEN NIEUWE BASSIST

Eerder dit jaar kwamen we zonder basgitarist te zitten, dus moesten we op zoek naar een vervanger… Net op dat moment werd op de Facebookpagina van TheNewFood het verhaal van Ed gedeeld. Ed is nu alweer een paar jaar geleden 40 kilo afgevallen met TheNewFood en in zijn succesverhaal vertelt hij dat hij basgitarist is. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde hem een bericht.  Ed was direct enthousiast!

Er volgt een kennismaking. Daarvoor had ik Ed al wel eens online gesproken via TheNewFood, maar ik had hem nog nooit live gezien. Ik vond het heel fijn ook weer eens iemand te ontmoeten die, net als wijzelf, zoveel te danken heeft aan de aanpak van TheNewFood. Het voelde gelijk goed en vertrouwd, nog voor we één noot samen gespeeld hadden. En zo kwam van het één het ander en inmiddels is Ed onze nieuwe basgitarist!

WANHOPIG

Tijdens één van onze eerste optredens samen, een paar weken geleden, spot ik Feonique en haar man Terrence in het publiek. Ik leerde Feonique zo’n 2 jaar geleden kennen, toen ze mij een wanhopig berichtje stuurde via de chat. Ik at toen zelf 7 maanden keto en was inmiddels 28 kilo kwijt. Elke week deelde ik mijn resultaten op mijn Facebookpagina, waar zij, als countryfan, ook meelas. 

Ze had alles al geprobeerd vertelde ze, maar niks werkte. Zou dit keto eten ook voor haar de oplossing kunnen zijn? Ja natuurlijk! Ik legde haar uit hoe het werkt en raadde haar de startgidsen aan. En zo zijn Feonique en Terrence op 1 december 2020 begonnen met de weekmenu’s. Acht maanden later waren ze allebei 50 kilo kwijt, weer super gezond en hadden ze allebei geen medicatie meer (hier lees je hun verhaal).

FOTOMOMENT

In de pauze loop ik samen met Ed naar Feonique en Terrence toe. Dit voelt toch wel heel bijzonder. Vier mensen die een compleet ander leven kregen door anders te gaan eten. Samen zijn we 175 kilo afgevallen én die kilo’s zijn er nu nog steeds af. Dat is misschien wel het meest bijzondere van deze aanpak. Dat het zo makkelijk is om op gewicht te blijven, terwijl je wel elke dag kunt genieten van heerlijk eten.

We staan midden in de zaal als we iemand een foto laten maken van ons vieren. De mensen om ons heen vangen ons gesprek over TheNewFood en onze persoonlijke successen op. Dat roept natuurlijk veel vragen op en er is ook veel bewondering en verbazing te merken. Ik krijg meteen een beetje een ‘TheNewFood-succes-feestje’ gevoel. Wat is dit leuk! 

Delen
BLOG 30 Zó zelfverzekerd!

BLOG 30 Zó zelfverzekerd!

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Trots

Vinz heeft nieuwe kleren nodig, maar wil niet winkelen. “Dan kan ik zeker wéér eindeloos broeken gaan passen!”, moppert hij met een ge