Ik ontving een blijmakende e-mail van Angela: “Ik ben al 45 jaar diabeet type 1 en eet nu volgens jouw boekjes. Een groot verschil in mijn diabetesinstelling, ik heb minder pieken en meer energie. Ik ben zeer tevreden dat wou ik even laten weten.” Ik word nieuwsgierig naar haar verhaal en nodig haar uit voor een interview. Ze gaat er maar al te graag op in, want Angela vindt dat ‘de hele wereld’ dit moet weten! 

We hebben er een diabeetje bij

Angela was 45 jaar geleden het tweede kind in het gezin met diabetes type 1. Een paar jaar nadat bij haar broertje diabetes 1 werd geconstateerd, had Angela dezelfde symptomen: vermoeidheid, extreem gewichtsverlies en veel dorst.

Haar moeder zei dan ook meteen: ‘We hebben er een diabeetje bij!’ Het gezin was er al helemaal ‘op ingericht’. “In die tijd was het advies: als je diabetes hebt, dan mag je absoluut geen suiker. Het hele gezin at daarom geen suiker, alles wat mijn broer niet mocht, mochten wij ook niet. Ik wist dus al precies wat me te wachten stond. Ik leerde al snel om zelf insuline te spuiten.”

Hoe minder suiker, hoe meer energie

We aten niet alleen zonder suiker, alles moest worden afgewogen en berekend. Er stond altijd een weegschaal klaar. Als ik bijvoorbeeld een snee rozijnenbrood at, moest ik dat eerst wegen, dan wist ik hoeveel insuline ik moest spuiten.’ Angela merkte, dat hoe meer zij zich aan haar dieet hield, hoe meer energie ze had. Maar het schommelde altijd.

Toen kwam de insulinepomp en mocht ze steeds meer eten van de internisten. “Ik mocht meer suiker eten, en dat was goed nieuws, want ik was een echte snoepkont. Als ik een keer iets lekkers wilde, kon ik het gewoon bijpompen zodat mijn bloedsuiker niet zou stijgen.” Ik was erg blij natuurlijk met zoveel vrijheid en het ging ook redelijk goed!

De jaren negentig: geen suikervrije producten meer, maar liever suiker

In de jaren negentig werd geadviseerd om geen suikervrije producten, zoals cakejes meer te eten. Omdat daar teveel vet in zou zitten. Het advies was dus, om vet te laten staan en juist wél suikers te gaan eten en dan gewoon extra insuline bij te pompen (‘bijbolussen’) met de insulinepomp.

Ze ging zich er beslist niet beter door voelen. “Maar je went eraan dat je je nooit helemaal fit voelt. Ik leefde gezond en lette goed op mijn eten. Maar regelmatig werd ik ’s morgens wakker met de gedachte: poeh, weer een dag. Dan sleepte ik mijzelf de dag door en lag ik ’s avonds uitgeput op de bank.  Toch dacht ik nog steeds dat ik alles goed onder controle had.”

Een hartinfarct en spoedoperatie

Haar bloedsuikers werden steeds instabieler. Stress in haar privéleven maakte dat nog erger. Op een dag is ze aan het zwemmen met een vriendin als ze plotseling misselijk wordt en het gevoel krijgt dat er een olifant op haar rug drukt. Dit nare gevoel trekt weer weg, maar ’s avonds komt het veel heftiger terug. Ze gaat even slapen en haar partner treft haar niet veel later bewusteloos aan.

De ambulance is snel ter plaatse, het blijkt een hartinfarct te zijn. Ze moet direct naar het ziekenhuis  en worden geopereerd. Ze blijkt vijf verstopte aderen te hebben. “De impact van dit alles  was enorm, ik was een wrak met bloedsuikers die van heel laag naar heel hoog schoten. Wat heb ik geknokt om er weer bovenop te komen!”

Diabetes is een sluipende moordenaar

Ze kreeg het advies om haar bloedsuikers stabiel te houden. “Maar HOE, dat werd me niet verteld. Wel waarschuwden ze me dat diabetes een sluipende moordenaar is, zonder pardon. Je vaten, hart, netvlies, nieren, alles gaat op een gegeven moment stuk. En daar kon ik het dan weer mee doen.”

En het kwam allemaal uit, haar zicht verslechterde door problemen met het netvlies, de conditie van haar nieren ging achteruit en ze kreeg steeds vaker hypo’s.  “Ik heb gelukkig vaak een engeltje bij me gehad, anders was ik er nu niet meer geweest.”

Bewusteloos langs de kant van de weg

Op een ochtend stapt Angela in de auto om boodschappen te doen. Een half uur later wordt ze bewusteloos in haar auto aangetroffen langs de kant van de weg. Ze heeft een hypo. “Ik bleek voor dat moment zeven kilometer te hebben rondgereden zonder er nog iets van te weten. Ik heb echt enorm geluk gehad dat het nog zo goed is afgelopen.

Ik kreeg steeds vaker van deze hypo’s die ik niet van tevoren voelde aankomen. Dat maakte me erg angstig en onzeker.” Gelukkig kon haar diabetesverpleegkundige een sensor regelen die haar bloedsuikers controleerde en haar waarschuwde wanneer haar bloedsuikers te laag of te hoog of te laag waren. “Ik voelde me met die sensor wel weer wat zekerder, maar ik wist ook dat het zo niet door kon gaan met dat enorme schommelen van de bloedsuikerwaardes. Ik móest iets doen.”

Anders eten met behulp van TheNewFood

Angela wilde niet (weer) naar een diëtist en ging in overleg met haar diabetesverpleegkundige. Die gaf het advies om koolhydraatarm te gaan eten met de aanpak en boekjes van TheNewFood, om zo de bloedsuikers te stabiliseren. Ik was nieuwsgierig, mijn diabetesverpleegkundige had wél altijd goede adviezen.”

Ze besloot het dan toch een kans te geven. ‘Het probleem was nu, dat het bijna kerst was. Ik zag er tegenop om mijn dieet helemaal om te gooien zo vlak voor de feestdagen.” Ze kocht om te beginnen de kerstspecial en begon uit de special te koken. “Daarmee kwam ik de kerstdagen gemakkelijk door. Iedereen heeft er heerlijk van gegeten. En als je deze periode overleeft, dan kun je alles aan, dus ik ging door.”

De helft minder insuline

En het hielp! Haar bloedsuikers stabiliseerden, ze merkte dat ze weer heel veel meer energie kreeg. Ze kon zich zelfs niet herinneren dat ze zich ooit zo goed had gevoeld! Vroeger was ze al blij als ze de dag doorkwam, maar nu bruist ze van de energie. “Ik ben altijd bezig met van alles, dat is altijd al zo geweest. Maar vroeger was ik totaal afgebrand na zo’n dag, dat is nu totaal anders. Ik ga nu ’s avonds gerust nog helemaal fit naar een vergadering.

Een paar maanden later bij de internist, bleek haar HbA1c aanzienlijk te zijn gezakt. Van 75 was ze naar 50 gegaan. Haar internist was compleet verrast: ‘hoe doe je dat?!’ “Met TheNewFood dus! Hij was echt hartstikke tevreden en wilde meteen alles weten over deze aanpak.”

“Het is niet alleen dat ik nu veel minder insuline nodig heb, maar ook dat mijn bloedsuikers veel stabieler zijn. Ik realiseer me nu pas hoe ontzettend belangrijk dat is en wat het oplevert. Niet alleen veel meer energie maar óók maakt het de kans op complicaties en hart-en vaatproblemen heel veel kleiner. De kans dat ik ondanks mijn diabetes 1 toch zonder verdere problemen oud word is nu veel groter.”

De hele wereld moet het weten

“Eigenlijk zou elke diabeet verplicht moeten worden om koolhydraatarm te eten”, zegt Angela. Maar ze merkt ook, hoe moeilijk het is om anderen ervan te overtuigen. Zelfs haar broer en zus, die van dichtbij zien hoeveel beter zij zich is gaan voelen, zijn sceptisch. ‘Het eerste dat ze zeiden was: “denk je echt dat zo’n dieet je zicht kan redden?” Het antwoord is: ja! Inmiddels ben ik geopereerd aan mijn netvlies en heb ik het grootste deel van mijn zicht terug. Nu mijn bloedsuikers stabiel zijn, is de kans op nieuwe beschadigingen als gevolg van de diabetes heel klein geworden.”

Nu is Angela een van de grootste ambassadeurs van de STARTGIDS-aanpak. “Ik val iedereen er mee lastig. Overal waar ik kom, zeggen mensen: Oh, daar heb je TheNewFood weer, hahaha. Ik kan er niets aan doen. Ik ben zo enthousiast, ik heb mijn levenslust terug, iets wat ik nooit had durven dromen”.

Verder lezen

Diabetes type 1 en koolhydraatarm/keto eten
Kun je jouw diabetes omkeren?

Wil jij ook jouw ervaring met deze aanpak delen? Stuur ons een bericht. Wij nemen persoonlijk contact met je op voor een interview. Laten we nog meer mensen inspireren om anders te gaan eten en weer slanker, energieker en gezonder te worden!