Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Verjaardagsfeest

Niet lang na het overlijden van mijn moeder ben ik jarig. Andere jaren heb ik mijn verjaardag altijd uitgebreid gevierd, maar daar heb ik geen zin in dit jaar. Ik heb daarom mijn verjaardag samen met Dave en de jongens in de Efteling gevierd. Heel geslaagd en feestelijk genoeg. Alleen zou ik juist nu ook iets met mijn zussen willen doen voor mijn verjaardag. Daarom komen ze morgen alle vier bij mij lunchen, ik kijk er echt naar uit!

Ik heb een prachtige keto-lunch samengesteld, bijna alles komt uit de boekjes. Goulashsoep uit de soepspecial, de tosti uit startgids deel 2, Italiaanse ei met worst uit de kerstspecial en verschillende wraps uit de ontbijt en lunch special. Allemaal simpel te maken en ontzettend lekker. Het enige kant-en-klaar gekochte zijn gegrilde kippenvleugeltjes van de poelier. Zelf ben ik een enorme kipliefhebber, dit voelt als een traktatie.

Heel veel eten…

Terwijl ik alvast sta te koken, denk ik terug aan mijn verjaardagen vóór ik keto ging eten. De tafel was altijd rijkelijk gevuld met veel te veel eten. De frituurpan maakte overuren voor de frikandellen, bitterballen, nasi- en bamihapjes en kipnuggets. Stokbrood met kant-en-klaar smeersels mochten niet ontbreken. Ook taart natuurlijk en dan ook nog de nodige schalen, chips, nootjes, M&M’s en borrelnootjes. Heel veel eten dus.

Ik maakte er een sport van de tafel zo vol mogelijk te zetten. En alles kant-en-klaar gekocht natuurlijk… Ik had altijd veel over, maar dat vond ik niet erg, zo konden we er nog lang van genieten. Ik was mijzelf nog dagenlang aan het volproppen. 

Trots

Hoe anders is dat nu… Ik besteed nu écht aandacht aan het eten en aan de tafel. Ik heb zorgvuldig de lunch samengesteld. ‘Kijk mij nou hier een keto-lunch voorbereiden,’ denk ik terwijl ik aan het koken ben. Ik voel me trots, het is even geleden dat ik deze trots heb gevoeld. Ik wil hier bewust bij stilstaan. Genietend van dit gevoel met een fijn muziekje op de achtergrond sta ik ontspannen in de keuken.

Ik vergeet de tijd: als Vinz ineens binnenkomt vanuit school schrik ik. “Mam, ik ruik goulashsoep, ben je die aan het maken?” Snel kijkt hij in de pan tot zijn vreugde ziet hij dat zijn neus hem niet in de steek heeft gelaten. “Mag ik proeven of het lekker is?” Genietend zit hij aan een kop soep na een lange schooldag druk vertellend over zijn dag. Als Senn even later thuiskomt, kijkt ook hij mij blij vragend aan: “goulashsoep?” 

Nieuw servies

Alles staat zover klaar dat ik morgen niet heel veel meer hoef te doen. Ik kan bijna niet wachten. Onlangs heb ik een nieuw servies gekocht: ons oude servies kon écht niet meer en het paste zeker niet meer bij ons ‘nieuwe eten’. Sinds we het nieuwe servies hebben, lijkt het net alsof het eten nog lekkerder is. Het is op deze manier een feestje om te koken en alles mooi op de borden te leggen. 

Ik dek de tafel met mijn nieuwe servies en kaarsjes. Ik geniet van het feit dat het mij zo blij maakt. De aandacht voor kleine details. Maar als de tafel gedekt is en ik de eerste schalen op tafel heb gezet, voel ik me ineens onrustig worden. Is het wel genoeg? Het is zo karig. De tafel is zoveel leger dan ‘vroeger’… even word ik onzeker, maar dan herpak ik mijzelf en besluit ik dat het goed is zo. Ze zullen niets tekort komen.

Zeer geslaagd

Mijn zussen komen één voor één binnendruppelen en zijn onder de indruk van mijn servies en hoe prachtig het eten eruit ziet. Ik besteedde daar vroeger nooit veel aandacht aan. Dit is ook de eerste keer in mijn leven dat ik zo uitgebreid voor ze heb gekookt. Ze zijn echt onder de indruk. We genieten, alles valt in goede smaak, maar de soep en de Italiaanse ei met worst springen er toch écht wel uit. En het is meer dan genoeg!

Ze willen allemaal weten hoe ik de gerechtjes heb gemaakt. Blij en trots vertel ik er over. Zelf eten ze (nog) niet keto, maar dit willen ze zelf ook wel een keer maken. Ze hebben veel bewondering voor wat ik hebt bereikt met deze manier van eten. In het begin waren ze sceptisch, maar ze zagen wat het me deed. Ze zijn er nu wel van overtuigd dat het werkt. Alleen het deelvasten: dat vinden ze maar niets.

Heerlijk verzadigend 

Een paar dagen later spreek ik mijn oudste zus. Ze vertelt dat ze na die lunch de hele dag geen honger meer had gehad en dat verbaasde haar. Want zoveel had ze voor haar gevoel niet gegeten. Ze is ’s avonds zelfs nog gaan sporten, zonder avondeten dus en dat ging zelfs heel goed. Ik ben blij dat ze nu ook zelf de verzadiging en de eetrust heeft ervaren die deze manier van eten je brengt.

Al met al hebben we allemaal enorm genoten. Voor mijn gevoel is hiermee een nieuwe traditie ‘geboren’. Ik ga het volgend jaar weer op deze manier vieren. Met een heerlijk keto-lunch en mijn vier liefste zussen. 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Ons mam is overleden

Na mijn zoveelste slapeloze nacht besluit ik rond half zes om Charlie alvast uit te laten. Dan heb ik dat maar gehad. Het wandelen gaat moeizaam, of liever gezegd: niet. Al dagen heb ik last van een alles overheersende zenuwpijn aan mijn benen. Pijn die mij ook wakker houdt. Pijn die begon na een ongeluk lang geleden en die uiteindelijk tot mijn grote vreugde verdween toen ik volgens TheNewFood ging eten. 

Die pijn is nu weer terug. Ik ben de weg kwijt geraakt met eten. Want ‘ons mam’ is overleden. Haar laatste weken bracht ze in een hospice door, iets wat ze eigenlijk niet wilde. Want ‘ons mam’ wist dat met deze stap ook haar einde naderde. Dat er geen extra reservetijd meer zou zijn. Als ik terugkijk dan denk ik: wat is ze moedig en dapper geweest; ‘ons mam’. Maar wat had ik het zwaar…

De weg kwijt

Als Charlie zijn behoeftes heeft gedaan draai ik me om naar huis. Elke stap die ik zet doet pijn, de tranen rollen over mijn wangen. Eenmaal thuis plof ik weer op de bank en denk ik aan wat ik allemaal moet doen vandaag. Ik word al moe bij de gedachte. Ik sleep me door de ochtendroutine heen als iedereen de deur uit is, zit ik weer op die bank. Ik ben moe, zo moe, ik voel me slachtoffer van mijn eigen lichaam, mijn eigen leven.

De laatste maanden is er zoveel onrust in mij. Ik werd geleefd en liet me leven. Ik vloog van het ene naar het andere. De bezoeken aan ‘ons mam’ en dan weer hier thuis, waar alles door ging. Terwijl ik het lastig vond om dingen uit handen te geven. Want: ‘ik kan het allemaal zelf wel’. Er was geen ruimte voor rust. Misschien ook wel omdat ik probeerde niet te voelen en stil te staan bij mijn verdriet. 

Terugval

Ik ging weer meer eten door die onrust. Ik was aan het overleven, volledig afgesneden van wat ik voelde. Eerst ging ik vooral méér eten, maar wel keto. Zoals extra kaasjes en worst. Maar al snel belandde er een zak dropjes in mijn winkelwagen. En na die eerste zak wilde ik alleen nog maar meer. Meer snoep, meer koek, meer chips. Het hek was van de dam. Een oud patroon: nare gevoelens dempen met eten om overeind te blijven.

Langzaam maar zeker begon ik mijzelf steeds slechter te voelen, maar ik praatte het goed. “Nu mag het, er is zoveel aan de hand nu. Ik hoef echt niet álles te kunnen. Straks als alles achter de rug is, pak ik de draad weer op en ga ik weer volledig keto eten.” Maar dat straks werd elke keer weer een week later. Ik raakte steeds meer de weg kwijt.

140 kilo

Ik begon me steeds meer zoals de oude Nancy te voelen. De Nancy die bijna 140 kilo woog, die ongelukkig was met zichzelf. Altijd uitgeput, negatief en die leefde met constante pijn. Ja, helaas is ook die vreselijke pijn teruggekomen. Doordat ik weer ben gaan eten wat me eerder ook ziek en dik heeft gemaakt. Terwijl ik er altijd volledig van overtuigd was dat ik altijd keto zou blijven eten. Dat ik nooit terug zou vallen…

Maar in de laatste fase van ‘ons mam’ haar leven is het volledig mis gegaan. Terwijl alles in mij schreeuwt: dit wil ik niet meer. Maar hoe pak ik de draad weer op… Ik praat er veel over met Matty. Over het wegrennen voor mijn gevoelens. Nooit ergens tijd voor nemen, altijd druk in de weer. Nooit alleen willen zijn met mijn verdriet, bang voor de tranen. Matty nodigt me uit om te gaan zitten en te voelen en vooral: om te huilen. 

Een zachte landing

En het werkt… Voor het eerst in mijn leven mag verdriet er zijn van mijzelf en zorg ik zelf voor een zachte landing. Als ik voel dat ik moe ben, ga ik slapen. Als ik voel dat ik verdrietig ben, ga ik huilen. Ik hoef niet meer alles weg te eten. Ik heb weer zin om volledig keto op te pakken. Ik start eerst met drie maaltijden op een dag en als dat goed gaat dan wil ik weer naar twee maaltijden. Kleine stapjes zijn nu belangrijk. 

Ik maak een weekplanning met mijn favorieten gerechten. De stoof van varkenshaas en stamppot peen en worstjes uit de stamppotspecial mogen niet ontbreken. Voor de lunch ga ik vooral soepjes maken, dit kan ik voor een paar dagen vooruit maken. Ik begin met de heerlijke goulashsoep en groente-roomsoep uit de soepspecial. Ik krijg er weer zin in om ervoor te gaan en mijzelf weer gezond te gaan eten.

Stap voor stap

Mijn plan werkt. Het voelt goed om op deze manier mijzelf tegemoet te komen en weer actief met eten bezig te zijn. Op mijn telefoon heb ik foto’s gezet van hoe ik eruitzag voordat ik met TheNewFood begon. Eén van de foto’s wordt mijn achtergrondscherm op mijn telefoon. Als ik voel dat mijn eet-onrust weer opkomt, kijk ik naar de foto en spreek ik mijzelf liefdevol, begripvol en ook een beetje streng toe.

Na vier dagen merk ik dat de pijn in mijn benen minder begint te worden en kan ik weer iets langer lopen. Stap voor stap zal ik dit opnieuw moeten gaan opbouwen en mijzelf daar de rust en ruimte voor gunnen. Mijn gedachtes zijn rustiger, ik zit weer beter in mijn vel en vooral heb ik weer de overtuiging dat ik dit kan. Ik voel dat ik deze ‘misstap’ nodig had om te leren dat alle gevoelens er gewoon kunnen en mogen zijn.

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Elke week pizza

Voor ik in 2021 keto ging eten, aten we zeker één keer per week pizza, misschien zelfs wel twee keer. Natuurlijk kocht ik altijd kant-en-klaar pizza’s; lekker makkelijk en lekker snel. Ook de pizzarette stond in het weekend regelmatig op tafel. Ik kocht dan kant-en-klaar pizzabodem en aan tafel kon iedereen die zelf ‘beleggen’. Dat was altijd feest! 

Onze pizzarette staat nu verstopt in een hoekje van een keukenkast. Er zal vast een dikke laag stof op zitten. Sinds ik twee jaar terug zelf ben gestart met mijn TheNewFood is de pizzarette in de kast blijven staan. De jongens vragen er al een tijdje om wanneer we weer zelf pizza’s gaan maken met de pizzarette. Ineens denk ik: misschien is het nu tijd om hem uit de kast te halen.

Keto-pizza’s

Als de jongens in de gaten krijgen dat ik in de kast aan het rommelen ben en eruit kom met de pizzarette, juichen ze van enthousiasme. “Ja, eindelijk: we gaan weer kleine pizza’s maken!” Ik krijg het er haast benauwd van, want gaat me dat echt lukken op een keto-wijze? Hoe gaan we dat doen met de bodem? Gewoon zoals we tegenwoordig de grote pizza’s maken?

Het was hier in huis even zoeken naar dé keto pizzabodem die we allemaal lekker vinden. Onze keus is gevallen op de pizzabodem uit de ovenspecial van TheNewFood. Regelmatig maken we hier een grote plaatpizza mee. Heerlijk vinden we dat. Misschien ook wel een beetje vanwege de bonus: pizza eten betekent bij ons eten voor de tv met een leuke film aan. Het is onze quilty pleasure.

Keuzes maken 

Vanavond staat de pizzarette weer op tafel! Aan de jongens de taak om op te schrijven wat ze graag op de pizza willen en daar meteen een boodschappenlijstje van te maken. Dat is voor hen geen lastige opgave ze weten wat ze willen; kaas, tonijn, salami, ham, bockworst, rode ui, mozzarella, champignon, mosterdsaus en tomatensaus. Samen met Senn ga ik de boodschappen halen.

Tijdens het boodschappen doen bedenkt Senn ineens dat hij heel graag een pizza Hawaï zou willen eten. Die kochten we voorheen natuurlijk altijd kant-en-klaar, de jongens waren er dol op. Zelf weet ik ondertussen hoeveel koolhydraten er in ananas in blik zitten, maar ik vertel Senn dat hij mag gaan kijken en dan zelf mag beslissen of hij het wil. Hij rent vol overgave naar de ananas in blik toe en zoekt het aantal koolhydraten op.

Pizza Hawaï

“Mam er zitten belachelijk veel koolhydraten in, wel 21 gram!!!” klinkt het door de winkel. “Ik hoef het niet,” roept hij vol overtuiging en we gaan weer verder met ons lijstje. Ik sta toch in dubio en stuur Matty een berichtje met de vraag of dat echt niet zou kunnen, die ananas. Gelukkig antwoordt ze meteen: nee, want in die blikken zit veel suiker. Maar de jongens kunnen best pizza Hawaï eten als je verse ananas gebruikt.

Ik vertel Senn het goede nieuws en die is nu bijna niet meer te houden. We rennen terug naar de groente-afdeling om verse ananas te zoeken. Helaas vinden we die niet, ook niet in die kleine bakjes met fruit. Senn is teleurgesteld, maar ik beloof dat ik voor een volgende keer op zoek zal gaan naar verse ananas. Hij knikt enthousiast en we gaan weer verder met ons lijstje.

Een stapel pizzabodems

Als alle boodschappen binnen zijn, ga ik eerst beginnen met de bodems. Deze wil ik meteen in pizzarette-formaat maken. Ik heb extra veel ingrediënten voor de bodems in huis gehaald zodat ik meteen extra bodems voor in de vriezer kan bakken. Het maken van de bodems lukt makkelijker en sneller dan verwacht. De meeste tijd zit in het voorbakken van bodems omdat er maar 6 tegelijk in de oven passen. 

Tijdens het bakken van de bodems snijd ik alles voor op de pizza en doe alles in schaaltjes voor op tafel, ik maak de tomatensaus en de mosterdsaus. Als alles op tafel staat hoef ik de jongens niet te roepen, ze zijn in NO TIME het zwembad uit en kunnen niet wachten om te beginnen. En wat genieten we allemaal… Waarom heb ik hier niet eerder aan gedacht?

Pizzafeest

De jongens pakken het beleggen van hun pizza’s heel verschillend aan. Senn maakt hierin hele bewuste keuzes: die vind vooral pizza met mosterdsaus, bockworst, ui en kaas enorm lekker, Vinz maakt het beleg het liefst zo dik mogelijk en met verschillende combinaties door elkaar. Ze eten tot ze helemaal vol zitten en dan zijn er nog veel pizzabodems over.

Als ik vertel dat ik extra had gemaakt voor in de vriezer, worden ze enthousiast. “Zo kunnen we ook pizza’s voor de lunch maken” roept Senn, Vinz zit erbij de glimlachen: hij ziet dat ook helemaal zitten! Het was hoe dan ook een enorm succes: ons keto-avontuur met de pizzarette.

Pizzaretteren

Als ik de jongens instop hebben we het er nog over. “Dit was écht te lang geleden,” zucht Vinz. “zullen we het snel weer doen, want keto-pizza is gezond,” zegt hij met een triomfantelijk snoetje erbij. Dat vind ik een goed plan want het is gezellig, het is lekker en we zitten een stuk langer gezellig te tafelen of ja: te “pizzarretteren”. Ik houd van zulke momenten met ons viertjes. 

Eigenlijk is het nu leuker dan ‘vroeger’. Nu kunnen we al die pizza’s eten zonder schuldgevoel, want het is gezond. We mogen de pizza’s zelfs rijkelijk beleggen. Het smaakt ons zoveel beter en we zijn goed verzadigd. Dat is was vroeger wel anders. Het viel me toen altijd al op dat pizza’s niet echt heel lang vulden want later op de avond hadden we dan vaak alweer honger. Maar met gezonde keto-pizza’s is dat verleden tijd! 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Weer die wachtkamer…

Na een ochtend vol controles en testen in het ziekenhuis, eindig ik met Vinz in de wachtkamer van de kno-arts. De wachtkamer die ik zo goed ken, want hier hebben we heel wat uren doorgebracht met Vinz. Hoe vaak heeft hij wel oorontstekingen gehad? Een oorontsteking is voor Vinz altijd risicovol, omdat hij Cochlear Implantaten draagt vanwege zijn doofheid. We moeten daarom meteen in actie komen bij oorontsteking.

Als de huisarts twijfelt, om wat voor reden dan ook, dan moeten we naar de kno-arts. We zijn al heel wat op en neer gereden. Regelmatig heeft hij ’s winters onderhoudskuren antibiotica gehad van drie maanden om een oorontsteking te voorkomen. We probeerden van alles. Niet meer zwemmen, zwemmen met zwemdoppen, verschillende specialisten, een homeopaat, een osteopaat… Niets hielp, niemand wist raad.

Geen oorontstekingen meer

Vandaag zitten we hier voor de jaarlijkse controle. Als Vinz aan de beurt is, springt hij op: “Eindelijk de laatste afspraak”. De kno-arts is verrast:  “Vinz ik begon me al zorgen om je te maken, ik heb je al zo lang niet meer gezien. Ik ben heel benieuwd hoe het met je gaat.” Vinz roept meteen enthousiast uit: “Ik heb al lang geen oorontsteking meer gehad, daarom hoefde ik niet meer naar het ziekenhuis!” 

Enthousiast vertelt hij over hoe goed het gaat en over het feit dat hij zelfs kan zwemmen zonder zwem-oordoppen en dan nog steeds geen oorontsteking krijgt! De kno-arts luistert aandachtig naar hem en is vooral blij dat het zo goed gaat. “Je bent er misschien overheen gegroeid, over je oorontstekingen?” oppert de arts. “Nee hoor,” antwoord Vinz resoluut. “Dat is het niet… 

Net zo eten als mama

Vinz vervolgt: “Sinds ik net zo eet als mama ben ik niet meer ziek geweest, helemaal nooit meer!” De arts kijkt mij bedenkelijk aan en vraagt wat we hebben veranderd. Ik laat Vinz vertellen, het gaat immers om hem: deze afspraak. Enthousiast legt hij uit wat hij allemaal wel en niet eet, nu hij ook keto eet. Dat hij makkelijker beweegt en wat is afgevallen; zijn kleding van vorig jaar zit hem nu ruim. De arts luistert aandachtig.

Hij vraagt of het niet lastig is en Vinz vertelt dat hij in het begin zijn snoep en chips wel heeft gemist, maar dat hij nu geniet van andere dingen. De arts spreekt zijn bewondering uit, hij vindt het zelf lastig om niet te snoepen: “Eigenlijk ben jij mijn grote voorbeeld nu!” De arts moedigt hem aan om vooral door te gaan op deze manier, omdat het blijkbaar zo’n goed effect heeft op zijn gezondheid.

Altijd ziek

Trots kijk ik naar het tafereel dat zich voor me afspeelt. Het brengt me terug in de tijd dat we zoveel zorgen hadden om Vinz en de tijd waarin hij zo vaak ziek was. Hij hoefde maar te gaan zwemmen en hij had een oorontsteking, hij hoefde maar wat verkouden te zijn en er was een oorontsteking. Hij pikte altijd van alles op en lag dan weer dagen ziek op de bank. Maar dat is nu allemaal verleden tijd.

Sinds hij keto eet, gaat het zoveel beter met hem! Ja, soms vindt hij het nog wel lastig om nee te zeggen. Maar als hij dan even terugdenkt aan de tijd van de vele oorontstekingen en het snelle ziekzijn weet hij waar hij het voor doet. Hij mist het ziekzijn echt niet. Of misschien een klein beetje. Want hij genoot stiekem altijd wel van het onder een dekentje op de bank liggen en dan liefdevol verzorgd en vertroeteld worden door ons. 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Trots omdat ik het aandurfde…

Zestig kilo afvallen is ontzettend knap volgens anderen. Ik hoor vaak: “Je mag trots zijn op jezelf!” Natuurlijk ben ik trots. Het meeste trots ben ik op het feit dat ik alle twijfels en vooroordelen over deze aanpak, zoals; ‘het is te duur’, ‘het is te veel werk’, ‘het is niets voor mij’, ‘ik kan niet zonder brood’, ‘het is niet gezond’ aan de kant heb kunnen zetten en dat ik mijzelf de kans heb gegeven om het gewoon te gaan ervaren.

Ik sprak met mijzelf af dat ik het dertig dagen zou proberen en “is het niks dan stop ik”. Dat lef om het gewoon aan te gaan, dat ik dat gewoon durfde, dáár ben ik het meeste trots op. Niet op het vele afvallen, want dat kostte uiteindelijk zoveel minder moeite dan die start. Als je eenmaal kilo’s kwijt gaat raken en je je zoveel beter gaat voelen, dan motiveert dat zo enorm om door te gaan. Het ging bijna ‘vanzelf’…

Twijfels

Ik deel mijn succesverhaal met iedereen die het maar wil horen. Sommigen zijn direct overtuigd en willen zo snel mogelijk starten met de aanpak van TheNewFood. Maar meestal gaat het niet zo makkelijk. Mensen willen op zich wel, natuurlijk willen ze van die kilo’s en kwalen af. Maar ze durven niet. Ze zien er tegenop, het is zo anders en ze zijn bang dingen te gaan missen. En dan komen de bekende twijfels…

Koken is weer leuk!

Waar ik zelf het meeste tegenop zag, is het gedoe; het werk wat je ervan hebt. Ik heb altijd al een hekel aan koken gehad. Ik houd van makkelijk, snel en simpel. En wat viel me dat allemaal mee! De recepten zijn heel eenvoudig, makkelijk en snel te maken. Dat had ik niet verwacht. Ik ben nog steeds geen keukenprinses, echt niet. Maar sinds ik op deze manier eet, vind ik koken wel stukken leuker. 

Dat zit hem natuurlijk ook in het feit dat ik de voordelen van deze manier van eten nog elke dag ervaar. Ik zie de veranderingen niet alleen bij mijzelf, maar ook bij Vinz en zéker bij Senn. Verder is het gewoon heel erg leuk om zelf de maaltijden te maken, van gezond, puur en echt eten. En iedere keer weer zit iedereen te smullen aan tafel. Dat maakt koken zoveel leuker! En ik ben uiteindelijk niet meer tijd kwijt dan vroeger.

Minder geld kwijt…

Toen ik startte met TheNewFood had ik natuurlijk niet alles in huis. Voorheen maakte ik veel gebruik van zakjes en pakjes en kant-en-klaar mixen. Ik had veel kruiden en toevoegingen niet in huis, dus die moest ik wel eerst halen in de supermarkt. Dat waren extra kosten. Maar in de weken daarna merkte ik op dat ik vaak juist minder kwijt was aan boodschappen. Zoveel heb ik nu niet meer nodig.

Met wat kruiden, vlees en groente zet ik tegenwoordig zo een maaltijd in elkaar die ook nog eens lekker smaakt. Al eerder schreef Jannet een blog (Wat kost het?) over dat je voordeliger uit bent. En zo ervaren wij dat ook. Eten op deze manier levert je vooral veel op; je valt af, wordt gezonder en energieker. Bovendien krijg je eindelijk eetrust. Je hoeft niet meer om de haverklap te zoeken naar iets te eten. Dat is zo fijn.

Dertig dagen

Ik kan echt iedereen aanraden om het gewoon dertig dagen te gaan doen. Pak gewoon de startgids erbij, die heb je misschien al een poosje in huis? En ga aan de slag met de weekmenu’s. Zet die stap. Dan kan jij straks ook met trots zeggen: ik heb het gewoon gedaan. Ik heb me over alle twijfels en smoesjes heengezet. Ik ben er voor gegaan. 

En wedden dat ook jij je na die dertig dagen afvraagt waarom je hier niet veel eerder mee bent begonnen? Dat je je niet meer voor kunt stellen dat je er zo tegenop hebt gezien? Dat je vooral zin hebt om dóór te gaan? Natuurlijk is het in het begin even zoeken, maar als je eenmaal de slag te pakken hebt, zul je zien dat het heel veel makkelijker is dan je vooraf had gedacht. 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt.

Buiten de deur

Vinz (11) en Senn (9) eten nu al ruim een half jaar keto met mij mee. Vorige week vertelde ik (in deel 1) wat ze hier thuis zoal eten. Deze week wil ik meer vertellen over hoe het buiten de deur gaat. Dus op school, als ze ergens anders spelen, bij het sporten of als we een dagje weg zijn naar bekenden of onbekenden, en in andere situaties. Ik krijg daar veel vragen over en deel graag mijn ervaring tot nu toe.

Keto eten op school

Ik wil beginnen met een algemeen advies. Door onwetendheid en onbegrip – op school, bij klasgenootjes en bij vriendjes – zullen er waarschijnlijk opmerkingen komen. Omdat Vinz en Senn ook weten waarom ze zo eten, was het meestal makkelijk hier antwoord op te geven. Soms ontstond een discussie. Ik heb de jongens mee gegeven: je hoeft de discussie niet aan te gaan, je hoeft je niet te verdedigen! Dit is onze keuze.

Senn vond de vragen en het gestaar naar zijn lunchtrommel lastig in het begin. Toen ik opmerkte dat dat gestaar vast kwam omdat hij altijd zulke lekkere dingen bij zich had, terwijl zij elke dag dezelfde saaie boterhammen mee hadden, werd hij er wat losser in. In het vervolg als er weer iemand naar zijn lunch zat te loeren, legde hij vol overgave uit wat hij mee had, hoe het smaakte en hoe ik dat had gemaakt. Dat hielp!

Eten op school en ‘schoolbeleid’

Er zijn vaak regels wat betreft snoep en drinken die geen probleem zijn. Gezonder dan keto kan bijna niet, dus dat zou moeten passen dacht ik … Maar er waren toch leerkrachten die er iets van vonden. Mijn tip: ga de discussie niet aan! Vooral wanneer het gaat over voeding en schoolbeleid. Doe het niet: verspilling van energie! Ik heb één keer uitgelegd waarom Vinz en Senn ook op deze manier eten en daar heb ik het bij gelaten.

Als ze daarna thuiskwamen met de mededeling dat een leerkracht weer een opmerking had gemaakt over de inhoud van de lunchtrommel, reageerde ik daarop door de dag erna iets wat nóg lekkerder was en vooral nóg meer buiten het beleid valt mee te geven, zoals frika’s. Op school hadden ze al snel door dat ze het ermee moesten doen en de opmerkingen van hun kant stopten vanzelf.

Tussendoortjes mee naar school

De tussendoortjes naar school zijn wat beperkt. Bij Vinz op school zijn ze vrij makkelijk, maar bij Senn houden ze écht vast aan ‘alleen groente of fruit’. Vinz en Senn zijn beiden gelukkig dol op snackgroente: van die kleine tomaten, paprika’s en komkommers. Ik combineer dat dan vaak met wat aardbeien, meloen, wortel en blauwe bessen. Om te drinken hebben ze altijd gewoon water bij zich en dat zijn ze ook gewend om te drinken.

Traktaties waren in het begin lastig voor de jongens: de verleiding was dan toch groot, of ze wilden niet ‘nee zeggen’. Maar ze merkten al snel dat ze zich minder fijn of zelfs ziek voelden na zo’n traktatie. Ze wilden het op een gegeven moment echt niet meer. Tegenwoordig hebben ze speciaal bifi-worstjes op school liggen voor de jongens, voor als er een keer getrakteerd wordt. 

Lunch mee naar school

De lunch is mijn favoriete maaltijd om te maken. Ik wil er wel duidelijk bij vermelden dat dit mijn/onze ervaringen zijn en niet ‘hoe het moet’. Zo houd ik ervan uitgebreid te koken, maar het hoeft niet. Je kunt de lunch ook heel simpel houden. Wat betreft de kosten ben ik goedkoper uit voor ons eten, sinds de jongens meedoen met keto. Dat zit hem vooral in alles wat je laat staan en dat we met minder eten sneller verzadigd zijn.

Voor de lunch beleef er plezier aan om steeds weer nieuwe dingen te proberen. De ontbijt&lunchspecial is hierbij een fijne inspiratiebron waar ik bijna dagelijks recepten en tips uit haal. Alles is simpel en snel te maken. De jongens genieten van hun lunch en geven zelfs aan niet meer terug te willen naar elke dag boterhammen! Hieronder een lijstje van wat ik zoal meegeef. Ik maak vaak extra porties die ik invries (staat aangegeven).

• Een simpele omelet of gebakken ei met kaas, opgerold en in stukken gesneden. Heel eenvoudig en voedzaam. Ook in te vriezen.
• De tosti uit startgids deel 2 (meer maken en porties invriezen).
• Eiwraps (ontbijt&lunchspecial), gevarieerd belegd: de ene keer met kruidenroomkaas, sla, kaas, ham en komkommer, een andere keer met kruidenroomkaas, rucola, salami en rode paprika, of bijvoorbeeld met citroenmayonaise, sla, tonijn en avocado.
• Slawraps: vooral met warme dagen vinden ze deze heel lekker. We doen hier dan vleeswaren, kaas en komkommer in of we kiezen voor vis zoals zalm, tonijn of makreel.
• Pannenkoeken komen hier zowel in het ontbijt als in de lunch terug. Voor de lunch kiezen we dan vaker voor een hartige pannenkoek met spek, kaas en champignons (meer maken en porties invriezen).
• Bakje vol met daarin onder andere: kaas, worst, brie met walnoten, bockworst, rookworst, cervelaat, komkommer, tomaat, paprika en ei.
• Kaaswafeltjes uit de vastenspecial met suikervrije tomatenketchup (Heinz 0%).  (ik bak er vaak meerdere tegelijk en vries ze per stuk in)
• Fijne rundvleessalade uit de zomerspecial met daarbij ei, komkommer, tomaat en soms een augurk gewikkeld in vlees.
• Komkommerbroodjes uit de ontbijt&lunchspecial.
• Omelet met van alles erin wat ‘op’ moet.
• Cheesecakejes uit de ontbijt&lunchspecial (ik bak er vaak meerdere tegelijk en vries ze per stuk in).
• Quiches: broccoli-geitenkaasquiches, kaas-groentequiches, ham-preiquiches en kipquiches allemaal uit de ontbijt&lunchspecial. Ook maak ik vaak quiches van avondeten dat over is of van groenten die ‘op moeten’. Ik voeg hier simpelweg wat kaas, eieren, peper en zout aan toe.
• Scones uit de ontbijt&lunchspecial, deze zijn echt een groot favoriet bij de heren, lekker met jam en mascarpone (meer maken en porties invriezen).
• Ontbijtkoek uit de ontbijt&lunchspecial, met een dikke laag roomboter (meer maken en porties invriezen).
• Gehaktbrood uit de ontbijt&lunchspecial (meer maken en porties invriezen).
• Gehaktballetjes in diverse variaties: gehaktballetjes uit de ontbijt&lunchspecial, de gehaktballetjes die eigenlijk horen bij de spaghetti met balletjes in tomatensaus uit de vastenspecial of de Zweedse gehaktballetjes uit de stamppotspecial (meer maken en porties invriezen).
• Kleine kipspiesjes (gebakken kipstukjes op een stokje) (meer maken en porties invriezen)..
• En tot slot de absolute winnaar: frika’s! Ook koud erg lekker, het recept staat op de website van TheNewFood. Meer maken en porties invriezen!
• Vaak doe ik er ook nog iets van een gekookte ei bij, plakjes worst, wat rauwkost, of wat nootjes.

Slim plannen!

De lunchtrommels van Vinz en Senn zien er dan misschien mooi uit, maar het is niet meer moeite als voorheen. Ik maak veel in het voren. Elke week plan ik een kookochtend of avond, net wanneer het uitkomt. Vandaag heb ik de ei tosti uit startgids deel 2 gemaakt. Ik heb er 10 gemaakt, dit is voor 5 dagen lunch. Ze krijgen deze twee dagen mee naar school er blijven er dan 6 over die ik invries.

Als avondeten hadden wij vandaag spaghetti met balletjes in tomatensaus uit de vastenspecial. Ik maak extra balletjes en die vries ik in. Als ze pannenkoeken mee naar school willen, maak ik dit ook voor 2 dagen. Vaak eten we zondags dan pannenkoeken en zorg ik dat er extra zijn om op maandag mee naar school te nemen. Kaaswafeltjes hetzelfde verhaal, als ik ze ga maken, maak ik er extra die we kunnen invriezen in porties.

Op deze manier is er altijd voorraad wat makkelijk te pakken is. Vinz en Senn zijn goede eters, ze hebben er graag dan ook wat worstjes, kaasjes, komkommer, paprika of tomaatjes bij. Dit is snel klaargemaakt. Het is vooruit denken en plannen en juist dat geeft een chaoot als mij veel rust.

Op stap

Buiten de deur kun je veel te eten krijgen, maar vrijwel niets is keto. Voorbereiden is daarom heel belangrijk. Waar ga je heen, wat is daar te koop en wat neem je zelf mee? Feestjes waar wij als gezin heen gaan zijn makkelijk. Vinz en Senn weten wat ze wel en niet willen, ze weten ook dat er in mijn tas altijd iets voor ze in zit van nootjes of cheesepops. Vaak maak ik ook taart speciaal voor ons. Ze komen niks tekort.

Als ik met vriendinnen en kids weg ga dan sluit ik het vaak van tevoren kort. Wat doen jullie: ga je daar eten halen, of neem je wat mee… Dan kan ik mijn strategie hier op aanpassen. Maar al mijn vriendinnen weten inmiddels van ons eten. Tegenwoordig maak ik zelfs vaak voor iedereen de lunch, omdat de andere kinderen zaten ’te kwijlen’ bij Vinz en Senn hun lunch en dan ook geen eigen meegenomen boterhammen meer wilden.

Op bezoek 

Kinderfeestjes is lastiger: ik geef ze altijd iets lekkers mee wat binnen onze leefstijl past, zoals een opgerolde pannenkoek. Verder vertrouw ik inmiddels op mijn kinderen dat ze hierin een verstandige keus maken. Lukt ze het een keer niet, dan is dat jammer en de volgende keer beter. Zelf voelen ze al snel dat het niet verstandig was om dit te doen. Zie dit als leermoment voor iedereen. Het moet geen strijd en straf worden. 

Op bezoek bij familie en dan vooral de oudere generatie: dat blijft een uitdaging. Zij zien het vaak toch als ‘abnormaal’ en ‘zielig’. Regelmatig proberen ze de jongens iets ‘extra’s’ te geven, meestal snoep. Dat is in het begin regelmatig misgegaan, maar tegenwoordig bedanken ze er meestal zelf voor. We zijn natuurlijk supertrots op de jongens! Wie weet leren ze zo ook deze oudere generatie iets.

Sporten

Als er serieus gesport is, zoals na de voetbaltraining, dan heeft Senn honger. Hij krijgt niets mee, maar eenmaal thuis krijgt hij dan een smoothie voor wat extra proteïne. Ik houd als basis de smoothies aan uit de ontbijt&lunchspecial en varieer hier regelmatig mee. Vóór het sporten heeft hij niets speciaals nodig, geen extra koolhydraten dus. Op keto kun je juist heel goed presteren!

Als de jongens bijvoorbeeld naar het zwembad gaan dan zorg ik er altijd voor dat we zelf een lunch of tussendoortjes meenemen. Gewoon wat ze normaal ook mee naar school krijgen, niets bijzonders verder. Ze genieten er enorm van en klagen niet.

Denk in mogelijkheden!

Toen we hier pas mee begonnen wilde ik alles steeds vers koken. Maar daarmee maakte ik het mijzelf te moeilijk. Tegenwoordig bak ik vaak extra porties om in te vriezen. Heb ik dan bijvoorbeeld een dag geen zin of tijd om een lunchtrommel te maken, dan pak ik zo wat quiches of pannenkoekjes uit de diepvries. Extra porties maken en vooruit denken is belangrijk, zodat je niet voor verrassingen komt te staan!

Aan de andere kant: zo moeilijk hoeft het niet te zijn. De jongens zijn inmiddels helemaal gewend aan keto en dat betekent ook dat ze tussen de maaltijden door nauwelijks meer zin in eten hebben. Ik hoor ze nooit meer vragen om iets. Eten gaat bij ons allemaal dus steeds meer over voeding en niet meer over ‘vulling’. Zij weten en voelen – net als ik – dat dit veel gezonder voor ze is. En dat maakt het alle moeite waard!

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

De kinderen doen mee

Inmiddels eten Vinz (11) en Senn (9) al ruim een half jaar keto met mij mee. In principe eten ze helemaal volgens de gezonde koolhydraatarme/keto aanpak van TheNewFood. Ik vond het best spannend in het begin. Hoe haalbaar is het? Hoe moeilijk of lastig? En wát gaan ze dan eten? Wat vinden ze er zelf van? 

Allereerst: nu we al enige tijd onderweg zijn, merk ik juist dat het eigenlijk véél makkelijker is dan ik vooraf dacht. En het levert de jongens zoveel op: niet alleen qua gezondheid en gewicht, maar ook mentaal. Het is zó de moeite waard allemaal! Ze willen zelf ook nooit meer anders. Senn weet het heel zeker: “Ik wil nooit meer anders, ik wil me nooit meer voelen zoals eerst én later word ik keto-boer.”

En wát eten ze dan?

Voor wie ook overweegt deze stap te gaan zetten, heb ik een overzicht gemaakt van alles wat ze op dit moment eten. Dus waar ontbijten ze mee, wat nemen ze mee naar school, wat doen we voor het diner, wat eten ze tussendoor, wat drinken ze en hoe doen we het buiten de deur? Een inkijkje in het keto-leven van onze jongens… 

Omdat het een enorme hoeveelheid informatie is, hak ik het in twee stukken. Vandaag geef ik een inkijkje in ons keto-leven hier thuis met de jongens. Volgende week laat ik dan zien hoe we dat doen buiten de deur, dus als we op stap zijn, en wat de jongens meekrijgen naar school. 

Het ontbijt thuis

Ik maak elke week een weekmenu. De jongens kiezen elk per week één keer het avondeten en één keer de lunch op woensdag of in het weekend. Het ontbijt neem ik niet echt op in het weekmenu; veel dingen heb ik gewoon standaard in huis. Ze kunnen aangeven waar ze zelf zin in hebben. Afhankelijk van mijn tijd en wat er in huis is. Inmiddels hebben  Vinz en Senn veel favorieten. 

Vaak maak ik al de avond vooraf hun ontbijt… Een overzicht van ontbijtjes die op dit moment favoriet zijn bij de jongens: 

• Griekse yoghurt met blauwe bessen, suikervrije limonadesiroop en slagroom
• Uitsmijter gebakken eieren met vlees/kaas (meestal ‘wat op moet’)
• Quiches uit de ontbijt & lunchspecial of startgids deel 2 (soms deels met ‘wat op moet’)
• Snelle pitten/zaden crackers uit de startgids
• Snel roerei met véél chorizo uit startgids deel 2
• Pannenkoeken (startgids) met zelfgemaakte jam (thenewfood.nl/jam)
• Pannenkoekenrol met chocoladeboter uit de startgids deel 2 (soms ook met de pudding)
• Eiercake met slagroom en wat fruit, uit de startgids

Lunch thuis

Natuurlijk lunchen de jongens de meeste dagen op school: daar volgende week meer over. Voor de lunch thuis vind ik het soms leuk om er wat meer werk van te maken. Daarbij werk ik ook veel vooruit en vries veel dingen in, zodat ik met één keer koken meerdere keren een lunch kan maken. Vooral de woensdagmiddag maken we er graag een bijzondere lunch van, waar ze dan al naar uitkijken. We kiezen dan dingen als:

• Gevulde paprika uit de ontbijt & lunchspecial
• Spekbakjes met ei uit de ontbijt & lunchspecial
• Warme gevulde tomaten uit de kerstspecial
• Groentetaartjes uit de kerstspecial
• Puddingbroodjes uit de kerstspecial
• Italiaans ei met worst uit de kerstspecial
• Kippenvleugeltjes of –kluifjes uit de vastenspecial
• Pannenkoeken met een saus uit één van de boekjes, vaak heb ik deze dan nog over van de vorige avond
• Soep (één van de vele soepen, warm of koud, uit de soepspecial)

Avondeten thuis

s’ Avonds eten de jongens gewoon ‘wat de pot schaft’. Meestal kook ik uit de boekjes van TheNewFood en soms flans ik zelf wat in elkaar. Een aantal favorieten op dit moment (dat kan over een paar weken heel anders zijn): shoarma en hamburger (Senn) en pizza en pompoenlasagne (Vinz). Ook de preischotel met brie (ovenspecial) en de snelle goulash en satéroerbak (beiden eenpanspecial) eten ze heel graag.

O, en niet te vergeten hun (en onze) allergrootste favoriet: de frika’s! Meestal maak ik er de rundvleessalade (zomerspecial), een groene salade of de röstirondjes uit de vastenspecial bij. Daar zijn ze ook echt dol op. Ik heb van zowel de frika’s als de röstirondjes altijd wel een voorraadje in de diepvries. Als toetjes eten ze graag yoghurt of rood fruit met slagroom.

Tussendoortjes thuis

Vroeger was er van alles en wilden ze van alles. Geen tussendoortjes was ondenkbaar en dat lieten ze dan ook horen! Ik had altijd veel in huis: chips, borrelnoten, mini-Marsjes, Snickers, ijs, popcorn, snoepjes etc. Nu eten ze niet alleen andere dingen, ze eten ook veel minder vaak iets tussendoor. Eigenlijk vragen ze echt zelden om iets tussendoor: ik merk dat er ook bij hen eetrust is!

De enkele keer dat ze wel wat tussendoor vragen is het vaak wat nootjes, wat rood fruit of wat rauwkost met een dipsausje uit de zomerspecial. Of gewoon iets wat ze normaal ook mee naar school krijgen. Meloen is ook erg in trek! Is er iets te vieren dan staat vaak de feesttaart uit de lentespecial op tafel. Inmiddels maakt Senn de taart zelfstandig! De eiercake met fruit en slagroom blijft ook een favoriete traktatie.

Weekend thuis

In het weekend aten we altijd ‘makkelijk’ en dat doe ik nog steeds nu we als gezin keto eten. Het is dan pizza (startgids deel 2 of ovenspecial), shoarmaplate of een hamburger in sla (beiden startgids). Nu met het mooie weer eten we vaak een stukje kip of vlees van de barbecue met een salade uit de zomerspecial. Ik heb ontdekt dat hoe kleiner ik alles voor de salade snijdt, hoe lekkerder ze het vinden. 

Op zaterdagavond hebben we bijna altijd een borrelplank op tafel staan. De ene keer met verschillende kaas- met worstsoorten en een andere keer gehaktballetjes (varianten uit de specials) of kipspiesjes. Ook rauwkost met dipsaus doet het goed. Na de borrelplank vaak nog een kop soep. Meestal maak ik voor het weekend een grote pan soep uit de soepspecial, ook handig voor de lunch!  

Drinken
De jongens drinken nu water (soms met gember of citroen) en thee (veel smaakjes, zoals groene thee, citroen, rooibos en gember). Ook thee van verse munt, eventueel met een kaneelstokje, valt erg in de smaak. En verder hebben we de hele reeks Teisseire limonadesiroop (0%) in huis. Ze maken hier zelf limonade van: steeds een andere smaak. Soms maken ze er een mix van. Vol overgave kunnen ze hiermee bezig zijn. 

Vooral in het weekend, dan maken ze vaak cassis van de cassis-siroop met spa rood. Ze vinden het lekkerder dan de echte cassis. Alleen al het feit dat ze zelf hun frisdrank kunnen en mogen maken geeft ze zoveel plezier en voldoening. Nu met het warme weer maken ze volop zelf waterijsjes van aangemaakte Teisseire limonade. Ook aardbeilimonade met klontjes ijs en stukjes aardbei maken ze graag (zie foto).

Kinderboek

De jongens slikken net als ik dagelijks de door TheNewFood aanbevolen magnesium, vitamine D3 en vitamine K2. Sinds dat hele gedoe met corona geef ik ze ook dagelijks vitamine C, al zou ik daar nu ook wel mee kunnen stoppen. Ze komen niets tekort, dat weet ik heel zeker. Ze zien er beter uit dan voor ze keto gingen eten. Ze zijn gezonder en fitter. Dit gun je ieder kind!

Toen we hiermee begonnen zei ik tegen Matty: misschien is het tijd voor een kinderboek. Maar inmiddels weet ik dat kinderen niet anders hoeven te eten dan wij. Ze eten alles met ons mee, hooguit eten ze wat meer noten en keto-fruit dan ik en vaker yoghurt. De jongens helpen graag met koken en de recepten zijn ook makkelijk door hen te begrijpen en te volgen. Ze kunnen het haast alleen! Keto is kinderlijk eenvoudig!

Volgende week zet ik op een rijtje hoe we het aanpakken buiten de deur. Dus op school, met ergens anders spelen en sporten en als we een dagje weg zijn naar bekenden of in andere situaties. 

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

Angst

Door de week eet ik nu standaard OMAD (1 keer per dag) en eigenlijk wil ik nog wel een stapje verder gaan en meerdere dagen vasten. Puur om te kijken of dit mijn buik goed zal doen en wat het me verder oplevert. Als je langere tijd niet eet, gaat je lichaam aan de slag met opruimen en herstel, lees ik in de vastenspecial. Het is super goed voor je lijf. Er staat precies in beschreven hoe je het aanpakt, maar ik durfde tot nu toe niet.

Ik vind het spannend om te gaan vasten, zo spannend dat ik het wél heel graag wil maar steeds weer excuses verzin om er niet aan te beginnen. Het is nieuw, ik vind vaak nieuwe dingen spannend en lastig. Maar vooral is het de onzekerheid. Kan ik dit wel? Dagenlang niet eten druist in tegen alles wat ik geleerd heb. Geen eten, geen energie… toch?

Zorgen

Kan ik dan nog wel alles doen wat ik wil, zoals: de lange wandelingen die ik dagelijks maak, baantjes trekken in het zwembad. Kan ik zonder te eten actief blijven? Of heb ik daar te weinig energie voor? Dat eeuwige getwijfel in mijn hoofd maakt me moe en ik heb er zelf last van. Het geeft vooral onrust. Ik deel mijn onzekerheid met Matty die zelf net een paar dagen aan het vasten is. “Ik voel me geweldig!” Verzekert ze me.

Klaar

En dan, van het ene op het andere moment, is het klaar. Ik besluit de volgende dag te starten met vasten. Of eigenlijk: te stoppen met eten. Het is niet de eerste keer dat ik me voorneem om het morgen te gaan doen. Uiteindelijk durfde ik het dan toch niet aan, of had ik er geen zin in. Maar nu voelt het anders. Ik voel me krachtig en overtuigd. Morgen ga ik ervoor! Ondanks de lunchafspraak die ik heb staan voor morgen. 

Als ik de volgende dag wakker word vind ik het erg spannend, maar ik voel nog steeds dat ik dit 100% wil. Ik wil minstens 3 dagen vasten en daarna weer door met OMAD. Haal ik het niet dan is het ook goed. Ik wil het per dag bekijken en spreek met mezelf af dat ik in ieder geval vandaag niet wil eten. Elke dag dat ik het volhoud, is er één en mooi meegenomen.

Dag één

De eerste dag heb ik ’s middags een lunch bij mijn zus. Ook mijn andere zussen zijn er en wanneer er wordt opgemerkt dat ik niets eet komen er vragen. Ik vertel enthousiast dat ik voor de eerste keer een paar dagen ga vasten. Mijn zussen hebben hun twijfels. Je kúnt niet zonder eten, vinden ze. Ik vind het lief dat ze zo bezorgd zijn. Ik heb er geen enkele moeite mee om hen te zien eten, terwijl ik zelf aan een kop thee zit.

Ik zie wel wat op tegen het bereiden van het avondeten, maar ook dat valt reuze mee. Ik ervaar geen honger wanneer de heren aan het eten zijn. Ik neem wel een kop hele slappe bouillon met extra zout. Juist nu is het belangrijk om mijn zouten extra aan te vullen, had ik gelezen. Als ik naar bed ga, verbaas ik me erover dat ik vandaag eigenlijk geen erge honger heb gehad. En qua energie heb ik geen verschil gemerkt. Ik ben blij!

Pannenkoeken

Ik slaap goed en als ik de volgende ochtend wakker word, voel ik me heerlijk. Nog steeds geen honger! Vinz en Senn willen graag pannenkoeken mee naar school. Even denk ik: ai, dat gaat heel erg lekker ruiken. Maar ook dat valt mee. Het maakt me niet onrustig en de lekkere etensluchten triggeren me niet. Ik durf het deze ochtend aan om een extra lange wandeling te maken en dat gaat uitstekend, ik voel me heerlijk energiek.

Maar ’s middags gaat het mis. Ik wil eten! Ik wil écht eten! Ik móet eten! Even overweeg ik om te stoppen. Dit is al een heel mooie prestatie. Maar wil ik echt wel stoppen? Heb ik echt wel zo’n honger? Of is het vooral dat ik mijn eten mis? Ik houd erg veel van eten natuurlijk… Ik neem weer een kop slappe bouillon met extra zout en dat helpt. Ik voel de rust in mij terugkeren. Het ‘gevaar’ is geweken! De rest van de dag gaat het prima.

Krachtig

De tweede nacht slaap ik echt zó lekker! Dat is lang geleden. Ik word helemaal blij, rustig en vrolijk wakker. Ik voel me goed, vol energie en krachtig. Ik ben trots op mijzelf dat ik het zo goed volhoud. Al moet ik eerlijk zeggen dat het veel makkelijker is dan ik had gedacht. Het zijn vooral mensen om mij heen die het er ‘moeilijk’ mee hebben. De jongens maken zich zorgen over me, ze zijn bang dat ik ga omvallen.

Ik heb het ze uitgelegd. Verteld dat het super gezond is voor je lijf als je een paar dagen niet eet. Ze snappen het, maar toch blijven ze me in de gaten houden. Deze derde dag lijkt het nog weer makkelijker te gaan dan de dagen ervoor. Ik heb eigenlijk helemaal geen ‘hongermomenten’ meer. ’s Middags een hele lange wandeling met Charlie en ’s avonds val ik als een blok in slaap, zónder honger.

Fluitend

Blij word ik wakker. Ik heb er drie dagen vasten opzitten en vandaag wil ik met het avondeten mijn OMAD maaltijd weer oppakken. Ik ga fluitend door de ochtend heen. Ik voel me zó ontzettend goed! Het lijkt wel of alles makkelijker gaat, alsof het helderder is in mijn hoofd, stiller misschien. En het lijkt ook of ik mijn lichaam beter kan voelen… Tijdens het wandelen met Charlie zit ik haast een uur tegen een boom aan te genieten. 

Later, in de middag, krijg ik opeens heel erge honger. Ik probeer dit te negeren en met een kop bouillon tot rust te komen. Maar ik knap er niet van op. Ik word een beetje slap en misselijk en mijn honger neemt toe. Dit is het moment om weer te gaan eten, weet ik. Ik eet een paar walnoten. Ik voel me meteen beter maar toch ook een beetje teleurgesteld. Had ik het langer kunnen volhouden?

Honger

Die avond eet ik weer gewoon met de anderen mee. Het smaakt me goed, maar ik wil – tegen mijn gewoonte in – eigenlijk nog een keer opscheppen. Is dat omdat ik ergens denk dat ik het tekort moet aanvullen? Of moet ik écht eten? Ik besluit te stoppen met eten en neem een kop verse muntthee met een kaneelstokje. Nog even blijf ik die onrust voelen, maar uiteindelijk voel ik me verzadigd en weer rustig.

Later in bed laat ik de afgelopen dagen door me heen gaan. Het is een bijzondere ervaring geweest. Het lukte redelijk goed om er blanco in te gaan en gewoon te kijken hoe het zou gaan. Ik ben erg tevreden en trots op mijzelf. Deze ervaring heeft me sterker gemaakt. Het vasten is voor mij een geschenk gebleken. Dit gevoel wil ik vasthouden. Ik val heel tevreden in slaap.

Eindstand

De volgende ochtend laat de weegschaal zien dat ik bijna 4 kilo ben afgevallen in de afgelopen 4 dagen! Wow! In de dagen erna komt de helft er weer bij, dus per saldo ben ik 2 kilo afgevallen. Dat is altijd leuk meegenomen, maar het was niet de reden dat ik dit wilde doen. Ik wilde ervaren wat niet eten met mij zou doen. Ik bleek me beter te voelen, rustiger, meer verbonden met vooral mijzelf en alles om me heen.

Ik heb gevoeld en ervaren waar ik toe in staat ben als ik maar geloof in mijzelf. Ik heb nog meer vertrouwen gekregen in de aanpak van TheNewFood en ik ben er nu van overtuigd dat wij mensen heel goed een paar dagen zonder eten kunnen. Ik kon alles gewoon doen en voelde me eigenlijk beter dan mét eten. Wie had dat gedacht… ik zéker niet!

Gezondheid verbeterd

Nancy (41) startte in januari 2021 met TheNewFood. Negen maanden later was ze 60 kilo kwijt en een ander mens (lees hier haar verhaal). Niet alleen van buiten, maar vooral ook van binnen. Nancy 2.0. In haar blogs deelt Nancy wat haar bezighoudt. 

ADHD-klachten

Onze Senn van 8 was altijd een ‘intens’ en energiek mannetje. Hij kon zich altijd moeilijk concentreren en luisteren was vaak een probleem. Zelf had hij ook zichtbaar last van zijn eigen ongeleide drukte. Hij had er zelf geen regie over, het overkwam hem gewoon. En dat maakte hem dan weer boos. Regelmatig werd er in begeleidingsgesprekken over Senn op aangestuurd om het ADHD-traject ‘in te gaan’.  

“Want,” zo werd ons verteld: “Wanneer er een diagnose van ADHD is kunnen we Senn beter ondersteunen en begeleiden, wellicht is medicatie voor Senn dan een goed hulpmiddel”. Dave en ik waren het er meteen over eens: dat nooit. We wilden geen label op hem laten plakken en we wilden geen medicatie. We wilden wel onderzoeken of we iets anders voor hem konden betekenen. En precies toen kwam keto op mijn pad…

Keto eten

Ikzelf was vroeger ook altijd zo’n typische ADHD-er (zonder diagnose). Ook in mijn hoofd was het vaak een drukke bende. Ik had moeite om orde aan te brengen in de chaos daarboven. Dat was niet alleen onhandig maar ook zo ontzettend vermoeiend! Nadat ik begon met de keto aanpak van TheNewFood merkte ik dat mijn hoofd steeds rustiger werd. Mijn hoofd werd weer helderder, de zware wolken verdwenen uit mijn kop. 

Zou dat bij Senn ook zo werken? Om dat te onderzoeken zou hij ook helemaal keto moeten gaan eten. We zagen dat Senn steeds meer hinder ondervond van zijn eigen drukte. En dat gaf de doorslag: ruim vier maanden geleden zijn we als gezin helemaal overgestapt op keto! Al snel werden kleine veranderingen bij Senn zichtbaar, ik schreef daar al eerder over in mijn blog ‘een ander kind‘. 

Weer voelen

Ook hij kreeg rust en ruimte in zijn hoofd. De sluiers verdwenen. Hij kon steeds beter ‘voelen’ en luisteren naar dat gevoel. Daar kon hij eerst niet bij. Senn: “Als ik iets voelde of als er teveel in m’n hoofd kwam dan werd ik druk, dat moest gewoon. Maar ik kon niet voelen wát ik precies voelde.” Nu die wolken in zijn hoofd zijn opgelost is er veel meer ruimte gekomen en kan hij veel beter luisteren naar zijn lijf. 

Hij ontdekte dat als hij boos of verdrietig is, hij soms buikpijn krijgt. Hij voelt het nu aankomen: “Wanneer ik mijn buik ga voelen dan weet ik dat er iets aan de hand is.” Vaak komt hij dan bij me en onderzoeken we samen waar die boosheid of dat verdriet vandaan komt. Senn heeft nu ook ontdekt dat wanneer hij hoofdpijn heeft, hij teveel ‘gehoord’ heeft. Hij doet dan zelf zijn gehoorapparaten even af. 

Rust

Vroeger, dus voor keto,  vond Senn het altijd lastig om zijn rust te pakken wanneer hij naar bed moest. Uren kon hij liggen woelen en draaien, of was nog aan het rommelen op zijn slaapkamer. Tegenwoordig gaat hij in bed liggen, draait een keer en valt vervolgens in slaap. Volgens Senn is hij de ‘schatkaart’ van zichzelf aan het ontdekken. Alleen doen we het in de omgekeerde vorm, de schat hebben we al: dat is hij zelf.

Natuurlijk, Senn blijft Senn; hij is en blijft energiek en enthousiast. Maar het is niet meer zo ongeleid. Hij staat beter in contact met zichzelf en met alles om hem heen. Steeds meer mensen zien nu wat er verborgen zat onder die drukte van Senn, een lief, zorgzaam, enthousiast en energiek ventje. Hij voelt zelf heel goed wat keto eten met hem doet. Als ouders zijn wij blij dat we deze stap hebben gezet. 

Later

Wanneer Senn heel soms eens weer ‘normaal’ eet, dus met veel koolhydraten en suikers, zien wij hem veranderen in een ongeleid projectiel dat vooral veel last van zichzelf heeft. Hij wordt dan erg verdrietig en weet zeker dat hij zichzelf nooit meer zo wil voelen. Hij zal ook nooit om een snoepje, chips of wat anders vragen. Senn weet zeker dat hij altijd keto wil blijven eten, het liefst ook uit zijn eigen moestuin.

Hij wil later keto-boer worden en zijn eigen keto-boerderij beginnen. “Mensen die dan heel dik zijn, of ja niet dik maar wat te zwaar zoals jij was, die ga ik dan leren om heerlijk keto te koken.” Vertelt hij me enthousiast. Even later bedenkt hij dat hij toch ook ontdekker en verkenner wil worden en heel misschien ook gymleraar…  😁

Gezondheid verbeterd