Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs schrijft ze over haar eigen reis en over die van haar gezin.

Een andere Senn

Mijn mannen zijn erg tevreden over hun zelfgekozen weekendlunch. Ze smullen van hun heerlijke taart! Al met al zeer geslaagd dus, ondanks dat ik problemen had met het opkloppen van de slagroom. Ik had laatst een gesprek op school, er gebeurt veel bij Senn. “Ik herkende hem bijna niet terug toen ik met hem aan het werken was”, vertelde een juf. 

Ze vertelde dat ze de concentratie die ze bij het werken zag, niet herkende van Senn; hij was zo geconcentreerd en serieus aan het werk. Veranderingen die wij zelf ook merken. Veranderingen aan hem en in hem die de omgeving ook niet onopgemerkt blijven. Zijn het de welbekende ontwikkelingssprongen? Of heeft het anders eten hier toch een grote invloed op? Al snel krijg ik antwoord op deze vraag…

Snoep!

Op woensdagmiddag speelde Senn bij een ander kindje waar hij veel snoep kreeg aangeboden. Het is en blijft een kind dus ja, hij heeft veel gesnoept. Ik merkte het al aan zijn gedrag toen ik hem op ging halen, hij was DRUK!!!! Hij had zelf ook zichtbaar last van zijn eigen gedrag en zat zuchtend naast me in de auto. ‘Mam ik ga dadelijk echt mee Charlie uitlaten, ik heb zóveel energie, ik móet rennen’.

Als ik hem vraag of hij dan niet fijn gespeeld heeft, want van spelen wordt hij vaak wel moe. “Jawel, maar ik heb heel veel snoepjes en chips gegeten, ik denk dat dat mij druk maakt. Ben je nu niet boos op mij mam?” Ik antwoord dat ik niet boos ben en ook niet teleurgesteld.

Boos?

Waarom zou ik boos moeten worden op hem. Omdat hij de verleiding van onbeperkt toegang tot allerlei suikers en andere koolhydraten niet kon weerstaan? Als geen ander weet ik hoe lastig dat is en ook dat als je eenmaal begint, de rem moeilijk te vinden is. De rest van de dag hebben wij een mannetje is huis wat weer extreem druk en onrustig is. Hij heeft geen rust en is té aanwezig maar afwezig tegelijk.

Hij heeft geen geduld om mij goed aan te kijken wanneer ik tegen hem praat, als ik ervoor kies om over te schakelen naar gebarentaal kijkt hij ook niet. De communicatie verloopt op deze manier moeizaam. Wanneer ik hem vraag hoe hij zich voelt, kijkt hij me aan met een diepe zucht: “Mam ik word zó moe van al die energie”. Voor mij een teken om pas op de plaats te maken met hem.

Afschakelen

We kruipen samen op de bank en ik zet zijn favoriete film aan, even samen afschakelen. De spanning in zijn lijfje verdwijnt al snel en hij kan zich wat meer ontspannen. Wanneer ik ’s avonds in bed lig en de dag in mijn hoofd afsluit, realiseer ik me dat mijn vraag; of het een ontwikkelingssprong is of voeding, bij deze is beantwoord. We merken met name bij hem zoveel verschil in zijn ‘zijn’.

Zonder de suikers en koolhydraten is hij scherper, alerter, is er meer concentratie en lijkt hij beter in zijn vel te zitten. Soms lijkt het alsof hij  wakkerder is. Vandaag leek het alsof er een waas was tussen ons tweeën in, waar hij zelf niet doorheen kwam.

Nee zeggen

Wanneer we de volgende ochtend aan het ontbijt zitten, zegt hij opgelucht: “Ik heb mijn energie eruit geslapen!” Fijn, de waas die er gisteren was tussen ons, is verdwenen. Samen kletsen we nog even na over wat er gisteren gebeurde met hem. Dan zegt hij: “Eerst voelde ik me altijd zoals gisteren”.  Hij zegt dat hij dit niet meer wil. Ik geef aan dat hij het heus mag zeggen, als hij geen snoep en zo wil eten. Dat vindt hij wel spannend.

Maar hij voelt nu zelf zo goed het verschil nu, in wat dat eten met hem doet; hij weet zeker dat hij het niet meer wil. We bedenken samen dat hij ook iets mee kan nemen als hij ergens gaat spelen. En dat ik het vooraf kan aangeven bij de ouders of ze er rekening mee kunnen houden en geen snoep, chips en andere dingen aanbieden. Dat vindt hij een fijn idee. 

Paaseitjes

Een paar dagen later komt hij weer zo druk uit school. “Mama, ik heb het weer gedaan…” zegt hij verdrietig. Mijn keel knijpt samen, wat vind ik dit zielig voor hem. Hij vertelt dat er paaseitjes werden uitgedeeld in de klas en dat hij geen nee durfde te zeggen. “Ik vind het gewoon moeilijk.” zegt Senn. Alweer zo herkenbaar. Je wilt mensen niet teleurstellen immers. En je wilt ook niet altijd maar ‘anders zijn’.

Later die middag krijg ik een berichtje van school. “Ik begrijp nu waarom Senn anders eet… hij was DRUK!” Ik spreek af dat ik wat bifiworstjes mee zal geven, zodat er altijd iets ligt voor Senn, als er weer een keer wordt uitgedeeld op school. Senn is dolblij als ik hem vertel over de afspraak. Hij is zichtbaar opgelucht. En ik ben zó trots op hem. Hij doet het toch maar allemaal…

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs schrijft ze over haar eigen reis en over die van haar gezin.

Lekker thuis

In de weekenden ging het ‘vroeger’ vooral om makkelijk en lekkers. Heel veel lekkers. En lekker(s), dat kan nog steeds met koolhydraatarm/keto, alleen dan zonder kant-en-klaar gemak. Tegenwoordig maak ik een pan soep voor het weekend, waar we twee dagen mee kunnen lunchen. Ik maak er dan vaak het pitten/zadenplatbrood bij uit de ontbijt en lunchspecial, zodat ze dat heerlijk in de soep kunnen soppen.

Op zaterdag eten we vaak hamburgers in sla of shoarma. Ze vinden dit beide heerlijk en genieten daar enorm van. Dat is nu een beetje het nieuwe ‘weekendeten’. Op zondag kook ik op de manier zoals ik de rest van de week kook: volwaardig en met ruim groentes.

Lusten we niet

Zo hadden we afgelopen zondag de gebakken boerenkool uit de eenpanspecial. Toen ik het op tafel zette, haalde ze beiden hun neusje al op. Ze hadden er geen zin in. Ze gingen, zoals broers dat doen, samen de discussie aan met mij. “Lusten we niet”, “Vind ik niet lekker”, “En wat is dit wat er tussen zit?” Ik hou van deze momenten. Ze hoeven niet altijd lief, braaf en meegaand te zijn.

Ik vind het genieten om te zien hoe bij ieder van hun het eigen karakter tot uiting komt. Senn geeft het dan al snel op en gaat gewoon eten, Vinz daarentegen is wat dwarser. Wanneer ze iets echt niet lusten hoeven ze het niet te eten, maar ik weet dat ze boerenkool en alle andere ingrediënten die erin zit lusten.  Ze hadden alleen liever wat anders gehad. Vinz eet uiteindelijk met moeite een paar happen…

Zonde om weg te gooien

Er blijft een halfvolle pan met eten over. Zo zonde om weg te gooien. En dat ga ik dan ook niet doen. Ik roer een paar eieren door het restant van de stamppot en bak hier omeletten van in veel roomboter. Ik snijd de omeletten in de vorm van pizzastukken, dat ziet er ook wat aantrekkelijker uit. De volgende ochtend willen de jongens alvast even zien wat ze meekrijgen in hun lunchtrommel. “Oh yes, pizza-ei,” roept Vinz opgetogen.

Pizza-ei

Hij smult al bij de gedachte dat dit zijn lunch is. Ik heb stiekem pret. ’s Middags als ze uit school komen, vraagt nota bene Vinz direct of er nog pizza-ei is terwijl hij de koelkast al opentrekt. “Er is nog genoeg! Mag ik nu ook een klein stukje?” En zo zitten ze beiden na school op de bank met nog een stukje pizza-ei. Ik merk op dat ik zie dat ze het wel erg lekker vinden. ‘Ja dit is écht goed!’ zegt Vinz blij.

“Maak je het nog een keer als het op is?” Vraag Senn. “Wat zit er eigenlijk allemaal in? “Wil Vinz weten. Wanneer ik vertel dat het avondeten van gisteren erin zit, betrekt zijn snoetje wel een beetje, hij denkt even na. “Op deze manier vind ik het wel lekker” besluit hij. Ik vraag ze wat er gisteren nu was tijdens het avondeten. Beiden geven aan dat het geen ‘zondageten’ was. Want dat hoort speciaal te zijn en éxtra lekker.

Zondageten

Ik leg uit waarom we op zondag voortaan ook ‘gewone maaltijden’ eten. Maar op hetzelfde moment realiseer ik me dat er iets niet klopt. Hoezo ga ik ervan uit dat alleen ‘gewone maaltijden’ gezond zijn? Misschien is dat toch een ingesleten iets van vroeger wat ik nu los mag laten. Ik mag hier best veel creatiever mee omgaan. En niet alleen met het avondeten, maar misschien ook wel met de lunch.

Ik ben bijvoorbeeld dol op de aardbeienbrokken uit de vastenspecial. Dat is natuurlijk ook een prima maaltijd, maar zo voelt dat voor mij nog niet. Net als de auberginefrieten bijvoorbeeld, waar iedereen hier dol op is. Zoiets voelt voor mij toch nog als ‘zondigen’ blijkbaar en niet als écht volwaardig eten. Terwijl het dat natuurlijk wel is. Het is puur en echt eten en géén vulling zonder voedingswaarde, zoals we vroeger aten.

Samen koken

Ik deel mijn nieuwe inzicht met de jongens. Uiteraard zijn ze het helemaal met mij eens. Ze zien het helemaal zitten: lunchen met ‘maaltijdijs’. Ze hebben er zin in om samen ons nieuwe ‘zondageten’ te gaan ontdekken en we spreken af dat ze om de beurt elke week gaan helpen kiezen uit de boekjes. “Mogen we dan ook helpen met koken op zondag?” vragen ze. “Dat lijkt mij erg gezellig,” antwoord ik. 

Misschien toch een beetje bang dat ik me weer bedenk, duiken de jongens al direct in de boeken. Al snel hebben ze een flinke lijst met zondageten voor mij klaarliggen. Volgend weekend gaan we lunchen met de verwentaart zie ik. En gelijk hebben ze. Wat voelt het goed om dat ‘krampachtige idee’ over wat ‘hoort’ met eten, nog meer los te mogen laten. Ik kijk nu al uit naar die taart, wat een feest! 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

Op missie

We zijn met een missie op pad in de supermarkt. Maar de jongens lijken dat even te zijn vergeten. Ze worden helemaal in beslag genomen door de rijen vol chips, snoep, koek en frisdrank. Opgewonden lopen ze langs de schappen, joelend en vol verlangen… “Dit hebben we al lang niet meer gehad, zullen we dit kopen?”, vragen ze steeds, zakken snoep en chips voor mijn neus zwaaiend. 

Het zweet breekt mij uit met deze twee losgeslagen jongens in de winkel. Ik vraag me af wat ik mijzelf aandoe. Even overweeg ik zelfs de winkel uit te rennen met ze, maar dan zucht ik een paar keer diep en herpak ik mijzelf. Ik realiseer me wat er gebeurt. Ik had het kunnen weten. Als ze al die suikers en koolhydraten zien dan missen ze het. Alles in hen roept om die ‘koolhydratenkick’.

Verleidingen

Hoe vaak heb ik mijzelf wel niet in bedwang moeten houden in de supermarkt. Mijzelf vermanend toesprekend, om alleen maar te kopen wat ik nodig had en niet meer. Om me niet in de verleiding te laten brengen. Natuurlijk hebben zij dat ook. Nu ik me dit realiseer, word ik rustig. Ik roep de jongens bij me en vraag ze waarom we in de supermarkt zijn. Teleurgesteld kijken ze me aan. “Voor onze missie.”, zegt Vinz.

“Klopt, pak jullie briefje erbij en ga op zoek naar de vervanging voor de soepstengels met smeerkaas.” Vinz probeert me nog om te kopen: “Als we dat doen, mogen we daarna dan een snoepje uitzoeken?” Ik reageer hier niet op en ze laten het los. 

De beste keuze

Ze gaan op zoek naar de spullen die ze nodig hebben. De stokjesvervanger is zo gevonden, maar de smeerkaas is een ander verhaal. Zoveel verschillende soorten met een groot verschil aan koolhydraten. Na ze allemaal uitvoerig bestudeerd te hebben komen ze trots met één bakje aanlopen. “Dit is de beste!” Het klopt, wat doen ze dit goed!

Bijna bij de kassa komt Senn op het idee om in het park vlakbij wat te gaan drinken. Wat een leuk idee, het is ook best lekker weer. “Zal ik drie flesjes water pakken?” vraagt Senn. Ik ben onder de indruk dat hij niet vraagt om frisdrank en stel voor dat we ook bifiworstjes meenemen. Even later komt hij trots terug met het water en bifiworstjes. De zakken snoep en chips lijken te zijn vergeten.

Druk in je hoofd

Even later zitten we in het park en hebben we het nog even over wat er gebeurde toen we in de supermarkt kwamen. Vinz geeft aan: “Toen ik al dat lekkers zag brak het zweet mij uit.” Senn vult aan: “Ik werd er vooral heel druk door in mijn hoofd.” Ik vertel dat ik dat ook had in het begin en dat het steeds makkelijker is geworden. Maar ik wil eerlijk zijn en voeg er aan toe dat ik het soms nog moeilijk vind, vooral als ik gestrest ben.

Samen komen de heren tot de conclusie dat een supermarkt eigenlijk maar raar is. Er ligt zoveel wat je niet nodig hebt, de winkel zou zeker de helft kleiner zijn als ze dat allemaal weg zouden laten. Een ‘keto-winkel’ zou ideaal zijn en dan kost boodschappen doen ook minder tijd.

Smullen

De volgende dag als ze uit school komen staat de smeerkaas met ‘stokjes’ van komkommer op ze te wachten. Ze genieten ervan en vinden het een goed alternatief. Samen besluiten ze een lijstje te gaan maken met dingen die ze nog meer willen vervangen; hier gaan we later in de week samen naar kijken. Het plan is om dan ook vaker op missie te gaan in de supermarkt. Ik moet wel even slikken bij die gedachte 😉

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

Lekker thuis

Het is woensdagmiddag. Als de jongens thuiskomen uit school hebben ze beiden niet met andere kinderen afgesproken, ze blijven lekker thuis. Heerlijk vind ik dat!  Wanneer we klaar zijn met de lunch (alweer de tosti’s) en we samen alles hebben opgeruimd, gaan ze ieder hun ‘ding’ doen. Senn wil hij tekenen, en vraagt of hij er muziek bij aan mag zetten? Ik vind het prima. 

Vinz kiest ervoor om naar de zolder te verdwijnen, want hij wil ook muziek luisteren. De muziek die Senn leuk vind, vind Vinz niks aan. Hij gaat boven met de Playmobil spelen, met zijn eigen muziek op de achtergrond.

Rust 

Senn zit de hele middag te tekenen met zijn muziekje op de achtergrond. Normaal had hij er vaak de rust niet voor om stil te zitten. Er lijkt nu een soort kalmte te zijn in Senn. Ik kan het niet goed benoemen en ik weet ook niet of ik het zie omdat ik zo graag effect wíl zien van het anders eten. Een vriendin die even langskomt, ziet het ook: “Wat is jullie Senn rustig”. Het is alsof de onrust die zo vaak in zijn lijfje zit, gekalmeerd is.

Ik ben best opgetogen hierover. Dit was immers één van de redenen waarom ik de jongens wilde meenemen in dit avontuur! Zij hebben ook zoveel te winnen… Wanneer ik ga beginnen begin met het avondeten realiseer ik me dat ze beiden niet eens om iets lekkers hebben gevraagd. Het voelt een beetje onwennig. Maar dan denk ik aan de eetrust die ik nu zelf ervaar, zouden zij die nu ook zo ervaren?

Echt lekkere spruiten

Als ik bezig ben de spruiten met rookworst uit de eenpanspecial te maken, komen de jongens kijken.  Vinz haalt direct zijn neus op: “Ik lust geen spruiten en jij ook niet”, laat hij mij ietwat beledigd weten. “Klopt, maar veel mensen vinden het op deze manier wél lekker las ik. Ik dacht we gaan het gewoon proberen”. Hij haalt z’n schouders op en sjokt wat geïrriteerd weg. Wanneer we aan tafel zitten kijkt Dave ook wat raar.

“Jij en Vinz lusten toch geen spruiten?” Vinz haakt er (nog altijd wat geërgerd) op in: “Mama denkt dat we het op deze manier wel lekker vinden.” Hij begint met 5 spruitjes en even later schept hij nog een keer op. “Mam ik vind spruiten nu écht lekker!” Dat vind ik zelf ook eigenlijk. Ik antwoord: “Vinz, nu lusten we samen voortaan spruiten”. Senn is helemaal in zijn nopjes bij de gedachte dat we nu vaker spruiten gaan eten. 

Leren koken

In het weekend wil Senn leren koken! Maar niet zomaar koken; hij wil gezond leren koken. Zodat hij later ook zijn kinderen gezonde dingen voor kan zetten. Hij geeft aan dat hij graag een omelet wil maken met spek en kaas. Ik vind het een prima plan en samen gaan we aan de slag. Of ja eigenlijk Senn, ik sta erbij voor de aanwijzingen en om te kijken of alles goed gaat. Het blijkt toch niet zo makkelijk te zijn om eieren te breken.

Voor Senn het in de gaten heeft ligt er een hoop schil tussen het ei in de schaal. Voorzichtig probeer ik het met een lepeltje er tussenuit te halen, maar het is zoveel dat het niet werkt. Ik zet het aan de kant en we gaan een volgende poging doen. Ik doe het eerst voor, daarna doet hij het geconcentreerd na. Hij glundert als hij ziet dat het hem nu wel lukt. Vol overgave en concentratie is hij bezig. Trots op elke stap die hij zet.

Lekkerder dan van mama

Het resultaat is een lekkere lunch voor beide heren. Vinz benadrukt nog even dat Senn dit veel lekkerder kan maken dan mama. De heren genieten van hun lunch en ondertussen babbelen we over het nieuwe eten. Het gaat allemaal veel gemakkelijk dan ze hadden verwacht. Maar er is één ding wat ze erg missen en dat komt steeds weer terug: die bakjes met smeerkaas en kleine soepstengels erbij, die aten ze zo graag.

We bedenken samen hoe we dit zouden kunnen vervangen. Voor Vinz en Senn de uitdaging om hier zelf mee aan de slag te gaan en dat wat ze nodig hebben zelf te gaan kopen. We doen onze jassen aan en gaan op weg naar de supermarkt, de heren met een duidelijke ‘missie’.

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

Nog meer samen

Week twee alweer van onze gezamenlijke ketoreis. Wat gaat de tijd toch snel. Ik betrapte mijzelf er vorige week op dat ik toch veel alleen heb gedaan. Ik heb zelf vrijwel alle keuzes gemaakt over wat er op het menu stond. Vooral omdat het sneller ging en ik zelf wilde wennen aan het nieuwe ritme. Maar deze week wil ik de jongens er meer bij betrekken.

Zo leren zij weer bij en hebben ze ook het gevoel dat ze regie hebben over wat ze eten. Nieuwe week, nieuwe kansen, nieuwe inzichten. Ik maak de afspraak met ze dat we samen gaan kijken wat ze volgende week mee naar school willen. De jongens hebben er echt zin in!

De opmerkingen over de inhoud van de lunchboxen zijn de afgelopen week steeds verder afgenomen. Nu gaat het soms nog over de tussendoortjes, want dat moet fruit zijn. Het zijn dan klasgenootjes die hier opmerkingen over maken. Senn heeft al een prima standaard antwoord gevonden: “Dit is veel lekkerder”. De jongens zijn nog steeds super enthousiast!

Alternatieven

Wanneer we samen aan tafel zitten om het plan voor de komende week te maken, merk ik hoe fijn het is om ze er daadwerkelijk actief bij te betrekken. Ze mogen dingen aangeven en dan gaan we samen kijken of dit past binnen deze aanpak en als het niet past zoeken we samen een goed alternatief. Ze denken goed mee, noemen dingen op die ze lekker vinden. 

Veel dingen die eerst heel gewoon waren, passen nu niet meer in het menu. Samen zoeken we naar alternatieven waar we ons allemaal goed bij voelen. Zo willen ze beide heel graag een tosti op woensdagmiddag. Ik geef aan dat wit brood niet past binnen deze leefstijl. Maar waarom niet?

Tosti

We nemen de tablet erbij en zoeken op hoeveel koolhydraten er in 1 snee wit brood zit, google vertelt ons dat dit 21 gram is. Ze schrikken ervan en stellen direct de vraag:  “waarom zitten daar zoveel koolhydraten in?” Wanneer ik vertel dat dit voornamelijk door het zetmeel komt wat erin zit en dit in glucose wordt omgezet, haakt Senn op mij in en zegt: “Dan wordt ons lichaam overbelast”.

Ik reken hem goed en ik zie dat ze tevreden zijn met deze uitleg. Ik pak de startgids deel 2 erbij en laat de tosti zien die erin staat. Senn smult al bij het zien van de foto, Vinz reageert op zijn manier: “Dat ziet er ook wel oké uit”. We besluiten samen dat dit de tosti voor woensdagmiddag gaat worden. We noteren het snel op ons lijstje.

Het mag makkelijker…

Over vrijdagmiddag zijn ze het direct samen eens. Het wordt een smulplank! Senn somt op wat hij er graag op wil hebben liggen: “Paprika met roomkaas, worstjes, kaas en de kaas met pitjes erin”. Vinz vult hem mooi aan: “Ik wil gevulde eieren en scones”. We noteren het op het lijst erbij. De jongens willen ook graag gehaktballetjes en kipspiesjes mee naar school.

Het zijn échte vleeseters en genieten daar enorm van. Ik besluit om wat meer te maken en mijn ideaal beeld over vers los te laten. Ik kan ook porties in het voren maken en een deel invriezen. Dat is toch ook ergens wel heel gemakkelijk, als het zo voor het grijpen is.  Wellicht komt er ook nog wel een tijd dat ik wraps, omelet en pannenkoeken ga invriezen. Voor we het weten is ons plan voor de komende week klaar.

Eerst proeven

Ik heb bewust de keus gemaakt om ze alleen voor het ontbijt, tussendoortje op school en de lunch mee te laten beslissen. Zelf kies ik de avondmaaltijden uit. Dit omdat ze nogal eens snel kunnen zeggen dat ze iets niet lusten, zonder het geproefd te hebben. Dat vind ik jammer. Ze kunnen eerst dus beter niet weten wat er inzit, laat ze maar eerst ervaren en proeven. Maar al met al zijn ze verbazingwekkend meegaand.

Ik had meer discussie over snoepjes, chips en friet verwacht. Ik merk dat het samen zoeken naar alternatieven en hen daar deels regie in geven, écht werkt. Ze ontdekken steeds meer wat ze ook ‘mogen’ eten en zien daardoor dat er zoveel meer lekkers is als chips en snoep. Ze lijken nóg meer te genieten nu we echt samen kiezen. Die tosti woensdag was een hit en ‘moest’ ook meteen de donderdag mee als lunch.

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood en viel 60 kilo af (lees hier haar verhaal). Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens. Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

Ontdekkingstocht

Wie zou twee jaar geleden gedacht hebben dat wij als gezin helemaal anders zouden gaan eten. Of überhaupt dat mijn leven (en lijf) er zo anders uit zou zien. Ik geniet er zo van om dit samen te doen en het voelt echt als een ware ontdekkingstocht die we samen aan het maken zijn. Het was een goede eerste week. Vinz en Senn vonden de lunches die ze mee kregen naar school krijgen vele malen lekkerder dan daarvoor.

Wat ze wel lastig vonden waren de opmerkingen van anderen. Ze kunnen beiden goed voor zichzelf opkomen, al gaat Vinz dat iets makkelijker af dan Senn. Onze Senn weet toch minder goed hoe hij moet reageren of wat hij moet zeggen. Hij vindt het ook al snel irritant al die opmerkingen.

Ruilhandel

In ieder geval hadden ze genoeg aandacht de afgelopen week. De reacties van de andere kinderen liepen uiteen. Er was kritiek in de trant van:  ‘zoiets mag je niet mee naar school nemen’, maar ook jaloezie. Kinderen die aangaven dat zij dat ook wel in hun boterhamtrommel zouden willen hebben. Vooral toen de jongens een bockworst erin hadden.

Senn werd zelfs gevraagd of hij zijn bockworst wilde ruilen tegen een koekje. Heel trots vertelde hij mij later dat hij dit niet heeft gedaan, ook omdat hij de bockworst zoveel lekkerder vindt dan een koekje! 

Schoolbeleid

Ook een leerkracht liet van zich horen. Eén van de jongens kwam thuis met het verhaal dat de juf een opmerking over de inhoud van de lunchtrommel had gemaakt. Dit zou niet in het schoolbeleid passen. Blijkbaar zijn koekjes, reepjes en suikerwater in de vorm van sapjes, wel verstandige keuzes. Ik had hier natuurlijk al op gerekend en mijn antwoord is heel simpel: deze discussie ga ik niet aan.

Ze hebben zelf gezien wat voor transformatie ik heb doorgemaakt en hoe ik dat heb gedaan. Ik weet wat ik doe. Ik weet nu veel beter wat gezond is en dit is, voor ons als gezin, het nieuwe normaal. Dat zou het voor iedereen moeten zijn. Ik vraag aan de jongens wat onze reactie wordt op het commentaar van de leerkracht. Gaan we stoppen? Of worden het morgen frika’s? “FRIKA’S!”, roepen de jongens in koor.

Frika’s als antwoord

En zo ging ik diezelfde avonds nog naar de winkel om spullen te halen voor de frika’s. De heren waren de volgende ochtend blij verrast en zo enthousiast toen ze zagen dat ze écht frika’s mee naar school kregen! “Wow wij krijgen gewoon frikandellen mee naar school!” Beide lachend en met glunderende ogen. Toen ze die middag thuiskwamen uit school waren ze dan ook vol verhalen. Ze hadden met trots gegeten van hun frika’s.

Eén kindje had mogen proeven en hij vond het lekkerder dan echte frikandellen. De kinderen stelden vragen en werden nieuwsgierig naar ‘hoe dat dan zit met dat gezonde eten’. Ik heb het hier al uitgebreid over gehad met de jongens. Dat deze manier van eten voor veel mensen onbekend is. Dat was het voor ons ook. Wij zouden ‘vroeger’ ook bedenkelijk gekeken hebben als iemand met zo’n trommel op school kwam.

Praten over gezonde voeding

Genoeg kansen de afgelopen week om het gesprek over voeding aan te gaan. Vinz wil dat maar al te graag, al merkt hij wel dat het lastig is. Er ontstond een discussie in de klas over voeding. Vinz zei dat vet gezond is, maar het merendeel van de kinderen vond dat vet ongezond is. Zuchtend kwam hij uit school en zei: “mam als de spreekbeurten eraan komen wil ik het over keto eten doen en over koolhydraten”.

Hij gaat er echt helemaal voor onze Vinz, wie had dat gedacht.  Juist Vinz, die er toch best wel tegenop zag. Na de frika-actie vroeg hij strijdlustig: “Wat als we weer een opmerking krijgen, mogen we dan pannenkoek met aardbeien en slagroom mee?” Er zijn ook ineens dingen die hij nu wel lust en eerder niet: een wonder! Paprika en tomaat wilde hij nooit, nu eet hij ze smakelijk op en vertelt zelfs dat hij het best wel lekker vind.

Stap voor stap?

Op woensdag willen ze toch een snoepje of koekje. Ze weten ook waarom: “We zouden het stap voor stap doen toch?” Ze hebben gelijk en ik geef ze wat snoep. Maar vrijdagavond, als ze normaal een bakje chips kregen, geven ze aan dat het niet hoeft. Ze genieten beiden van een spiesje met kaas, worst, tomaat en komkommer.

En zaterdagavond is standaard onze filmavond. In plaats van een bakje met snoepjes had ik nu een plankje gemaakt met gehaktballetjes, gevulde eieren en wat noten. De noten vinden ze wennen, maar wel lekker, misschien ook omdat er niks anders was 😉.

Milkshakes

De voetbaltraining van Senn vond ik een uitdaging. Na het voetballen heeft dat mannetje HONGER! Ik kreeg zelf niet bedacht hoe ik dit kon opvangen en besloot Matty te vragen om even mee te denken. Ze stelde voor een smoothie te maken uit de ontbijt&lunch special. Inderdaad een simpele praktische oplossing. Vinz wilde natuurlijk ook proeven en zo zaten ze beide op de bank met hun smoothie. 

Ze waren er enthousiast over “het lijkt wel op een milkshake” zei Vinz enthousiast. “Wil je die vaker maken mam!” vroeg Senn. Al met al een geslaagde eerste week. Volgende week wil ik nog iets anders aanpakken. De eerste week heb ik vooral zelf het menu van de dag bepaald, met af en toe wat input van de heren. Vanaf nu wil ik de jongens daar nog actiever bij gaan betrekken.

Gezondheid verbeterd